Jan 032015
 

imageEén week na de geboorte van Jonas werd ons gevraagd of hij al doorsliep. Iets wat biologisch gezien erg onnatuurlijk is, maar in onze cultuur als één van de meest belangrijke dingen wordt gezien als je een baby hebt gekregen. Nu 6 maanden en vele nachtelijke borstvoedingen later wil ik graag dat ons mannetje wat langer gaat slapen. Omdat ik moe ben en meer energie wil hebben voor andere dingen. En stap voor stap laten we hem hier aan wennen.

Maar de borst geven is veel meer dan voeding, het biedt troost, warmte, veilige hechting en de melksuikers zijn super voor de ontwikkeling van de hersentjes. Ik stel me altijd voor dat het voor die kleintjes net zo lekker is als warme chocolademelk met slagroom, onbeperkt. Sommige nachten heeft ons mannetje dat vaker nodig; als hij verkouden is, pijn heeft van zijn doorkomende tandjes of moet bijkomen van een drukke dag. Ik vind het geven van borstvoeding één van de meest bijzondere dingen die ik ooit gedaan heb in mijn leven. Ik ben niet zo ambitieus, maar hierin wel.

Ik snap als geen ander dat er veel vrouwen zijn die stoppen met het geven van borstvoeding, ik heb zelf ook meerdere keren op het punt gestaan. In het begin was het bloed, zweet en tranen. Fysiek en mentaal sta je non-stop in dienst van je kindje, je hebt weinig tot geen zelfbeschikking, hij roept jij draait en als je te lang wacht gaat hij brullen. Het kan pijn doen en de onzekerheid of je kindje wel genoeg binnen krijgt is groot. En ik geloof dat een te gestresste mama ook niet fijn aanvoelt voor zo’n kleintje. Dan is de fles een prima alternatief.

Maar uiteindelijk werd ik beloond. Beloond met zulke mooie intieme momenten met mijn kindje. En ik ben nog nooit zo trots geweest. Want hij groeit en bloeit, lacht en heeft zo veel plezier in zijn prille leventje. Grotendeels door mijn borst(melk). Dus oké, ik slaap weinig, ben nogal emotioneel, mijn sociale leven stelt weinig voor, ik heb het geheugen van een zeef en een nachtje uit logeren zit er voorlopig niet in voor Jonas. Maar ik heb voor het eerst het gevoel dat ik iets zinvols doe, iets wat zo natuurlijk is dat het in onze maatschappij bijna abnormaal wordt gevonden. Want maar 20% van de vrouwen geeft nog borstvoeding na een half jaar. Ik geloof dat als er meer voorlichting/steun zou zijn en minder druk op nieuwe moeders dit percentage een stuk hoger zou liggen. We zijn niet voor niks zoogdieren. En ik zoog mijn kindje graag nog een tijd door.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)