Mei 222012
 

Het weer heeft goede bedoelingen, dus nemen we na een uitgebreid Duits ontbijt de S-Bahn naar het Brandeburger Tor. Het is te druk op Unter den Linden, daarom steken we over naar de iets zuidelijker lopende Französische Strasse. Hier wisselen nieuwbouw en gerenoveerde historische panden elkaar af, met de Gendarmenmarkt en het verderop gelegen Auswärtiges Amt als hoogtepunten van oude en nieuwe architektuur.  Via Am Zeughaus en de Museumsinsel met zijn prachtige klassieke gebouwen (in het Neues Museum bevindt zich de 3000 jaar oude buste van Nefertete) wandelen we naar de Hackesche Höfe. Typerend voor de georganiseerde chaos van Berlijn is de wekelijkse luizenmarkt in Am Zeughaus, aan het einde waarvan een bord staat met de vermelding dat de markt tweehonderd meter verderop weer doorgaat. Daartussen in woont de Duitse Bundeskanzlerin Angela Merkel, in een eenvoudig appartement. Blijkbaar vond men het te ver gaan om de luizenmarkt pal onder haar woonkamer te laten doorlopen, maar 100 meter verderop moet kunnen.

De Hackesche Höfe bestaan uit een aantal met elkaar verbonden binnenhofjes, gevormd door de voor- en achterhuizen van de typische Berlijnse etagebebouwing. Iets verderop toont zich de met goud bewerkte koepel van de Neue Synagoge tegen de blauwe lucht. Ik heb nieuwe kleren nodig, dus we gaan snel een van de vele modezaken binnen, waar ik afwisselend door een adembenemende Russische uit St. Petersburg en een Berlijnse nicht geholpen word. Liesbeth neemt waakzaam plaats tussen het pashokje en de Russische, maar de nicht draait ze om haar vinger. We mogen het gekochte zolang achterlaten, zodat we ons de rest van de middag niet als pakezels door Berlijn hoeven te verplaatsen.

Het volgende station is een breiwolwinkel aan de Monbijouplatz, vlakbij de Hackesche Höfe. Wie denkt in een donker bedompt achterafwinkeltje met veel houten schappen en strengen wol te belanden, komt bedrogen uit. Het wolwinkeltje, Handmade Berlin genaamd, blijkt een combinatie van lunchcafé en wolwinkel te zijn, met veel glas en licht. Het lunchcafé wordt gerund door drie mannen. De jongeman die ons bedient, doet dat in een te laag afgezakte spijkerbroek en een wit mouwloos onderhemd, waardoor zijn frequent bezoek aan de sportschool niemand kan ontgaan. Wanneer blijkt dat ik niet met een kaart kan betalen, laat hij me zonder aarzeling op zoek gaan naar een bank. Maar als ik hem daarbij even op de blote schouder tik om hem op Liesbeth in het wolwinkeltje te attenderen, zegt hij snel en duidelijk: “Bitte nicht anfassen”.

Op de Alexanderplatz nemen we de S-Bahn naar de Frankfurter Tor. De Karl Marx Allee, overgaand in de Frankfurter Allee (voor de Wende Stalinallee), was hét pronkjuweel van de vroegere DDR: een kilometerslange rechte straat, 90 meter breed en aan weerszijde neoclassicistische bebouwing, bedoeld voor zowel de partijbonzen als de arbeiders. Het geheel staat op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. We lopen de Boxhagener Strasse in en bevinden ons in de wijk Friedrichshain. Veel kleine winkeltjes met prullaria, op sommige plaatsen zien we jongelui huizen opknappen en verder lopen er nogal wat anarchistisch ogende typen rond. Na Kreuzberg en Prenzlauer Berg zal dit waarschijnlijk de nieuwe populaire wijk van Berlijn worden, maar voorlopig treft men hier nog allerlei sporen van de vroegere DDR aan. Want waar vind je nog een winkel, waar computers en stofzuigers broederlijk naast elkaar in kartonnen dozen gestapeld de etalage vullen? Of een uitvaartbedrijf, dat vol trots een donkerblauwe doodskist met verlichte handvaten in zijn etalage plaatst? Onze afspraak in de tweedehands meubelzaak om te kijken naar een bureaustoel is geen succes. De stoel blijkt geen wieltjes te hebben en niet verstelbaar te zijn. De jonge eigenaar van de winkel voelt er niets voor om op zoek te gaan naar zo’n stoel. Dat kunnen we beter zelf op internet doen, want dan zijn we een stuk goedkoper uit.

In de S-Bahn terug naar het appartement zit een oude zwerver met een rollator en twee tanden in zijn mond. Op een gegeven moment mengt hij zich in ons gesprek en vraagt: ” Mag ik fragen, spreekt u Niederlands?” Hij legt ons uit dat hij tijdens een kort verblijf in Amsterdam met behulp van een woordenboek Nederlands heeft geleerd en is zichtbaar blij dat hij zijn vaardigheid in het korte gesprek met ons kan ophalen. Ook uit hij zijn boosheid over zijn stadgenoten, die buitenlanders niet netjes in het Engels antwoorden, terwijl ze deze taal toch allemaal op school hebben geleerd. De overige aanwezigen in de coupé luisteren zichtbaar verbaasd naar onze conversatie, niet gewend dat reizigers een gesprek met een zwerver aangaan en al helemaal niet dat deze zwerver ook nog een vreemde taal spreekt. Liesbeth vraagt zich naderhand af, hoe iemand met zo’n hoorbaar talent voor talen zwerver is geworden.

De avondmaaltijd genieten we in café Feuerbach, een stijlvast art deco café-restaurant, met een goede keuken en gezellig geroezemoes van de ongeveer 50 gasten. Liesbeth eet zeebaars met anijsworteltjes, witte kool en aardappelpuree, op smaak gebracht met mierikswortel en een takje tijm, ik heb varkenshaas met spek omwikkeld, snijbonen met een takje rozemarijn en gegratineerde aardappelen. We drinken er een glas wijn bij. Links voor me zit al een tijdje een blonde vrouw van ongeveer 40 jaar alleen aan een tafeltje. Totdat een vriendin gehaast het restaurant in komt, haar met een brede lach omhelst en tegenover haar gaat zitten voor een gezamenlijke maaltijd. Liesbeth observeert een stel van rond de 55 jaar. Ze zitten naast elkaar. De vrouw voert vrijwel continu het woord, terwijl de man rustig knikkend blijft eten. Achter ons zitten twee jonge stellen. Een van de meisjes lijkt op mijn dochter; ze geeft een baby van 6 weken de fles. Het meisje dat ons bedient communiceert vooral met haar glimlach, woorden gebruikt ze minimaal. Het restaurant heeft ze daarmee prima in haar zak, de gasten worden nog voor hun wenken bediend. We rekenen af: € 39,40. Koffie drinken we thuis.

  One Response to “Een dag in Berlijn”

  1. Berlin, ich liebe dich.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)