Feb 182010
 

Er zijn mannen, zelfs progressievelingen, die de gedachte niet verdragen dat hun vrouw pornofoto’s bekijkt, ze willen niet dat porno voor haar bestaat, de zielepoten. En vrouwen, die ruzie gaan zitten maken omdat hun man foto’s met blote vrouwen bekijkt, zijn even grote stakkers.

João Ubaldo Ribeiro: Het huis van de gelukkige boeddha’s, De Bezige Bij, Amsterdam, 2001, p. 100.


Dagboek van een verzamelaar

Dit dagboek laat zien hoe ik in een paar maanden tijd een verzameling erotische afbeeldingen heb aangelegd. Het dagboek geeft een opsomming weer van de beweegredenen voor opname van afbeeldingen in de verzameling als antwoord op de vraag waarom juist bepaalde afbeeldingen de aandacht trekken, welk verhaal hier achter steekt.

27-8

Na de vakantie het boek gelezen Sex collectors van Geoff Nicholson. Tot mijn verbazing boeide dit boek van a tot z. Eigenlijk een toevalstreffer, omdat ik gewoonlijk meer gericht ben op het vinden van erotische lectuur/literatuur zelf dan van commentaren/documentatie hierover. Het is een wonderlijk spel van de aandacht, waardoor ik ineens oog kreeg voor het boek van Nicholson, dat opviel door zijn uitvoering. De omslag is glanzend wit en bevat aan de voor- en achterkant de afbeelding van een metalen kistje waarin een bontje zit opgeborgen. Op de voorkant is het kistje dicht en piept het bontje onder de deksel door. Op de achterkant is het kistje open en hebben we vrij zicht op het bontje zoals dit het kistje vult. In het boek trekt een bonte stoet erotiek-verzamelaars voorbij en worden talrijke inspirators genoemd, waaronder Franz von Bayros.

28-8

Op dus naar internet om via de electronische snelweg in een handomdraai de mooiste plekken in de erotische afbeeldingskunst te bezoeken. Franz von Bayros vind ik vermeld in de erotische encyclopedie History of Art: Erotica in Art in het gezelschap van een groot aantal andere beoefenaars van de erotische kunst.

Vrouw en dier

De titelpagina van de site bevat een afbeelding van Leda en de zwaan van de hand van een niet nader genoemde kunstenaar, waarschijnlijk uit de 19eeeuw. Bij de Duitse schilder Heinrich Lossow (1843-1897) vind ik een tweede Leda, bij de hedendaagse Amerikaanse kunstenaar Mark Blanton een derde. In de eerste afbeelding houdt Leda de zwaan stevig tussen haar benen geklemd. Leda ligt op een kussen, steunend op haar elleboog en buigt zich voorover om de zwanenkop te kussen die zich tussen haar borsten omhoog wringt. De Leda van Lossow ligt in vervoering ruggelings met de zwaan in haar armen op de grond, biedt de zwaan haar hunkerend onderlijf aan en laat zich door de zwanenkop in de nek bijten. De Leda van Mark Blanton ontvangt de zwaan met wijd open benen in haar kruis. Behalve op dat ene punt heeft Leda geen lichaamscontact met de zwaan. De zwaan kijkt Leda aan met wijd opgeheven vleugels, de zwanenvleugels versterken de beweging van de benen van Leda waardoor deze zwaan het meest van de drie een echte liefdespartner wordt.

Man en penis

Na deze introductie van het verlangen van de vrouw, komt de man in beeld. De negentiende eeuwse schilder Paul Avril zoomt in op diens penis. Het decor is klassiek  ingericht, met beelden van cupido’s, zuilen, kleden rijkelijk langs de wand gedrapeerd. We zien hoe een jonge man met een band in het haar en Griekse slippers aan zijn voeten een vrouw liggend op bed van voren en van achteren neemt, zich zittend op een klassieke troon door een jonge vrouw laat pijpen en masturbeert bij de aanblik van een grote wandschildering van vrijende mensen. Steeds is hierbij de penis nadrukkelijk in beeld, de rode kop vormt het visuele centrum van ieder schilderij.

Barok

Bij Franz von Bayros (1866-1924) wordt de seks onderdeel van het barokke interieur. De weelderige natuur gaat naadloos over in een barokke leefomgeving, waarbinnen de vrouwen zich presenteren als het verrukkelijke wild waarop beschaafd maar doortastend en wellustig jacht wordt gemaakt. De cello wordt door de muziekleraar aan de kant gezet en de leerlinge zelf wordt bespeeld. De vrouw is een instrument van liefde dat haar bespelers de nodige aanwijzingen geeft: welke knopjes gestreeld moeten worden, welke lichaamsdelen geliefkoosd, welke openingen waar en hoe gezocht. De chique hoed wordt niet afgezet, de rokken blijven ruisend om het middel of knieën gedrapeerd, maar het ranke lijfje wordt in alle naaktheid gepresenteerd. Ook dieren krijgen een rol toebedeeld in de erotische tableaux vivants: poezen liggen onder rokken, honden likken kutjes en aapjes steken een stokje in het voor streling aangeboden gaatje. En het voor de huidige tijd meest schandalige: kinderen worden expliciet ingewijd in deze ars erotica, als hulpje maar ook als partner in het liefdesspel.

