Dec 262011
 

Ik heb thuis de playboy kalender van 2011. Hij hangt niet aan de muur, maar ligt op de bank. Als er iemand aanbelt, bedek ik hem. Uit schaamte. Mijn moeder leerde mij dat vrouwen geen lustobject zijn.

Er staan twaalf bloedmooie dames op. Mooie buiken, borsten, billen en benen. Ze staren dromerig of vurig in de lens. Allemaal hebben ze maatje 34 tot 36. Geen grammetje vet teveel. Vroeger had ik mij zeker afgetrokken bij het zien van dit vrouwelijk schoon. Tegenwoordig winden de foto’s mij nauwelijks meer op. Het bloot is te pontificaal. Het is bovendien zonde dat er geen zinnenprikkelende donkere vrouwen op staan. Of een mooie Aziatische. Een mystieke, Arabische schone met gitzwarte krullen, was ook welkom geweest. De dames zijn allemaal blank.

De plaatjes laten te weinig aan de verbeelding over. Het is erotischer als de dames zijn afgebeeld in een strakke spijkerbroek met een opgeknoopt bloesje, een avondjurk met spannend decolleté of een spannend negligé.

In 2012 koop ik geen blootkalender meer. Ik kijk wel om mij heen op zoek naar vrouwelijk schoon. En mijn fantasie doet de rest.

  2 Responses to “Het menu: Playboy kalender”

  1. ik heb de playboy-erotiek altijd te glad gevonden, niet direct genoeg zoals bijvoorbeeld de penthouse. de seksuele boodschap komt niet direct binnen zoals bij de internetporno die ik heb beschreven op de bijdragen op zinenrede over seks op internet. vond je de plaatjes die daarbij waren geplaatst ook niet opwindend?
    by the way: waarom ligt die kalender op je bank? als symbool voor de echte dame die jij op de bank wilt hebben?

  2. Ja zeker! De bijgevoegde foto’s zijn zeer mooi. Ze leiden mij steeds af bij het lezen. Graag wil ik een echte dame op de bank! De kalender ligt op de bank, zodat ik hem kan verstoppen, mocht er onverwachts iemand binnen struinen. Wat overigens nooit gebeurt.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)