Jul 222010
 

Seks op internet heeft een slechte naam en heet verslavend en van slechte kwaliteit te zijn. Net als ieder ander genotmiddel is internetseks inderdaad potentieel verslavend en moet er prudent mee worden omgegaan. Naast slechte porno, is er echter zeker goede porno op internet te vinden, zoals in dit feuilleton wordt aangegeven. Seks op internet verdient een bredere discussie en waardering dan de vooroordelen die in de media hoogtij vieren.

Dit was porno, het heerlijkste geheim van de wereld, streng verboden foto’s die hij zo zou hebben geruild voor God.

Bruce Robinson[i]

Ik kuste haar. Haar ogen straalden me tegen als twee blauwe stenen. Het was net of ik in de kerk zat.

James M. Cain[ii]

Pornstar Book

Wat maakt een pornomodel tot pornstar? Het antwoord op deze vraag wijst niet zozeer in de richting van lichamelijke kwaliteiten op zich, als wel naar de wijze waarop een model deze kwaliteiten gebruikt om genot op te wekken bij de toeschouwer. Het zijn niet de objectieve maten die het doen, maar de subjectieve uitstraling. Genot bij de toeschouwer wordt effectiever opgeroepen als deze er van overtuigd is dat het model zelf geniet, zelf een voorbeeld is van hoe genot ervaren kan worden. Een model is dus nooit alleen seksobject, maar vooral ook sekssubject. Een subject dat zichzelf zo als object weet te presenteren dat het genot van het beeld afspat en de toeschouwer in de ban houdt van de belofte om meer en meer voorbeelden van genot te verschaffen. Iconen van seks die ons de weg wijzen naar ware seks, zoals de iconen van religie ons de weg wijzen naar de ware God. Iconen die in onze tijd zelfs de gedaante kunnen aannemen van een ezel, volgens het roemruchte voorstel van Reve uit 1966 in zijn boek Nader tot U:

Als God zich opnieuw in Levende Stof gevangen geeft, zal hij als ezel terugkeren, hoogstens in staat een paar lettergrepen te formuleren, miskend en verguisd en geranseld, maar ik zal hem begrijpen en meteen met hem naar bed gaan, maar ik doe zwachtels om zijn hoefjes, dat ik niet te veel schrammen krijg als hij spartelt bij het klaarkomen.

Van de beide bij de geboorte van Zijne Majesteit aanwezige dieren de os en de ezel, is de ezel in de ogen van Reve het meest sexy:

En God Zelf zou bij mij langs komen in de gedaante van een éénjarige, muisgrijze ezel en voor de deur staan en aanbellen en zeggen: “Gerard, dat boek van je – weet je dat ik bij sommige hoofdstukken gehuild heb?” “Mijn Heer en mijn God! Geloofd weze Uw Naam tot in alle Eeuwigheid! Ik houd zo verschrikkelijk veel van U”, zou ik proberen te zeggen, maar halverwege zou ik al in janken uitbarsten, en Hem beginnen te kussen en naar binnen trekken, en na een geweldige klauterpartij om de trap naar het slaapkamertje op te komen, zou ik Hem drie keer achter elkaar in Zijn Geheime Opening bezitten, en daarna een present-eksemplaar geven, niet gebrocheerd, maar gebonden – niet dat gierige en benauwde – met de opdracht: “Voor De Oneindige. Zonder Woorden”.

Zoals Reve God in de ezel weerspiegeld ziet, zien wij God stralen in de pornosterren van internet. Joost Zwagerman beschouwt popsterren als collega’s van God.[iii] Popsterren streven een goddelijke status na, Madonna zegt zelfs beroemder te willen worden dan God. Madonna verbindt in haar werk seksuele thema’s zeer nadrukkelijk aan religieuze symbolen en slaagt er in de Paus te laten oproepen om haar concerten niet te gaan bekijken. De verbinding van seksualiteit en religie in het werk van Madonna is blasfemie voor een seksloze God als in het Christendom, maar vormt de essentie in andere godsdiensten als bijvoorbeeld het Hindoeïsme Zo is de tempel van Madurai beroemd om zijn duizend zuilen waarin het liefdesspel in alle variaties wordt uitgebeeld en het allerheiligste gevormd wordt door de Fallus van god Shiva.[iv] De erotische ervaring die een gelovige in deze tempel wordt geboden heeft zijn niet-religieuze, seculiere tegenhanger in het tegenwoordige internet.

Als popsterren beschouwd kunnen worden als collega’s van God, kunnen pornosterren goed vergeleken worden met de heiligen, die afgebeeld en vereerd worden op bidprentjes. Heiligen in de Katholieke Kerk hebben de goden uit de oudheid opgevolgd en de sterren uit de popcultuur hebben op hun beurt weer de heiligen opgevolgd uit de Katholieke Kerk.[v] Religieuze bidprentjes hebben eenzelfde functie als seksplaatjes. Beiden zijn aansporingen tot devote verering van de grote voorbeelden op eenzame hoogte naar wie we smachtend van verlangen opkijken.

Aria Giovanni

Aria is zeven jaar ouder dan Kate. Kate startte haar website in 2003 op 19-jarige leeftijd. De porno-carrière van Aria startte in 2000 toen ze als 23-jarige ontdekt werd door Penthouse. Aria is overwegend van Italiaanse afkomst en mist de kinderlijke uitstraling die het handelsmerk is van Kate. Aria toont een meer volwassen vrouwelijk beeld. Ze lijkt de seks diep in zich te voelen en de toeschouwer uit te nodigen dit ook diep in en met haar te voelen. Haar borsten zijn rijpe vruchten klaar voor consumptie. Eerst nog keurig verpakt in een hemdje met bh, wordt de bh al snel naar beneden getrokken om het naakte vlees te tonen. Het hemdje dient als presenteerblad. Aria kijkt ons boven deze borsten gebiologeerd aan en likt daarbij de lippen als aanzet voor wat ze wil dat met haar borsten wordt gedaan. Ze doet een hand in haar broekje, trekt dit broekje uit en steekt gedecideerd, niet nadrukkelijk, een beetje terloops haar vinger in haar kut. De kut vormt een integraal onderdeel van het lichaam, dat eigenlijk niet hoeft te worden onthuld maar altijd, ook ongezien, aanwezig is. Aria lacht met haar kut als ze deze met een genotvolle lach aan ons toont. Aria lacht van boven en van onderen. De lippen beneden krullen zich net zo als de lippen boven. Haar lippen krullen om zich met lullen te vullen. We prevelen een schietgebedje.

Wees gegroet, Aria,

Vol van verlangen.

Gezegende pornoster,

Jouw geilheid straalt  ons toe.

Aanbidster van onze pikken

Gericht op jouw schoot.

Heilige Aria,

Seksgodin,

Inspireer ons genot,

Nu en in de kleine dood.

Amen.

Noten


[i] Bruce Robinson, De merkwaardige herinneringen van Thomas Penman, 1999, p. 34.

[ii] James M. Cain, De postbode belt altijd tweemaal, 1974, p. 21.

[iii] Joost Zwagerman, Collega’s van God, 1993.

[iv] Anton Constandse, Eros – de waan der zinnen, 1979, p. 88-89.

[v] Voor de opvatting dat de heiligen uit de Kerk opvolgers zijn van de goden uit de oudheid, zie João Ubaldo Ribeiro, Het huis van de gelukkige boeddha’s, 2001, p. 11-12.


 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)