Jan 262010
 

Op vrijdagavond 15 januari j.l. trachtte de politie in Nijmegen-Oost tevergeefs een scooter zonder licht, met daarop twee jongens zonder helm tot stoppen te bewegen. De twee jonge mannen van 18 en 19 jaar gingen er van door, reden in hun vlucht over het trottoir en vervolgens een eind tegen het verkeer in. Aan hun gevaarlijke rit kwam een einde toen ze tussen wachtende auto’s door een rood stoplicht reden, een overstekende man op het zebrapad schepten en tegen een auto tot stilstand kwamen. De politie had de achtervolging niet ingezet, maar kon de lichtgewonde jongens even later bij de plaats van het ongeluk aanhouden. Zowel de man als de jongens werden naar het ziekenhuis overgebracht, de laatsten onder bewaking. In het ziekenhuis aangekomen bedreigden de jongens het medisch personeel dat poogde het leven van de zwaargewonde voetganger te redden, terwijl in aller haast opgetrommelde vrienden en familieleden van de jongens ternauwernood door de politie buiten de muren van het ziekenhuis gehouden konden worden. De voetganger, een 50 jarige gehuwde man, overleed aan de opgelopen verwondingen. De jongens zijn een nacht ter observatie in het ziekenhuis gebleven en vervolgens in hechtenis genomen.

In de verslaglegging van dit gewetenloos incident maakt de regionale krant de Gelderlander nergens melding van de afkomst van de beide jonge mannen. In de overweldigende hoeveelheid reacties van lezers wordt veelvuldig over deze afkomst gespeculeerd. Het gehalte hel en verdoemenis is zeer hoog, waarbij men er zonder enige twijfel van uitgaat dat de daders van Marokkaanse afkomst zijn. Men wenst de twee jongens een langdurige gevangenisstraf, strafkampen in Siberië en zelfs de doodstraf toe, terwijl men de familie van de daders graag een enkele reis Marokko schenkt, omdat zij bij de opvoeding duidelijk in gebreke zijn gebleven. Een aantal reacties neemt het ook voor de jongens op en probeert de schuld in de schoenen van de politie te schuiven. Het argument daarbij is dat de politie altijd als een stier op een rode lap reageert wanneer het allochtonen betreft en dus wel degelijk de achtervolging ingezet moet hebben. Had men volstaan met het noteren van het kenteken en het sturen van een proces verbaal, dan had de omvergereden man nu nog geleefd.

De onrust in Nijmegen ebt nog een aantal dagen na. De medewerkers van het ziekenhuis aarzelen of ze aangifte wegens bedreiging doen, omdat ze met de dood zijn bedreigd en niet weten welke consequenties hen boven het hoofd hangen (inmiddels heeft een van de medewerkers aangifte gedaan), de Gelderlander doet kort verslag van een herdenkingsbijeenkomst voor de overledene en later in de week van zijn begrafenis. Op vrijdag 22 januari, een week na het fatale ongeluk laait het vuur weer in alle heftigheid op, wanneer de Gelderlander een excuusbrief van de familie van een der daders plaatst. De brief is uiterst neutraal opgesteld en slechts een klein deel heeft betrekking op medeleven met de nabestaanden van het slachtoffer en de medewerkers van het ziekenhuis. Een dergelijke brief had beter niet geschreven kunnen worden. Hij versterkt alleen maar de woede op de familie, vanwege de koele reactie, die eerder gericht schijnt op het schoonvegen van het eigen straatje dan het tonen van gevoel voor de nabestaanden.

Een dag later blijkt dat het hier om een begeleidend schrijven ging, dat per abuis door de Gelderlander als de excuusbrief is geplaatst. De krant corrigeert deze fout door de echte excuusbrief alsnog te plaatsen onder de rubriek ingezonden brieven, zonder voor deze blunder overigens haar excuus aan te bieden. De werkelijke excuusbrief is van een totaal ander gehalte: de schrijfster van de brief formuleert op een heldere en invoelende manier het medeleven van de familie voor de nabestaanden en de medewerkers van het Radboudziekenhuis, waarbij ze zich in een paar zinnen ook distantieert van degenen die voor de ziekenhuispoorten amok hebben gemaakt. De brief ontroert en getuigt van moed.

