Apr 232012
 
Landsbelang gaat voor

Mark Rutte heeft twee grote politieke blunders begaan, waardoor Nederland in een economische sneltrein naar beneden is beland. Hij mag dan een innemend persoon zijn met een vlotte babbel, maar hij mist de ballen om op het juiste moment de juiste knopen door te hakken. Nederland kan het zich niet permitteren om in afwachting van nieuwe verkiezingen niets te doen; het landsbelang vraagt ook in de tussentijd om daadkrachtig bestuur…..

Feb 232012
 

Na het vertrek van Job Cohen klinkt opnieuw de roep om de PvdA op te heffen. De verzorgingsstaat is af, dus de PvdA is klaar. Wat een onzin!

De laatste twintig jaar is hard gewerkt aan de afbraak van de verzorgingsstaat. De publieke sector wordt meer en meer geprivatiseerd, waardoor we knarsetandend moeten toezien hoe NS en ProRail elkaar de schuld geven van de wanprestaties op het spoor, waardoor compleet uit hun voegen gewassen woningcorporaties miljarden vergokken, waardoor telefoon- en energiemaatschappijen ons om de haverklap lastig vallen met volstrekt onbegrijpelijke contracten en waardoor de bankiers ongehinderd kunnen doorgaan met graaien waar we bijstaan. Om nog maar te zwijgen over een geprivatiseerde gezondheidszorg; hoe meer zieken, hoe profijtelijker!

Nederland is harder dan ooit toe aan een partij die solidariteit en eerlijk delen hoog in het vaandel heeft staan. Een partij die doordrongen is van het belang van Europa. Een partij die snapt dat solidariteit niet ophoudt bij de grenzen. Een partij die de tomeloze hebzucht aan banden legt. Een partij tenslotte die ook doet wat ze zegt. Een PvdA dus die zichzelf opnieuw uitvindt, maar dan wel met politici die het belang van het land boven hun eigenbelang stellen.

Feb 212012
 

Job Cohen is een fatsoenlijk, bindend, respectvol en integer man, kortom iemand die deugt. Hij schijnt een uitstekend bestuurder te zijn, door het weekblad Time ooit tot de beste burgemeester van Europa uitgeroepen. Toch heb je als politiek leider niets aan die kwalificaties, integendeel. De PvdA maakt zich op om een nieuwe partijleider te vinden. Ziehier het profiel.

Gezocht een politicus die als straatvechter in staat is voortdurend tweedracht tussen groepen te zaaien. Hij – een zij mag ook – moet bereid zijn om collega’s op een geraffineerde manier onderuit te halen, desnoods met een dolkstoot in de rug. Het vermogen om schaamteloos leugens te verspreiden die resulteren in electoraal gewin strekt tot eer. De kandidaat moet vooral over de vaardigheid beschikken om in oneliners te spreken, het onderbouwen van standpunten speelt in de huidige politieke arena geen enkele rol.

Bovenstaand profiel klinkt ironisch, maar is het niet. De kwalificaties beschrijven in belangrijke mate de politici die momenteel het meest succes hebben. Nederland kiest er voor om zich te laten leiden door mensen die vooral niet deugen. Job leek een bevrijd man, toen hij gisteren het juk van politicus aflegde. Tot ziens, Job.

Feb 012012
 

Sommige politici zijn helaas ongeschikt voor het politieke ambt. Zij die de zogenoemde X-factor missen, redden het niet op het Haagse Binnenhof. Als politici geen gevatte one-liners paraat hebben, haken de kiezers af.

Zij zappen weg bij het zien en horen van voormalig minister van Justitie Ernst Hirsch Balin (CDA). Hij heeft de aardappel in de keel en ziet eruit als een notabele van voor de Tweede Wereldoorlog. Job Cohen (PvdA) is ook zo’n politiek brekebeen. Hij schudt de grappige uitspraken niet uit zijn mouw zoals Emile Roemer (SP). Hij geeft niet altijd een gelikt interview.

Toch zou iedereen naar ze moeten luisteren. Balin weigert een ministerspost in het kabinet Rutte. Hij wil niet werken met de PVV die Marokkanen en Turken behandelt als tweederangsburgers. Cohen predikt geduld. Hij is voor een sterk Europa. Hij wil met Marokkanen overleggen om de problemen in hun gemeenschap op te lossen. Balin en Cohen begrijpen dat de politiek moet verbinden. Mensen zijn gelukkiger als ze elkaar respecteren.

Jammer dat dit duo de noodzakelijke X-factor mist. Uiteindelijk doet de burger zichzelf namelijk te kort door de inhoud te negeren, en te kiezen voor de politici met de snedigste oneliners.

