Apr 282012
 

Hij reageerde niet op het herhaalde verwijt van Jolande Sap dat hij de uitnodiging om aan te schuiven bij het overleg over de begroting van 2013 tussen VVD, CDA, D66, GroenLinks en de ChristenUnie had afgeslagen. Dat was een verstandig zwijgen van Diederik Samsom, anders was het debat over de begroting uitgelopen op een ordinaire ruzie over de vraag wie nu wie had buitengesloten. Vandaag tijdens de PvdA-ledenraad lichtte Samson toe dat hij inderdaad was uitgenodigd, maar uitsluitend om bij het kruisje te tekenen. En daar had hij geen zin in. De reconstructie van de Volkskrant over het nieuwe Kunduz-akkoord werpt een verhelderend licht op deze onderhuidse ruzie tussen de PvdA en (met name) GroenLinks.

Op dinsdagavond reageren D66 en CU enthousiast op een voorstel van Ineke van Gent (GroenLinks) om te gaan verkennen met de drie hervormingsgezinde partijen. Even later zitten de drie partijen – zonder de PvdA – met elkaar aan tafel, hetgeen binnen de kortst mogelijke tijd resulteert in een gezamenlijke spreadsheet met zo’n 8 miljard aan besparingen. Het begrotingstekort moet terug naar 3 procent, er moet worden hervormd op de woningmarkt, de aow en de arbeidsmarkt, en daarnaast moeten de bezuinigingen op passend onderwijs en de griffierechten worden teruggedraaid. Dit overzicht stuurt Ineke van Gent vervolgens naar Roland Plasterk, financieel woordvoerder van de PvdA, voor een overleg de volgende morgen. Dit overleg van de drie partijen met de PvdA op woensdagmorgen levert niet veel op, volgens van Gent omdat de PvdA ‘in verwarring was en eerder wilde dicteren dan meedenken’. Vervolgens komt De Jager bij Sap, Pechtold en Slob langs. De spreadsheet ligt op tafel en dit overleg resulteert uiteindelijk in het begrotingsakkoord op donderdagmiddag.

Deze gang van zaken roept allereerst de vraag op waarom de PvdA niet van meet af aan bij het verkenningsproces is betrokken. Waarom wilde Ineke van Gent eerst met haar 2 progressieve Kunduzpartners aan tafel gaan zitten? Het ligt voor de hand – mede gezien de kanttekening die van Gent bij het gedrag van de PvdA op woensdag plaatst – dat Groenlinks, D66 en CU zich niet de wet wilden laten voorschrijven door de PvdA die minstens 3 keer zo groot is dan elk der drie partners afzonderlijk. Een begrijpelijke keuze: eerst met de drie ‘kleintjes’ tot een gezamenlijk standpunt komen, waarmee ze zich als gelijkwaardige partner in het daaropvolgende gesprek met de  grote progressieve broer kunnen opstellen.

Dit gezamenlijk standpunt wordt aan grote broer PvdA voorgelegd, die daar in eerste instantie verward op reageert. Een begrijpelijke verwarring, wanneer je als grootste oppositiepartij met dit nieuwe blok wordt geconfronteerd. De PvdA heeft even tijd nodig om dit te verwerken. Die tijd krijgt de partij echter niet van de drie collega’s ter linker zijde. Zij gaan met De Jager aan tafel zitten en komen uiteindelijk tot een akkoord. Getalsmatig hebben ze daar de PvdA ook niet bij nodig en de uitnodiging om aan te schuiven bij het overleg om ‘bij het kruisje te tekenen’ is dan ook louter pro forma.

Waarom – de tweede grote vraag – hebben GroenLinks, D66 en CU de PvdA niet even op adem laten komen op woensdag? Waarom hebben ze er de voorkeur aan gegeven om aan de hand van hun spreadsheet met De Jager te gaan onderhandelen, in plaats van eerst de PvdA binnenboord te halen? Natuurlijk had overleg met de PvdA geresulteerd in een nieuwe spreadsheet waarin ook het stempel van de PvdA terug te vinden zou zijn geweest. Onderhandelingen met De Jager aan de hand van deze nieuwe spreadsheet zouden ongetwijfeld tot een progressiever begrotingsakkoord hebben geleid dan nu het geval is, omdat de progressieve partijen met zijn vieren een groter blok vertegenwoordigden (55 zetels) dan VVD en CDA (52 zetels) en omdat de onderhandelingspartners aan elkaar overgeleverd waren. Er moest immers een akkoord liggen op donderdagavond.

De conclusie luidt dan ook dat het op zijn zachtst gezegd vreemde optreden van de drie kleine progressieve partijen geresulteerd hebben in een gemiste kans om een veel progressiever akkoord binnen te slepen, met gebruikmaking van de door Brussel opgelegde tijdsdruk. Jolande is waarschijnlijk verblind geraakt door de geilheid van de macht.

 

  One Response to ““We wilden de PvdA er wel bijhebben.” Jaja!”

  1. Knap samengevat politiek drama. De drie kleintjes zagen hun kans schoon en gingen er met het akkoord vandoor. Ze zijn nu dronken van hun politieke succes. Het akkoord zou een beter akkoord kunnen zijn, als de PvdA inbreng had gehad, en dat kunnen we Samsom verwijten. Van de andere kant zal het waarschijnlijk in de aanloop naar de verkiezingen zijn positie versterken, omdat hij zich makkelijker zal kunnen onderscheiden. Ik heb nog hoop.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)