Jun 252011
 

Hasna El Maroudi

Beste Hasna,

Ik lees op de site van Joop.nl dat je druk bezig bent in een Grieks toeristendorpje je medeopvarenden van de Free Gaza Flottilla II beter te leren kennen en je samen met hen te trainen in geweldloos verzet. Ik hoop dat in zo’n sfeer dit bericht niet ongelegen komt, want het is bedoeld om je te waarschuwen tegen te grote naïviteit.

Heb je wel eens gehoord wat er gebeurt met mensen die langere tijd afgezonderd in groepsverband bij elkaar zijn? De optredende groepsprocessen zorgen ervoor dat hun waarneming in toenemende mate beïnvloed wordt door de doelen die de groep zich stelt. Dit gaat ten koste van de objectiviteit van het oordeelsvermogen en komt tot uiting in het verschijnsel dat men de eigen groepsleden positiever gaat zien dan ze in feite zijn en de ‘vijandige’ groep negatiever. Het Stockholm syndroom, waarbij gegijzelden na enige tijd sympathie gaan opvatten voor hun gijzelaars en hun ideeën is hier een bekend voorbeeld van. In je artikel beschrijf je dat wat je in het Griekse dorpje meemaakt als ‘het opbouwen van een solide vertrouwensband’ en misschien is dat ook zo. Maar laat ik een paar passages uit jouw artikel terughalen, die mij er niet zo gerust op doen zijn dat het vertrouwen is wat je daar aan het opbouwen bent.

Voordat je naar Griekenland vertrok hield je rekening met de infiltratie van een fundamentalistische terrorist tussen de opvarenden. Die gedachte is nu vervangen door de zorg dat een Israëlische infiltrant zich in je directe omgeving bevindt. Want, zeg je, de groep is eensgezind in zijn overtuiging dat het karakter van de operatie geweldloos dient te zijn. Maar Hasna, is een kenmerk van een infiltrant niet juist dat hij bij uitstek in staat is zich aan te passen aan de – in dit geval geweldloze – overtuiging van de overige groepsleden en pas zijn ware en dan gewelddadige aard laat zien wanneer het juiste moment gekomen is? En is de propaganda van Hamas niet meer gebaat bij een gewelddadige afloop van de Free Gaza Flottilla dan wanneer jullie als aan de reling geketende softies door de Israëlische marine naar Ashkelon worden gesleept en van daaruit terug naar huis gestuurd? Dus hoe zeker kun je er van zijn dat er zich geen terroristische infiltrant in het gezelschap bevindt?

Vervolgens de aantasting van je journalistieke waarnemingsvermogen, dat in zijn zoektocht naar de waarheid toch bij uitstek kritisch zou moeten zijn. Mensen met een hart zien direct dat de blokkade van Israel illegaal is, schrijf je en zij belemmert de inwoners van Gaza in hun recht op vrijheid. Maar dient een kritische journalist zich naast het tonen van een hart niet tevens af te vragen waarom Israel deze blokkade opwerpt en of deze blokkade wel de oorzaak is van de belemmerde vrijheid?  Als goed journalist weet jij natuurlijk dat Israel zich in 2005 vrijwillig uit Gaza heeft teruggetrokken en de blokkade pas in 2007 is begonnen nadat Hamas in Gaza aan de macht is gekomen. En ongetwijfeld weet jij ook dat het Handvest van Hamas oproept tot het veroveren van heel Palestina en het elimineren van Israel, tot het doden van Joden en tot het veroordelen tot hoogverraad van degene die de conflictcirkel met Israel verlaat.

Nergens in je artikel tref ik ook maar de geringste verwijzing naar deze toch niet irrelevante informatie aan. Want Hasna, hoe illegaal is een blokkade van je buurman nog, wanneer deze dreigt je land te veroveren en je te elimineren?  En hoe vrij ben je in het Gaza van Hamas nog, wanneer het hebben van een vredelievende mening over Israel gelijkstaat aan hoogverraad?

Al met al heb ik de stellige indruk dat de groepsvorming daar in het idyllische Griekenland bij jou tot de zo kenmerkende vervorming heeft geleid en ten koste is gegaan van je oordeelsvermogen. Een dergelijke vertekening zie ik rondom het thema Israel – Palestijnen overigens wel meer bij de linkse journalistiek en politiek in Nederland, dus je vormt daarop geen uitzondering. Zij uiten deze vertekening echter hier in het kibbelende Nederland en lopen daarmee geen gevaar. Jij bent van plan daadwerkelijk op die boot te stappen, met alle risico’s van dien.

 

  4 Responses to “Brief aan naïeve opvarende van de Free Gaza Flottilla II”

  1. Gaap.

  2. En voor wie denkt dat Hamas de Joden niet meer wil uitroeien:

    http://www.likud.nl/artik059.html

  3. Journalisten mogen aan participerende journalistiek doen, maar waak ervoor dat je je niet teveel identificeert met het onderwerp dat je verslaat. Want in dat geval blijft er weinig over van je informerende en kritische taak die je als journalist hebt.
    Zij zouden zich niet moeten lieeren aan een partij. Op basis van de feiten dien je verslag te doen. Je moet altijd stelling nemen in de stukken die je schrijft, omdat er anders geen lezenswaardig artikel uitkomt. Maar je mag niet pro-Israel en niet pro-Palestijn zijn. Schrijf je stukken op basis van je verstand. Neem de waarschuwing van Frans in acht, en blijf altijd kritisch ten opzichte van de (andere) sympathisanten aan boord.

  4. Louis Theroux is het grote voorbeeld van de participerende journalist, die voldoende distantie houdt tot zijn gesprekspartners. Hij en zijn cameraman filmen en interviewen een week of langer een bepaalde groep mensen. Hij toont de ins en outs van hun doen en laten, zonder zijn onafhankelijkheid en kritische blik te verliezen. Hopelijk levert El Maroudi dezelfde journalistieke kwaliteit,.

    De serie van Theroux is in het seizoen van 2009-2010 uitgezonden bij de vpro. Een echte aanrader!

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)