Mei 252013
 

Relaxt uitzien naar Champions League finale Borussia Dormund Bayern München

Dortmund 25 mei 2013 – Als de fototoestellen flitsen lijkt het eventjes alsof een exploderende ster het donkere heelal verlicht. In de sfeervolle, zwarte nis vol met een duizelingwekkende hoeveelheid kleine lichtjes, waan je je in de ruimte. In het midden ervan staat de verlichte heilige graal: de Champions League beker!

Borussia Dortmund won de cup met ‘de grote oren’ in 1997. De fans zijn er nog altijd vol van. Het is het absolute pronkstuk van het clubmuseum. De bezoekers willen de trofee maar wat graag fotograferen.

Het is de hoogste prijs die je op clubniveau kunt winnen. Het swingend voetballende Dortmund hoopt vurig dat het deze beker vandaag opnieuw wint. Zodat het team met creatieve voetballers als Robert Lewandowski, Marco Reus, Ilkay Gundogan en Mario Götze een heldenstatus verwerft en in de clubgeschiedenis ‘eeuwig’ voortleeft. Als Dortmund vanavond in de all-German final in Londen Bayern München verslaat, krijgen deze sterren en succestrainer Jürgen Klopp ongetwijfeld een prominente plek in het museum. Dan kunnen de bezoekers in de sprookjesachtige nis voortaan drie bekers fotograferen – de in 1997 gewonnen Wereldbeker straalt er namelijk ook-.

Het lijkt wel of alle supporters live bij de eindstrijd willen zijn. Maar liefst een half miljoen fans wilden een kaartje. Beeld je eens in dat 80 procent van alle inwoners van Rotterdam een wedstrijd van Feijenoord wilt bezoeken. Terwijl Dortmund slechts een kleine 25.000 kaarten mag verkopen. De harten in de stad in het Rurhgebied, en daarbuiten, kloppen massaal zwart en geel (de kleuren van de club).

Welkom in ons huis

Toch krijg je dat idee helemaal niet als je door Dortmund loopt. Ik proefde afgelopen woensdag, drie dagen voor de grote finale, de sfeer in de stad. Als je deze week uit een lange winterslaap zou ontwaken en zowel de winkels als de media zou mijden, zou je niet weten dat Dortmund zaterdag tegen Bayern speelt.

Bij het mooie voetbalstadion met een indrukwekkend verzorgde grasmat, hoor je de vogels kwetteren. Nergens zie je reclame die verwijst naar de eindstrijd. Op een metershoge poster bij de ingang van het museum lachen de sympathieke trainer Klopp en superspits Lewandowski de bezoekers toe.

Zo’n tachtig tot honderd nieuwsgierigen bezoeken deze rustige middag het museum, de fanshop en het stadion. Bouwvakkers lopen in en uit. Een cameraploeg filmt voor het stadion een tiener in het clubtenue – de nieuwe ster van morgen?

Op de parkeerplaats staat een indrukwekkende hoeveelheid bling-bling bolides en wapperen vlaggen van de club rustig in de koude bries. Een groepje jonge Indiërs fotografeert het stadion. In het museum lopen mannen in krijtstreeppakken, jongvolwassenen en een paar kleine kinderen rond. Je kunt op je dooie akkertje het stadion in lopen en de grasmat fotograferen. De suppoosten babbelen rustig met elkaar en met de kaartjesverkoopster.

Wat een relaxte sfeer. Geen moment heb je het idee dat dit een miljoenenbedrijf is. De gewone fan is welkom en mag zich er thuis voelen. Oké, de spelers van Dortmund zijn in Londen. Maar toch, het gaat hier wel om een van de grotere clubs van Europa. Misschien  wel de beste! Dat weten wij vanavond na afloop van de wedstrijd.

