Apr 252012
 

Er zal iets mis zijn met de belichting van de Tweede Kamer. Werd een tijdje geleden kamervoorzitter Gerdi Verbeet op een haar na geveld door een neerstortend peertje, gisteren zagen alle fractieleiders tijdens het debat over de val van het kabinet Rutte de noodzaak om over de eigen schaduw heen te stappen, maar niemand speelde dit ook daadwerkelijk klaar. Zorgt de Kamer wellicht voor een te lange schaduw, hebben de kamerleden teveel zitvlees om zo’n sprong te kunnen wagen? In ieder geval was de dag van gisteren weer een verloren dag voor wat betreft het stoppen van de dagelijks oplopende staatsschuld. Blijkbaar denkt de politiek dat dit geen kwaad meer kan, na 7 weken onverantwoord achterkamertjescabaret in het Catshuis. Het enige waar men het met elkaar over eens werd, is de verkiezingsdatum van 12 september.

Wat de rol van Mark Rutte als minister-president van het mislukte kabinet betreft logen de commentaren er gisteren niet om. Samson (PvdA) vond dat hij Rutte harde verwijten zou kunnen maken. Pechtold (D66) was van mening dat de premier heeft gegokt en verloren, een kostbare inschattingsfout. Sap (GroenLinks) had het over de pijnlijke puinhopen van een mislukt rechts experiment. Van der Staaij (SGP) sprak over een ramp voor het land. Slob (CU) vroeg zich af of Rutte de nieuwe verhoudingen wel begrijpt en Ouwehand (PvdD) verzocht om een iets bescheidener houding van de premier.

Uit zijn reactie bleek dat Mark Rutte nog niet doordrongen is van de dramatische rol die hij de afgelopen periode in het politieke treurspel heeft gespeeld. Ontspannen, met zijn handen in de zak pratend legde hij uit dat het kabinet de rechtse bezuinigingen van het Catshuis aanstaande donderdag aan de Kamer wil voorleggen. Heeft hij niet in de gaten dat hij hiervoor de meerderheid in de Tweede Kamer kwijt is, nu Wilders hem niet meer gedoogt? Of moeten we dit zien als zijn eerste meesterzet in het licht van de komende verkiezingen? Zoals te verwachten viel reageerde het andere kamp op deze hovaardige houding van de premier door de hakken stevig in het zand te zetten. Als sneeuw voor de zon verdwenen de goede bedoelingen om ergens over heen te springen, de verkiezingscampagne begon gisteren voor alle partijen.

Verkiezingen of niet, er zal hoe dan ook een begroting voor 2013 opgesteld moeten worden, een degelijke begroting die Brussel tot tevredenheid stemt en die waar mogelijk de oplopende staatsschuld kan afremmen. Een dergelijke opdracht staat haaks op het partijpolitieke belang bij aanstaande verkiezingen; een dergelijke opdracht zal moeilijk te verwezenlijken zijn door een premier die in belangrijke mate heeft ingeboet aan geloofwaardigheid.

Het de laatste dagen vaker genoemde landsbelang vraagt er dan ook om dat premier Mark Rutte naar huis wordt gestuurd en een informateur de opdracht krijgt om op korte termijn een Nationaal Kabinet samen te stellen. Dit is een kabinet waarin bewindslieden van een groot aantal partijen zitten, ruim meer dan de benodigde meerderheid. Het nationaal kabinet dient – naast het behartigen van de lopende zaken – te zorgen voor een gedegen begroting 2013 inclusief het terugdringen van de staatsschuld, in afwachting van nieuwe verkiezingen. Omdat dit kabinet slechts kortdurend actief zal zijn en er weinig tijd voor het inwerken van de kabinetsleden is, zal het moeten bestaan uit door de wol geverfde personen. Wat te denken van de volgende invulling:

  • premier: Herman Wijffels (CDA)
  • minister van Financiën: Wouter Bos (PvdA)
  • minister van Sociale Zaken: Alexander Rinnooy Kan (D66)
  • minister van Onderwijs: Roland Plasterk (PvdA)
  • minister van Economische Zaken: Jan Marijnissen (SP)
  • minister van Binnenlandse Zaken: Femke Halsema (GroenLinks)
  • minister van Justitie: Ivo Opstelten (VVD)
  • minister van Defensie: Hans Hillen (CDA)
  • minister van Buitenlandse Zaken: Uri Rosenthal (VVD)
  • minister van Immigratie/Integratie: Job Cohen (PvdA)
  • minister van Volksgezondheid: Ab Klink (CDA)
  • minister van Infrastructuur en Milieu: Pieter Winsemius (VVD)

Een dergelijk nationaal kabinet kan in de luwte werken aan een solide en breed gedragen crisisbegroting voor 2013, terwijl de partijgenoten in de verkiezingsarena elkaar kunnen bestrijden op leven en dood. De samenstelling van het kabinet zorgt ervoor dat de begroting breed wordt gedragen, zodat een nieuw te vormen regering na de verkiezingen in september weinig moeite zal hebben haar beleid hierop te laten aansluiten.

 

 

 

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)