Sep 232012
 

Lekkerr Relluuh! Klote wouten! Het Groningse villadorp Haren is vrijdag opgeschrikt door plunderaars. Naar schatting drie- tot vijfduizend dronken en pillenslikkende feestvierders lalden in het gezicht van de ME, die zich voor hen had opgesteld. Hier hadden ze op de sociale leerplek naar uitgekeken. ‘Psst Johnnie, vrijdag los in Haren.’ ‘Ja, Remco, zullen wij die Friezen eens wat laten zien.’ ‘Ik sla breezers en pillen in.’ ‘Neem jij je sletje ook mee?’ ‘Ja, de mijne komt ook.’ ‘Relluuh.’ ‘Gezelluuuug.’

Als een stel losgeslagen Vikingen op rooftocht stonden ze daar in Haren. Dan weer joelend en tierend, dan weer zwijgend. Tegenover hen stonden 500 ME’ers. De gezagdragers waren in de minderheid. Maar met honden, gummiknuppels, helmen en schilden waren zij beter uitgerust dan de feestgangers. De adrenaline gierde door de kelen. Hiervoor waren ze met zijn allen gekomen. Hier hadden de feestgangers op gehoopt, terwijl zij in de schoolbanken en op het werk zaten. De in feestelijk zwart geklede (NOT) meute stond samengepakt. Ze hadden het onderweg hier naar toe nog eens goed met elkaar doorgesproken: Blijf bij elkaar, dan voel je de klappen van de gummiknuppels minder.

Tik, tik, knal, knal…

De bewoners van het Harense centrum hadden de rolluiken voor de ramen uit voorzorg al vroeg naar beneden gelaten. Gespannen wachtten ze af op wat komen ging. Hier en daar stond nog een in de gauwigheid vergeten binnen te zetten kliko op de stoep. In de huiskamers hoorden de bewoners het schorriemorrie op het dorpsplein krijsen, klappen en stampvoeten. Plotsklaps gebeurde er van alles. Een hels kabaal brak los. Ze schreeuwden en bekogelden de ME met bierkratten, flessen, kliko’s en stoeptegels. Winkelruiten sneuvelden en ze plunderden de schappen. Ze gooiden ramen van huizen in en staken bolides in brand.

De ME stond zijn mannetje. Tik, tik, knal, knal deden de knuppels. Blaf, blaf gromden de politiehonden. Een enkeling had pech. Politiehond Commissaris Rex en zijn vriendjes zetten hun tanden in armen en benen. Voor deze feestgangers was de lol er snel af. Ze hadden toch niet zo lang in trein en auto gezeten om te worden gebeten door een angstaanjagende herder? Klote beesten!

Het was een veldslag zoals ze in Haren niet eerder hadden meegemaakt. De schade  bedraagt volgens een voorzichtige schatting ruim een miljoen euro. Het is hier hemel jeetje toch geen Franse banlieue, geen Londense wijk en ook geen sjofele badplaats á la Hoek van Holland! Daar keerden boze burgers zich tegen de autoriteiten. Daar gingen een aantal jaren terug auto’s in vlammen op. Roofden onverlaten winkels leeg. Daar sneuvelden raddraaiers door een politiekogel of, op de vlucht voor de agenten, in een transformatorhuisje.

Maar in Haren woont pot-jan-drie dubbeltjes geen rellende en plunderende schorriemorrie!  Hier wonen mensen op stand en hebben ze mooie aangeharkte tuinen. Voor elk huis staan twee glimmende bolides. Hier schreef de eigenzinnige intellectueel W.F. Hermans enkele van zijn veelgeprezen romans. In deze gated community volgen inwoners de wet!

Facebookfeest

Toch overkwam het Haren vrijdagavond! Er zijn maar weinig feestgangers opgepakt. Als er genoeg ME was geweest dan waren er veel meer ingerekend. Als een kleine jongen die zijn huiswerk niet goed had gedaan, erkende de burgemeester vrijdagavond bij schoolhoofd Andries Knevel in de talkshow Knevel en Van den Brink, dat hij het verkeerd had ingeschat. Het feestje was wel erg uit de hand gelopen.