De ontspannen ambiance en het ontbreken van opsmuk spreekt enorm aan.  Borussia Dortmund rekent af met het beeld van egotrippende en volgevreten voetballers, die op een andere planeet leven. Natuurlijk zijn de spelers van Dortmund multimiljonairs. Ze gaan nooit met het openbaar vervoer en komen nooit in de supermarkt. Uit angst voor opdringerige fans. Maar dat gevoel krijg je niet als je de club bezoekt.

Voetbalgekke uitspattingen ontbreken

 

In het centrum van Dortmund heerst drie dagen voor de grootste wedstrijd van veel van de spelers uit hun voetballoopbaan, dezelfde ongedwongen sfeer. Hele straten, zelfs hele huizenblokken, pleinen, grote gebouwen zijn verstoken van ook maar alles wat met de eindstrijd te maken heeft.

Honderden auto’s (hetzelfde geldt voor het openbaar vervoer) doorkruisen deze woensdagmiddag het centrum, zonder ook maar een enkele verwijzing naar de club en de wedstrijd tegen Bayern. Zeer weinig automobilisten hebben vlaggetjes, sjaaltjes, kleine tenuetjes van Borussia in, op en aan de wagen hangen.

Je kunt de gedachten van de mensen niet lezen, maar je zou denken dat deze wedstrijd helemaal niet leeft. En aan mensen geen gebrek in deze grote stad. Het lijkt wel of de spits nooit overgaat. Auto’s, bussen, treinen, trams blijven voorbij razen. Menig winkelier in Nederland zou met de tong op de schoenen de winkel een uur eerder dicht doen omdat hij met zoveel klanten al genoeg omzet heeft verdiend. Mensen lijken (nog) niet met de wedstrijd bezig.

Naar voetbalgekke uitspattingen moet je met een lantaarntje zoeken. Een enkele fan hangt een vlag van de club uit het raam. Ik tel zo’n vijf mensen die trainingspakken, sjaaltjes en petjes van Borussia dragen. In de metro staat een jongen met geel-zwart geverfde haren. Maar deze mensen zijn dus op één hand te tellen! De Nederlandse voetbalhater die het land verlaat bij grote toernooien, om de allesoverheersende Oranjegekte te ontlopen, moet in Dortmund gaan wonen. Wat een rust vind je hier.

Winkeliers en media kloppen boel op

Slechts de media en de winkeliers kloppen de boel op. Winkels steunen Dortmund opzichtig met reclame. In een etalage van een grote kledingzaak staat een foto van het team, met daaronder de tekst ‘Drückt Borussia dem Daumen’ oftewel duimt voor Dortmund.

Een lokale krant stuurt drie verslaggevers naar Londen. De Volkskrant roeptoetert: ‘De wereld kijkt reikhalzend uit naar Duits onderonsje’. Dat lijkt te kloppen, als je bedenkt dat wereldwijd een kwart miljard mensen naar de wedstrijd kijken.

Toch bekruipt je het gevoel dat zowel winkeliers als media commerciële motieven hebben. Dortmund is big business. Alleen dit seizoen verkocht kledingsponsor Puma  al 300.000 t-shirts van de club. Denk je eens in, hoeveel de verkoop stijgt als de club vanavond de finale wint. Maar dat idee krijg je dus niet als je in de stad rondstruint. Natuurlijk heb ik geen helikopterview. De wedstrijd leeft ongetwijfeld. Een half miljoen fans wilden er in Londen live bij zijn.

De inwoners cq. fans leven ontspannen naar de eindstrijd toe. Ze lijken de spelers niet te verafgoden. Mario Götze, de briljante spelmaker, kreeg  van de supporters de wind van voren toen hij zijn overgang naar Bayern München volgend seizoen bekend maakte. De fans verwijten hem dat hij voor het nog grotere geld kiest. Zij vinden hem een ordinaire zakkenvuller!

De supporters lijken zich niet te verliezen in voetbalmania. Zij lijken te denken: de finale? Die is pas zaterdag (vandaag, redactie). Daar houden wij ons nu nog niet mee bezig. Ga niet zweven, jij gestresste Holländer.

 

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)