Ook nu weer zijn de reacties massaal. Ze variëren van respect voor de familie die de brief heeft geplaatst tot eigenbelang, krokodillentranen, enkele reis Marokko en medeverantwoordelijkheid vanwege een slechte opvoeding. Ook wordt druk gespeculeerd over de vraag of de brief daadwerkelijk door de familie is geschreven, vanwege het correcte Nederlands. Sommigen vermoeden zelfs dat de gemeente Nijmegen de brief heeft geschreven om verder oproer te voorkomen. Voor de zus van de verdachte vormen deze twijfelachtige reacties aanleiding om zich in het reactieforum te melden en aan te geven dat zij toch echt de schrijfster van de ingezonden brief namens de zeer aangeslagen familie is.

Commentaar

De Nederlandse wet meet voor iedere overtreder met een en dezelfde maat; geslacht, afkomst of geaardheid spelen daarin geen enkele rol. Dat is de kracht van onze democratische samenleving. In de verslaglegging van wetsovertredingen, de zwaarte ervan, de schuld en de straf is de vraag naar de afkomst van de wetsovertreder dan ook volstrekt irrelevant. Integendeel, het koppelen van deze factoren aan elkaar in de media bij ophefmakende gebeurtenissen bevordert indirect het discrimineren van mensen op grond van hun afkomst. Dit is strijdig met de democratische principes van Nederland, ondermijnt de belangrijkste peiler waarop onze samenleving is gebouwd en is om die reden af te keuren.

Daarmee wil overigens niet gezegd zijn dat onderzoek naar de relatie tussen bepaald gedrag en afkomst, geslacht of geaardheid volstrekt uit den boze is. Een dergelijke koppeling kan zeer behulpzaam zijn bij met name de ontwikkeling van preventief beleid. De resultaten van onderzoek naar de oorzaken van het relatief groot aandeel van jongens met een Marokkaanse achtergrond in crimineel gedrag kan resulteren in concrete suggesties ter voorkoming van dit gedrag in de toekomst.

Kortom, het gaat er om waar en wanneer de media melding maken van de afkomst. De Gelderlander heeft deze zaken in haar berichtgeving rondom het scooterincident duidelijk gescheiden weten te houden, ondanks de druk die zij gevoeld moet hebben in de vele reacties. Dit getuigt van een hoog ethisch niveau en daarvoor verdient de Gelderlander lof.

Met de excuusbrief van de familie is de krant veel minder zorgvuldig omgegaan. Het per abuis plaatsen van de verkeerde brief is een uitermate kwetsende blunder voor zowel de familie van het slachtoffer die wellicht op vrijdag de verkeerde brief gelezen heeft en mogelijk de juiste brief niet heeft gezien, als voor de familie van de dader. Juist bij zaken die grote gedeeltes van onze gemeenschap diep raken is uiterste zorgvuldigheid een absolute noodzaak. En wanneer het niet voor mogelijk gehoudene dan toch gebeurt, vraagt dat op zijn minst om een diepe kniebuiging van de Gelderlander naar genoemde families.

Het volstrekt voorbijgaan van de Gelderlander aan de gevoelens die deze blunder teweegbrengt bij mensen die toch al zo diep geraakt zijn de afgelopen week en bij de beeldvorming van mensen die uitsluitend de verkeerde brief hebben gelezen staat in schril kontrast met de boven genoemde correcte handelwijze rondom de berichtgeving. Hiervoor dient de krant het boetekleed aan te trekken en waar mogelijk, alsnog iets recht te zetten!

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)