Feb 262012
 

‘Kut-Marokkanen!’, zei ik geagiteerd tegen oom agent die de aangifte opnam. De blinde razernij om wat er een paar uur eerder was gebeurd, was gezakt. Het gevoel van onmacht zat nog steeds hoog.

Op klaarlichte dag schopten en sloegen drie jonge Marokkanen mij. Het incident volgde op een woordenwisseling met ze eerder die week. Omstanders schoten te hulp. De aanval stopte omdat ik overeind bleef en door de tussenkomst van de voorbijgangers.

Toen ik direct na het voorval stijf van de adrenaline briesend het politiebureau binnenkwam, susten de agenten mij tevergeefs. ‘Spring in de auto en arresteer die vuile klootzaken’, schreeuwde ik. Ze deden niets. Ze stuurden mij weg, onder het mom dat ze hier geen tijd voor hadden.

Later die dag deed ik redelijk gekalmeerd alsnog aangifte. De agent had moeite met de term kut-Marokkanen. ‘Ja, oke’, gromde ik. Ik vertelde dat ik vanaf midden jaren tachtig jarenlang in een team met vijf of zes Marokkanen had gevoetbald. Nooit problemen mee gehad.

De PVV wint stemmen met anti-Marokkanen retoriek. Als mensen geen nieuws meer zouden volgen, merken ze dat de kans dat ze het slachtoffer worden van een misdrijf gepleegd door Marokkanen klein is.

Feb 012012
 

Sommige politici zijn helaas ongeschikt voor het politieke ambt. Zij die de zogenoemde X-factor missen, redden het niet op het Haagse Binnenhof. Als politici geen gevatte one-liners paraat hebben, haken de kiezers af.

Zij zappen weg bij het zien en horen van voormalig minister van Justitie Ernst Hirsch Balin (CDA). Hij heeft de aardappel in de keel en ziet eruit als een notabele van voor de Tweede Wereldoorlog. Job Cohen (PvdA) is ook zo’n politiek brekebeen. Hij schudt de grappige uitspraken niet uit zijn mouw zoals Emile Roemer (SP). Hij geeft niet altijd een gelikt interview.

Toch zou iedereen naar ze moeten luisteren. Balin weigert een ministerspost in het kabinet Rutte. Hij wil niet werken met de PVV die Marokkanen en Turken behandelt als tweederangsburgers. Cohen predikt geduld. Hij is voor een sterk Europa. Hij wil met Marokkanen overleggen om de problemen in hun gemeenschap op te lossen. Balin en Cohen begrijpen dat de politiek moet verbinden. Mensen zijn gelukkiger als ze elkaar respecteren.

Jammer dat dit duo de noodzakelijke X-factor mist. Uiteindelijk doet de burger zichzelf namelijk te kort door de inhoud te negeren, en te kiezen voor de politici met de snedigste oneliners.