Jan 132011
 

Ik heb gezocht naar je (mail)adres, je telefoonnummer.  Ik wilde je deze brief  persoonlijk doen toekomen. Ik kom namelijk niet zo makkelijk bij Pauw en Witteman als jij op 12 januari om mijn mening tegenover die van jou te zetten.

Gerd, wat kraam je een onzin uit. Je zegt we leven in een rechtsstaat.  Nee Gerd, we leven niet in een rechtsstaat, we leven in een wetsstaat. Op die wetten beroep jij je, en uit die wetten probeer je de  rechtvaardiging te halen voor waar je mee bezig bent, mensen heel onrechtvaardig en onmenselijk  te behandelen. Je zegt zelf de verantwoording te nemen voor waar je mee bezig bent, dus we begrijpen mekaar niet verkeerd. Die vrouw zou toch werkelijk stapelmesjogge zijn wanneer ze met haar kinderen vertrok.  Waar naartoe dan wel? Jij zegt dat zij haar verantwoordelijkheid moet nemen. Jij zegt dat het jouw verantwoordelijkheid niet is, en daarmee is voor jou de kous af. Hoe blind ( of erger nog onmenselijk of hardvochtig) kun je zijn door niet te willen zien dat ze juist door te weigeren te vertrekken haar verantwoordelijkheid neemt.  Ze kan toch alleen maar naar plekken waar zij en haar kinderen het nòg slechter hebben dan hier.  Dàt zou ik pas reden vinden te overwegen haar haar kinderen af te nemen.

Gerd, hoe ellendig asielzoekers of illegalen het hebben in ons land kan iedereen die zijn ogen open houdt om zich heen dagelijks zien. Ze moeten in welhaast mensonwaardige omstandigheden leven. Wat die mensen doen is niet leven, maar overleven. Dat ze ondanks dat alles toch hier willen blijven zegt iets over hoe ellendig die situatie is waar jij vindt dat ze in moeten stappen. Het enige waar jij aan kunt denken is dat je haar kwijt wil: als wij maar van haar af zijn, de rest interesseert ons niet.  En je zult deze mensen net zo lang terroriseren tot je ze weggejaagd hebt.  Ik begrijp dat je ze  nu zo wil “huisvesten” op een plek en manier dat ze alsnog  gaat kiezen voor wat jij noemt  ‘haar verantwoording nemen”, hetgeen er op neer komt dat ze vertrekt. Dat is gewoon een andere manier van zeggen dat je ze verder het leven zuur gaat maken.  Ik noem dat machtmisbruik. Wanneer die wereldkampioen vechten die bij je aan tafel zat zou klagen dat hij zich onrechtvaardig behandeld voelt omdat de peuter van de buren niet naar zijn pijpen danst, zou hij op mij minder belachelijk overkomen dan jij. Hoe haal jij nota bene als minister het in je hoofd mensen zo te treiteren.

Gerd, tot mijn schande leef ik in een land dat zo’n beleid wetmatig heeft gemaakt.  Maar rechtvaardig kan en zal dat nooit worden.  Want waar dit toe leidt kun jij als je dat wil best al lang weten. Kijk maar naar mensen die je al eerder hebt uitgezet.  Hoe is het bijvoorbeeld de familie Zamani vergaan? Als je nog meer namen wil van mensen kan ik je er nog wel een paar noemen.

Gerd, dit is ook mijn land. Ik wil in een land leven waarin het “recht’ uit “rechtsstaat” slaat op rechtvaardigheid, en niet op regelrijderij. Dat we problemen hebben met een grote toeloop van mensen kan waar zijn, maar dit kan niet de manier zijn ze op te lossen.

  One Response to “Beste Gerd Leers,”

  1. Kijkend naar het belang van de vrouw en haar kinderen heeft Peter gelijk; de vrouw neemt haar verantwoordelijkheid voor de kinderen door zich te verzetten tegen vertrek naar een land (Angola) waar ze het (in ieder geval economisch) slechter zullen hebben. Maar ook Leers en met hem Nederland zit met het probleem dat het openen van de grens voor eenieder die het elders economisch slechter heeft, binnen de kortst mogelijke tijd zou leiden tot het failliet van het land en daar schiet niemand iets mee op. Ik denk dat de oplossing toch gezocht moet worden in het bijdragen aan de verbetering van de leefomstandigheden in het land van herkomst, en dat niet alleen door Nederland. Maar laten we die verantwoordelijkheid dan ook nemen en niet bezuinigen op ontwikkelingshulp, zoals nu gebeurt. Het aanscherpen van het asielbeleid, gekoppeld aan bezuinigingen op ontwikkelingshulp zoals deze regering doet, is in feite een inhumaan beleid.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)