Dit volgde allemaal na een onschuldige uitnodiging op Facebook. Een 16-jarige inwoner van Haren wilde voor haar verjaardag alleen wat vriendinnen en vrienden vragen. Ze wilde een knalfeest geven. Nu mocht ze eindelijk op voor haar brommerrijbewijs. Hoefde ze niet meer tegen de wind in naar Groningen te fietsen als ze ging shoppen met haar vriendinnen op de Grote Markt. Nu kon ze gewoon sigaretjes kopen bij de sigarenboer! Ze hoefde nooit meer met haar liefste glimlach tegen de verkoper te jokken dat ze haar ID was vergeten. Deze verworvenheden wilde ze groots vieren. De partytenten stonden al in de tuin, de barbecues stonden klaar. Het vlees, de vegaburgers en de salades waren ingeslagen. Vier fusten bier, zou dat genoeg zijn? De hippe DJ was maanden geleden geboekt. Maar op drie- tot vijfduizend feestgangers hadden zij en haar ouders nou ook weer niet gerekend. Het feestvarken had in al haar enthousiasme vergeten om de uitnodiging op Facebook privé te houden. Per ongeluk kon iedereen de feestelijke aankondiging lezen.

Een feestje in Haren. Daar hadden Johnnie en Remco wel zin in. DJ erbij. Barbecues met drank erbij. Lekkere grietjes van een jaar of zestien. Daar lusten ze wel pap van. Laat het partijtje maar komen. Ze konden gewoonweg niet wachten tot vrijdag. Van Haren hadden ze tot de uitnodiging deze week nog nooit gehoord. Een boek van W. F. Hermans (WIE?) hadden ze nog nooit gelezen. Maar Johnnie en Remco weten wel hoe de zoekfuncties op hun smartphones en iphones werken. Haren intikken en voila: het ligt in de buurt van Groningen. De trein stopt er. Topografie is zo overbodig met alle slimme gadgets tegenwoordig!

De jarige Job en haar familie hadden zich op advies van de burgemeester uit de voeten gemaakt. De bestuurders hadden de feestgangers herhaaldelijk opgeroepen niet  te komen. Facebookfeesten in Duitsland en Frankrijk waren eerder ernstig uit de hand gelopen. Daar waren honderden mensen op afgekomen. Daar waren de partijtjes in chaos geëindigd. Huizen, perken, auto’s waren vernield. De schade liep daar in de tonnen.

Opgefokte chaos

Maar Johnnie, Remco en de andere feestvierders negeerden de smeekbedes van de burgemeester. Natuurlijk hadden ze die ook gelezen. En anders hadden ze het verzoek  via-via opgevangen. Ze wisten dat de jarige het hazenpad had gekozen. Toch gingen ze. Na een week schroeven en bouten indraaien en andere saaie werkzaamheden, lieten zij zich een feestje namelijk niet ontnemen. In treinen en auto’s er naartoe zongen ze luidkeels: ‘Waar is dat feestje? Hier is dat feestje’.

Daar stonden ze dan. De feestgangers stapten opgefokt uit de trein op het kleine stationnetje van het villadorp en uit de talloze auto’s. Haren had nog nooit zoveel bezoekers op een avond getrokken. Maar deze gasten waren de bewoners liever kwijt geweest. Ze zouden niet zomaar weggaan. De jarige was er dus niet. Helaas. Maar met de wouten konden ze ook feestvieren, moeten Johnnie, Remco en al die anderen hebben gedacht. En een knalfeest werd het. Ze verzorgden zelf de drank, de muziek en het vuurwerk.

De feestgangers stonden vrijdagavond oog in oog met de ME, de politiehonden en het ambulancepersoneel. Luid joelden ze in koor: ‘Lekkerr relluuh, Kanker wouten’. Toen ging het dus mis: het pittoreske Haren veranderde voor een paar uur in een Parijse banlieue of in een Londense wijk. De feestgangers deden wat ze al lang in hun achterhoofd hadden: lekkerr relluuh! Ze sloopten de boel grondig. De bewoners sidderden achter hun rolluiken.

De Mobiele Eenheid greep in. Klappen vielen over en weer. Door de overmacht aan  feestvierders konden de ME’ers de losgeslagen meute niet goed aanpakken. Johnnie, Remco en hun breezersletjes ontsnapten. Hun weekend kan niet meer stuk. De eerste beelden van de slag bij Haren staan al op Youtube. Ze hebben die Friezen een poepie laten ruiken.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)