Jan 272010
 

Op 27 januari is het 70 jaar geleden dat de Russen het nazi-vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau bevrijdden. Van de 1,3 miljoen mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog naar dit kamp werden gedeporteerd, zijn er 1,1 miljoen om het leven gekomen. De meeste slachtoffers waren joods (ongeveer 1 miljoen), de overigen waren zigeuner, homo, gehandicapt, politieke tegenstanders van de nazi’s en Poolse krijgsgevangenen.

Hoewel de nazi’s kort voor de bevrijding alle moeite hebben gedaan om de bewijzen voor deze massamoord te vernietigen, hebben ze niet weten te verhinderen dat vele tekeningen en plannen voor de bouw en de uitbreiding van het vernietigingskamp bewaard zijn gebleven, waaronder de tekeningen van een crematorium in Auschwitz-Birkenau. Een gruwelijk detail: een glijbaan verbindt de gaskamers met de verbrandingsovens in de kelder, om de lijken makkelijk te transporteren. Op een tekening van de buitenkant van het gebouw staan bankjes om uit te rusten………

De tekeningen en plannen van deze menselijke waanzin zijn tentoongesteld in het herdenkingsmonument Yad Vashem te Jeruzalem, onder de naam ‘Architecture of Murder’.

  One Response to “Architectuur van de moord”

  1. Ik ben in concentratiekamp Dachau, vlakbij Munchen, geweest. Dit voormalige vernietigingskamp is na de oorlog gebruikt om ontheemden in op te vangen. Bewoners hebben het zelf, en met behulp van de plaatselijke autoriteiten, gerestaureerd. De gaskamers kregen een likje verf. De barakken waar mensen tijdens het naziregime ( het kamp is geopend in 1933) opeengepakt zaten waren afgebroken. Medio jaren vijftig is het kampement op last van de autoriteiten definitief ontruimd. Daarna heeft het gediend als gedenkplaats. Er zijn twee barakken nagebouwd.

    Als bezoeker had ik eigenlijk niet het gevoel dat ik in een kamp stond waar mensen zijn vergast. Alle fysieke herinneringen waren opgeruimd. In dit geval niet door de Nazis, maar door de bewoners zelf. Hun motieven waren totaal anders. Pas in de tentoonstellingsruimte greep het mij allemaal aan. Bij het zien van de tientallen gruwelijke en mensonterende foto’s van stapels levensloze lichamen, en bij het zien van de filmbeelden van de uitgemergelde gevangenen bij de bevrijding in april 1945, kwamen de tranen. Graatmagere mannen en jongens in pyjamas die huilen en totaal kapot voor zich uit staren.

    Ongelooflijk dat de Nazi’s zulke gruweldaden op hun geweten hebben.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)