Jan 242012
 

De SP zit in de lift en is virtueel de grootste partij van Nederland. Men vraagt Emile Roemer naar de oorzaak van dit succes. Ik verwacht het bekende riedeltje te horen van opkomen voor de onderdrukten, eerlijk delen en solidariteit, maar tot mijn verbazing geeft hij het enige ware antwoord door – met een licht besmuikte stem – zijn persoonlijke kwaliteiten op te sommen. Volgens velen is Roemer een natuurtalent.

Job Cohen wordt zoals altijd aan een kruisverhoor onderworpen bij Pauw en Witteman. Een licht hakkelende man, soms geïrriteerd reagerend. Maar hij houdt vast aan zijn standpunt. Hij gaat zich niet anders voordoen dan hij is en bedoelt daarmee dat hij niet met modder gaat gooien, ook niet als hij door de man met het peroxidehoofd voor ik weet niet wat wordt uitgemaakt. Volgens velen is Cohen te netjes voor dit vak.

Het is overduidelijk, Emile heeft het en Job heeft het niet. Beiden vissen uit dezelfde vijver. Hun kiezers hebben het doorgaans niet breed en zijn daardoor gevoelig voor populisme. Roemer maakt daar soms gretig gebruik van. Cohen weigert grote beloften te doen of gouden bergen te beloven die nooit waar gemaakt kunnen worden. Daarom kies ik toch voor Job Cohen.

Jan 112012
 

PvdA-leider Job Cohen bouwt een brug tussen hoog- en laagopgeleiden. De PvdA wil zowel de academica als de vrachtwagenchauffeur aan zich binden.

Cohens roep om solidariteit lijkt uit de tijd. Het primaat ligt bij het individu. We hebben weliswaar intensief contact met familie en vrienden: de eigen kring. Maar zij die daar niet bij horen vallen af. De maatschappij wordt harder.

Vreemd genoeg heeft de PvdA hier zelf aan bijgedragen. In de jaren negentig regeerden de sociaal democraten, met PvdA premier Wim Kok, samen met de VVD en D66. Het beleid van deze paarse kabinetten (1994-2002) draaide om werk, privatisering en economische groei. De menselijke maat verdween sluipenderwijs.

Cohen probeert het tij te keren. Dat is prima, want de politiek moet voor samenhang zorgen. Maar mensen lijken het delen met anderen buiten de eigen kring te hebben verleerd.

Stemmentrekkers Emile Roemer (SP) en Geert Wilders (PVV) hebben dat beter door: zij mobiliseren de ‘eigen groep’. Dit voedt de gevaarlijke polarisatie tussen burgers.

Hopelijk beseft iedereen dat wij samen moeten leven. Zij die anderen de rug toekeren, creëren hun eigen tegenstanders. In zo’n samenleving wil ik niet wonen. Cohen begrijpt dat. Hij bouwt de brug die ik over wil.

Jan 042012
 

Mark Rutte

Waar iedere politicus zich bij een bezoek aan Kunduz in een militair camouflagepak hult, staat Mark Rutte in spijkerbroek en blauwe pullover uit zijn studententijd ontspannen met de generaals te kletsen, plastic koffiebekertje argeloos in de hand, eeuwige glimlach op zijn gezicht. Een paar maanden eerder toont hij zich met dezelfde glimlach en soortgelijke vrijetijdskleding op een danceparty, ditmaal met een glas bier. Mark houdt van normaal doen.

Zijn nieuwjaarsboodschap: “laten we ons realiseren dat het in het leven niet draait om banen, posities en ego’s, maar om familie, vrienden, persoonlijke groei en gezondheid.” ik kon het zelf gezegd hebben.

Mark Rutte speelt de rol van minister-president met het enthousiasme van een kind en doet dat met zo veel overtuiging, dat zijn partij de grootste van het land is en hijzelf de populairste politicus. Ondertussen sluit hij deals met een geblondeerde xenofoob, waardoor Nederland schaamteloos allochtone kinderen het land uitschopt. Liberale principes gooit hij moeiteloos overboord. En hij wrijft zich in de handen bij de gedachte dat rechts Nederland de vingers aflikt door zijn politiek.

Job Cohen heeft ongetwijfeld de betere inhoud. Maar helaas voor Job kiest Nederland tegenwoordig op basis van sympathie, ongeacht de inhoud.

Dec 172010
 
Nederland en antisemitisme: simpel

De discussie over het opkomend antisemitisme in Nederland, losgebarsten door uitspraken van Bolkestein, Cohen en van der Laan – de laatste tijdens de viering van het Chanoekafeest op de Dam, waar hij de joodse feestvierders oproept waakzaam te zijn jegens de angst in zichzelf – vindt zijn meest heldere stellingname in het volgende citaat van Nausicaa Marbe