Dec 312011
 

Iedere ochtend wanneer ik de gordijnen openschuif zie ik hem rondlopen in zijn tuin, de Duitse buurman. Zijn hele leven – 79 jaar inmiddels – staat hij vroeg op om kippen, eenden en konijnen te voeren. Hij komt oorspronkelijk uit Silezië, is daar in 1945 als 16-jarige verdreven en via een lange zwerftocht weer met zijn familie herenigd in toenmalig Oost-Duitsland. Daar leert hij zijn vrouw kennen en samen worden ze in de jaren 60 van de vorige eeuw door West-Duitsland ‘vrijgekocht’. Sinds die tijd leeft hij in ons Duitse dorpje dicht tegen de Nederlandse grens.

Zijn vrouw onderhoudt met haar kromme rug de siertuin aan de voorkant en hij is verantwoordelijk voor de dieren en de moestuin. In de zomer maait hij wekelijks het gras bij zijn 97-jarige schoonmoeder, een paar straten verder. Hij leert mij veel over de natuur tijdens onze dagelijkse gesprekken. Soms gaat het over zijn vrouw. Hij vraagt zich af of hij haar nog kan geven wat ze als vrouw ‘verdient’. En hij maakt zich zorgen over haar toenemende vergeetachtigheid.

Een verdeeld Europa was verantwoordelijk voor zijn vele omzwervingen. Het openen van de Europese grenzen heeft geleid tot onze vriendschap. Mijn wens voor 2012 is een verenigd Europa, met of zonder eurocrisis.

  4 Responses to “Het menu: Buurman”

  1. Dag Frans, Een verenigd Europa zou heel mooi zijn. Mijn geschiedenisleraar vroeger Jan van ’t Hooft kon hierover heel boeiend vertellen. Het leek een utopie. Laten we hopen dat er een sterk Europa komt zonder grenzen. Wat ik van harte wens is dat de sociaal zwakkeren, zoals je buurman niet de dupe zullen worden van de eurocrisis want laten we eerlijk zijn zij zijn vaak de sluitpost.

  2. Hallo Carla, leuk je hier te zien. De sociaal zwakkeren ja, en dan hebben we het nog niet eens over de wereldwijd kwetsbaren, die vaak letterlijk omkomen van de honger. Claudia de Breij verwoordde het gisteren heel treffend op tv: de wereld heeft 1 miljard mensen met vetzucht en 1 miljard mensen met honger.
    Nationalisme, extremisme en hebzucht zijn blijkbaar moeilijk te beheersen menselijke kwalen die onnoemelijk veel leed veroorzaken, helaas. Gelukkig is hoop een net zo moeilijk te onderdrukken eigenschap. Het beste voor 2012, voor jou, je kinderen en kleinkinderen

  3. Beste Frans,

    Leeft de schoonmoeder van je buurman nog?

  4. ja, ze leeft nog, maar verblijft sinds een half jaar en een ongelukkige val in een verzorgingshuis. De buurman probeert nu het huis te verkopen, tot nu toe tevergeefs.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)