Realisme

Ruiger en realistischer zijn de erotische beelden van Paul Emile Bécat (1885-1960). Het Franse havenmilieu, theaters, boudoirs of platteland vormen nu het decor voor de seksuele opwinding, die nadrukkelijk in beeld wordt gebracht middels duidelijk zichtbare kutten en pikken, die smeken om met elkaar in contact te worden gebracht. We zien een matroos zijn pik omhoog gericht vasthouden onderwijl de blote billen strelend van zijn liefje die verder geheel in broekpak gekleed is. Twee blote vrouwen met alleen schoenen en kousen aan kussen elkaar terwijl één vrouw het kruis betast van de andere vrouw en met de andere hand de stijve pik vasthoudt van een gentilhomme die haar borst omvat en haar in de nek kust. Achter deze vrijende stelletjes verheft zich het hoofd van een rijzige man, kalend met snor en baard, het mogelijke zelfportret van de schilder die goedkeurend toeziet op zijn creaties. In het boudoir wordt sappige seks bedreven door vrouwen onderling, door man en vrouw, van dezelfde leeftijd of met een groter leeftijdsverschil zoals bij  de afbeelding van een jongeman met petje op die loom onderuit liggend op een chaisse longue gretig gepijpt door een geheel geklede vrouw die zijn moeder of gouvernante kan zijn of stelt dit plaatje de postbode voor die binnen in de hal een warm onthaal krijgt en zijn jas en tas op de grond heeft gelegd? Een vrouw trekt de rokken wijd open om haar kut te laten zien aan een man die op een stoel zittend met de broek naar beneden en opgeheven staf in vervoering naar haar kijkt. Opvallend is de aandacht voor de goed gevormde penis, de knuppeltjes die de schilder in het hoenderhok van de vrouwen gooit. Ook de herenliefde krijgt zijn deel. In een broederlijke omhelzing van twee mannen met een vrouw, zien we de vrouw van achteren met blote billen en de beide penissen van haar minnaars aan haar zijde opgericht als fiere wachters. De heren hebben meer oog voor elkaar dan voor de vrouw en de vrouw zou net zo goed een man kunnen zijn, misschien hebben we uit gewoonte te snel aangenomen dat dit anders is, de afbeelding is misschien bedoeld als een mannelijke variant van de traditioneel vrouwelijke drie gratiën. Een volgende afbeelding spreekt wat dit betreft duidelijker taal. Een jongen ligt naakt met een glimlach buiten onder een boom te slapen. Een man met zelf een stijve penis bezorgt hem een prettige droom door voorzichtig zijn licht zwellende lid in de hand te nemen. En dan kunnen we onze prille verzameling nog aanvullen met een beeld in het door Bécat geïllustreerde boekLa Vie des Dames Galantes van de manier waarop nonnen het met elkaar doen. Nu zijn zwarte habijten en witte kraagjes het decor voor het spel van vrouwenhanden met blote borsten en benen. De schilder gaat evenwel niet zo ver om ook nog zicht te verlenen op de intiemste delen van een non. Deze blijven keurig verscholen achter een daar toevallig liggend deel van het witte onderkleed. Het habijt gaat wel uit, maar een beetje respect via een maagdelijk wit onderkleed blijft bewaard.

Marmer

Mark Blanton heeft weer een andere stijl, die waard is om te bekijken. Zijn vrouwen zijn glad, niet eens glad geschoren, neen alleen glad. Marmerbeelden van roze vlees, die zich laten naaien door ook weer gladde saters, met een mooi rokje aan van bokkenhaar vallend over hun bokkenpoten, die hun prooi teder op een welhaast vrouwelijke wijze omvatten en met hun stevige pik bezitten. De vrouw zit vooral te pronken, op een stoel, zonder achtergrond of met een andere vrouw als achtergrond. De vrouw is zichzelf genoeg.

Oerwoud

Met Erica Chappuis gaan we dieper het oerwoud in van de menselijke erotiek. Het blanke vrouwelijk vlees van dijen en buik wordt met netkousen en al liggend in oerwoudgras gesitueerd. Een zwart slangetje en groene kever jagen elkaar na op het blote dijbeen, het schaamhaar kan misschien een toevluchtsoord bieden voor deze jacht. Een aapje wordt door een vrouw met beide handen tot voor haar ogen opgetild en de stijve pik van de aap wordt teder in de mond genomen. Een ander beeld toont een vrouw en face, liggend met wijde benen in tijgermotief op een zijden kleed, met vlammend oerwoudgras als achtergrond. Ook wordt de vrouw van achteren genomen door een beer, die met zijn volle lijf en scherpe klauwen teder haar billen omvat.

Billen

Verpletterend, nu voor de man, zijn de vrouwenbillen van Namio Harukawa. Groter dan groot zijn de volle billen die de man, met zijn mond diep begraven in haar kruis, spartelend op de grond drukken, terwijl de vrouw rustig om zich heen kijkt, een sigaret rokend of haar truitje omhoogtrekkend om zo een zicht te gunnen op ook weer enorme borsten die als een projectiel klaar liggen om in de erotische strijd te worden afgeschoten.

Monsters

Het wilde van de driften wordt dan, tenslotte, nog in beeld gebracht door Luis Royo. Een riviermonster grijpt een vrouw van achteren  bij de borsten of laat de vrouw op haar knieën aan teugels gebonden met opgeheven kont voor zich kruipen vol verwachting omkijkend naar het baasje, dit monster van seksuele kracht. Moet zo de vrouwelijke seksualiteit worden beteugeld?

  2 Responses to “Seks op internet 1: Erotica in Art”

  1. I have a lot of erotic Private Press novellas for sale. Low prices!

  2. where can i see your titles?

    pierre courage

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)