Feb 182011
 

Terwijl de eerste toeristen alweer onderweg zijn naar Sharm el-Sheikh, raakt terugkijken naar de uitzending van Pauw & Witteman van 11 februari over de machtsoverdracht in Egypte eerder die dag nog steeds de snaar van ontroering. Natuurlijk kan er nog veel misgaan en moet er in ieder geval nog veel veranderen, maar deze vreedzame strijd voor verandering door zo vele mensen, de standvastigheid en discipline, het doorzettingsvermogen, het zich niet laten verleiden tot geweld, maakt van de Egyptenaren in twee weken tijd weer een trots volk, dat in de hele wereld respect afdwingt. Het zal me niet verbazen wanneer deze gebeurtenis, begonnen bij een wanhoopsdaad van een Tunesische jongeman uiteindelijk dezelfde proporties aanneemt als de val van de muur in 1989.

Zo’n ongeregisseerde gebeurtenis tovert ook vaak uit het niets talenten en kwaliteiten met bindende kracht uit de hoge hoed. Kijk naar de aanstekelijke charme van de Egyptisch/Nederlandse politicologe Monique Samuel, die niet alleen zinnige dingen zegt, maar ook haar belofte gestand doet en op de tafel van Pauw & Witteman staat te buikdansen. Kijk ook naar een klein stukje van het interview met Wael Ghonim, de jonge Egyptische Google manager, die door zijn optreden de protestbeweging een nieuw elan inblies.

  3 Responses to “Nog steeds ontroering om Egypte”

  1. Iets meer genuanceerd mag ook.

    Bijvoorbeeld de Amerikaanse journalisten die op het plein werd aangerand en gemolesteerd onder het uitroepen “Jood”.

    Of het feit dat de demonstranten in Egypte de vrouwenbesnijdenis willen handhaven:

    “…. juist omdat deze gewoonte door de culturele elite van de overheid is verboden, lijken veel moslims aan de kant van de oppositie te hebben gekozen voor het verdedigen van de besnijdenis van meisjes. Daarmee kiezen ze de kant van het volk, want 90% van de meisjes in Egypte wordt besneden tussen hun 10de en 12de levensjaar. ‘Moet van Allah’.”

    http://strengholt.blogspot.com/2011/02/egypte-waarom-het-goed-is-om-meisjes-te.html

  2. Beste Likoed Nederland,

    Dank voor je aanvullende kanttekening. Maar wees gerust, als voorstander van het bestaan van Israel zal ik de huidige ontwikkelingen in Egypte kritisch blijven volgen en ben ik niet op voorhand overtuigd van een goede (lees: democratisch en seculiere) afloop van de revolutie. Waar ik wel op voorhand van overtuigd ben, is dat het conflict in het M.O. alleen op basis van een kritische dialoog tussen de partijen kan worden opgelost. Een ‘kritische dialoog’ betekent voor mij niet voetstoots en naïef alles voor waar aannemen, maar wel de deuren openhouden voor een gesprek. En wanneer ik de volksoverwinning van pakweg 200.000 mensen in Cairo zou reduceren tot de 200 mannen die inderdaad de CBS-reporter Lara Logan aangerand en gemolesteerd hebben, dan weet ik zeker dat ik het overgrote merendeel van de mensen daar groot onrecht aandoe en dan gooi ik de deur voor een dialoog bij voorbaat dicht. En als ik het incident met Lara Logan al op basis van nuance wil weergeven, dan hoort daar zeker de opmerking bij dat ze uit de handen van deze mannen is bevrijd door Egyptische vrouwen en 20 soldaten, toch?

  3. Uiteindelijk wil iedereen in het Westen daar democratie.
    Zeker Israel, want de kans op oorlog tussen democratieen is een stuk kleiner. Helemaal in het Midden-Oosten, waar een externe vijand (Israel en de Joden) erg handig is voor de dictatoriale regimes om de aandacht af te leiden. Dus wordt die haat gevoed door de staatsmedia.

    Echter, in het geval Egypte is het uiterst onwaarschijnlijk dat er een democratie komt. Egypte heeft er geen ervaring mee, is arm, kent weinig middenklasse en 40% is analfabeet.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)