Okt 112015
 

Gisteravond keek ik naar de jubileumuitzending van De Wereld Draait Door, samen met 1,8 miljoen andere tv-kijkers. Allemaal bekende gezichten, bekende thema’s en vele herhalingen, zoals dat schijnt te horen bij een jubileumuitzending. Totdat Giovanca, Tim Knol, Anneke van Giersbergen, Michael Prins, Douwe Bob Posthuma, Janne Schra, Bente Fokkens, Cyril Directie, Danny Vera, Alex Roeka en Hadewych Minis aan de tafel plaatsnamen en With a little help from my friends begonnen te zingen. Binnen de kortst mogelijke tijd stroomden de tranen over mijn wangen. Wat een indrukwekkende versie van dit lied, terwijl die van Joe Cocker er echt ook wel mag zijn. Maar toch, stromende tranen vanwege een prachtige vertolking?

Totdat mij duidelijk werd dat ik de zich telkens herhalende strofe ‘with a little help from my friends’ associeerde met de vele vluchtelingen die deze dagen aan het oorlogsgeweld trachten te ontkomen en hier onderdak, eventueel een nieuwe toekomst zoeken. Weg was de woede en de vertwijfeling, opgeroepen door de beelden in Woerden, waar een twintigtal ‘individuen’ (laat ik me hier maar inhouden en een vrij neutrale term hanteren) het nodig achtten om 148 vluchtelingen – onder wie 51 kinderen – nog eens met een aantal krachtige nitraatbommen aan hun traumatische oorlogservaringen te herinneren. Weg was de schaamte over de populariteit van Wilders, die voortdurend op een uiterst discutabele wijze de massa tracht op te hitsen met primitieve ‘eigen volk eerst’ geluiden.

Gelukkig zijn er ook nog mensen die graag naar deze prachtige ode aan de naastenliefde luisteren. En mocht je nog twijfelen, kijk en luister dan zelf:

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)