Dec 022013
 
Het schuldgevoel van Dries van Agt

In 1977 keert Dries van Agt als verantwoordelijke minister zich op uiterst gewelddadige wijze tegen vertegenwoordigers van een verdreven volk, de Molukkers. Het resultaat: 8 doden, doorzeefd met kogels. In 2013, treedt hij op als fervent voorvechter van een eveneens verdreven volk, de Palestijnen. Probeert hij daarmee een foute keuze te herstellen?

Mrt 122012
 

Vanmorgen berichtte de Volkskrant dat de Israelische luchtmacht voor de derde achtereenvolgende dag aanvallen op doelen in de Gazastrook heeft uitgevoerd. Hoewel er al jaren elke week projectielen vanuit de Gazastrook op Israel worden afgevuurd, lijkt de huidige geweldsexplosie het gevolg van de Israelische aanslag op een voorman van de groepering die de projectielen afschiet, aldus het artikel.

Zolang de Israeliërs de Palestijnen hun raketten laten afvuren zonder iets terug te doen, horen we daar niets over in de Volkskrant. Israel tracht zich met antiraketgeschut tegen deze beschietingen te beschermen. Universiteit en scholen worden gesloten tijdens de aanvallen en mensen vluchten naar hun safe rooms. Door deze maatregelen blijft het aantal slachtoffers aan Israelische zijde beperkt.

Een enkele keer zet Israel een gerichte tegenaanval in, door de leiders van de groeperingen die de raketten afschieten te bombarderen, zoals ook nu. De Volkskrant beschouwt dit als een geweldsexplosie door Israel ontketend. De dagelijks exploderende Palestijnse raketten zijn dit blijkbaar niet. Mijn verstand zegt me dat deze manier van berichtgeving gekleurd is.

Weten we nog hoe toenmalig minister van justitie Dries van Agt reageerde op de treinkaping door Molukkers bij het dorpje de Punt in 1977? Twee gegijzelden en zes kapers doodgeschoten.