Mei 252010
 

Aanvankelijk leken de komende verkiezingen een inkoppertje voor Femke Halsema, Job Cohen en Emile Roemer. De partijen waaraan zij leiding geven staan immers voor solidariteit en bescherming van de zwakkeren door controle van de overheid op de vrije markt, in tegenstelling tot de VVD en in mindere mate het CDA, die vooral de belangen van de rijken en de vrije markt behartigen.

De kredietcrisis, waarbij banken omvielen, maar bankiers en speculanten steeds rijker werden ten koste van de gewone burger, resulteerde in een wereldwijde recessie met grote overheidstekorten. Nu de banken met hulp van veel overheidssteun gered zijn, richten de speculanten hun pijlen op de eurolanden die mede als gevolg van de kredietkrisis een hoge schuld hebben opgebouwd en daarvoor afhankelijk zijn geworden van leningen. En weer is het de gewone burger die hiervan de dupe is, want de riskante leningen die eerst aan de banken en nu aan landen worden verstrekt, zijn gefinancierd met ons belastinggeld.

Duidelijk is dat de hebzucht van de mens ten grondslag ligt aan deze gevaarlijke ontwikkelingen binnen de westerse wereld. Een hebzucht die in het huidige neoliberale systeem volledig ongecontroleerd en gevoed door een wij-zij mentaliteit zijn gang kan gaan. Dat de zwakkeren van zo’n systeem de dupe zijn beschouwen de sterken als een logisch en acceptabel gevolg, nodig om het systeem gezond te houden.

Nu de dreigende faillissementen van banken en landen alleen ongedaan kunnen worden gemaakt met enorme fondsen, gefinancierd uit de belastinggelden van de gewone burger, wordt deze burger meer en meer de zwakkere, die door rijke bankiers en speculanten wordt kaalgeplukt. Want op zijn schouders worden de enorme bezuinigingen afgewenteld, die nodig zijn om de gaten in de begroting te vullen. Als eenling kan de burger weinig tot niets tegen deze witte boordencriminaliteit van bankiers en speculanten beginnen, maar de historie heeft genoegzaam aangetoond, dat hij als – min of meer georganiseerde – massa duidelijk de sterkere is. Men zou dus verwachten dat de burger zich gaat organiseren in groepen die meer greep op dit soort praktijken willen krijgen en daarvoor bieden PvdA, SP en GroenLinks hem tijdens de komende verkiezingen bij uitstek de gelegenheid.

De recente peilingen laten zien dat niets minder waar is; de VVD, de partij die het neoliberalisme en dus het kaalplukken van de burger tot zijn hoogste goed heeft verheven, staat met stip op nummer een. De partij dus die bij uitstek de belangen van de allerrijksten – waaronder de speculanten en de bankiers – behartigt en die de controlerende rol van de overheid nog verder wil terugdringen ten gunste van de vrije markt. Hoe is het mogelijk dat de burger weinige dagen voor de verkiezingen in grote getale aan deze partij zijn stem dreigt te geven, tegen zijn eigen belangen in?

Het is bekend dat de mens zijn gedrag niet laat bepalen door de feiten, maar door zijn waarneming van de feiten. Oftewel, men ziet wat men graag wil zien, waarbij sterke emoties als angst en verlangen meehelpen om de waarneming van de feiten in te kleuren. Een recent voorbeeld hiervan vormt de door de regering Bush in de wereld gebrachte dreiging van terrorisme door Irak, terwijl dit land niets met terrorisme van doen had. Omdat na 9.11 de angst voor terrorisme groot was en de meerderheid van de bevolking Bush daarom graag wilde geloofde, kon hij Irak binnenvallen. Terwijl het feitelijke – en hebzuchtige – motief  de controle over de grote olievoorraden was.

Dat mensen, gedreven door angst of verlangen, liever zien wat ze graag willen zien is iets waar door de wol geverfde politici – en zeker hun spindoctors – graag gebruik van maken, wanneer zij bevolkingsgroepen voor hun karretje willen spannen die dat beter niet zouden doen, omdat zoiets niet in hun belang is. Reden voor angst is er momenteel genoeg. De recente kredietcrisis, gevolgd door de crisis rondom de zwakke eurolanden bedreigen veel van wat we hebben opgebouwd en zetten onze toekomst onder druk. De rechtse politiek versterkt de angst van de burger door met enige vorm van gretigheid te wijzen op de grote overheidstekorten en allerlei doemscenario’s de wereld in te helpen, wanneer deze tekorten niet binnen de kortst mogelijke tijd worden teruggedrongen. Daarbij heft men maar wat graag de verwijtende vinger naar de linkse partijen als de grote potverteerders, want zo staan deze partijen geboekstaafd. Of dit allemaal overeenkomt met de werkelijkheid is niet van belang, rechtse partijen staan nu eenmaal bekend als de koningen van het bezuinigen en dus speelt men deze troef vol overtuiging uit.

Tot zover niets nieuws onder de zon, want dit doen VVD en CDA al sinds mensenheugenis. Wel opvallend daarentegen is de defensieve reactie van de linkse partijen, de PvdA voorop. Want ook zij verheffen het terugdringen van de overheidstekorten tot item nummer een van de verkiezingen, en dragen daarbij uit dat het wel met iets minder kan. De grote valkuil van deze campagnekeuze voor links is natuurlijk dat het helemaal niet meer gaat om de hamvraag hoezo het zover heeft kunnen komen en wat we er aan kunnen doen om herhaling te voorkomen. Door deze troef niet uit te spelen en ook zelf de nadruk te leggen op het terugdringen van het overheidstekort roepen de linkse partijen zich zelf bij voorbaat uit tot verliezer van de verkiezingen, want rechts heeft bij de burger nu eenmaal het imago van de beste bezuiniger. Kijk naar het verkiezingsdebat van afgelopen zondag op RTL4; geen woord over de oorzaak van de crisis, geen woord over maatregelen om herhaling te voorkomen, alleen maar over en weer gegoochel met miljarden en genante vraagjes over details aan Job Cohen, omdat men weet dat hier zijn achilleshiel zit.

De burger is niet gediend met het snijden in zijn eigen vlees, terwijl de oorzaken van de krisis ongemoeid worden gelaten, zoals dat in feite bij VVD en CDA gebeurt. Zij hanteren daarmee een politiek van dweilen met de (geld)kraan open. De burger is gediend bij het beteugelen van de hebzuchtige macht van de vrije markt, met de bankiers, de speculanten en de beurzen voorop. PvdA, SP en GroenLinks, houd er mee op om de bezuinigingen tot belangrijkste onderwerp van jullie campagne te maken; het is jullie taak om de burger de komende twee weken met alle kracht duidelijk te maken dat hij het meest baat heeft bij een politiek die de hebzucht aan banden legt en de gegroeide lasten eerlijk verdeelt. Dit moet jullie nummer een item van deze verkiezingen zijn. Alleen daarmee doorbreek je de rookgordijnen die momenteel door VVD en CDA rondom hun troeteldiertje de vrije markt worden opgetrokken. Het is kort dag!

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)