Feb 272011
 

In 1945 voerden onze bevrijders niets ontziende bombardementen uit op Dresden en Berlijn met tienduizenden  burgerslachtoffers als gevolg. Het maken van zoveel mogelijk slachtoffers vormde een gerichte strategie van de geallieerden, teneinde de moraal van de Duitsers te verzwakken. Resultaat: 1,5 miljoen dode en gewonde burgerslachtoffers, maar de geallieerden worden tot op de dag van vandaag kritiekloos toegejuicht als onze grote bevrijders.

De enige natie die ooit atoombommen heeft ingezet zijn de Verenigde Staten van Amerika. In Hiroshima doodde de bom in een fractie van een seconde 78.000 mensen en door na-effecten binnen een jaar nog zo’n 70.000. In Nagasaki stierven ‘slechts’ 39.000 mensen binnen diezelfde seconde, mede doordat de bom niet op de juiste plek werd gegooid. Het doel van deze acties was een onmiddellijke capitulatie door Japan. Dit doel werd gerealiseerd. De Verenigde Staten schreeuwen nu moord en brand, omdat Iran vermoedelijk bezig is een  kernbom te ontwikkelen.

Dezelfde Verenigde Staten van Amerika zijn overigens enkele eeuwen geleden tot stand gekomen door de oorspronkelijke bevolking grotendeels af te slachten en het resterende deel op te sluiten in reservaten, voor zover dit deel zich niet wilde aanpassen aan de normen, waarden en gewoonten van de veroveraar.

Vanuit de Gazastrook worden dagelijks raketten afgevuurd op Israelische dorpen en steden. In reactie daarop bombardeert de Israëlische luchtmacht af en toe gericht Palestijnse doelen in Gaza. Daarbij vallen ook burgerslachtoffers. Toen Israelische mariniers de naar Gaza opstomende Mavi Marmara vorig jaar enterden en in het daarop ontstane verzet 9 mensen doodden, keerde de wereld zich tegen Israel en riep Turkije het hardst van allen om strafmaatregelen tegen het Israelische optreden. Enkele weken later doodde het Turkse leger meer dan 20 Koerden in een gewapende actie tegen het streven van de Koerden naar onafhankelijkheid.

Tot het begin van deze eeuw was kolonel Gadhafi de grote vijand van het Westen, wegens zijn steun voor het terrorisme, culminerend in de vliegtuigramp van Lockerbie. Toen hij begin deze eeuw zijn houding wijzigde door de aanval op Lockerbie te erkennen en de slachtoffers schadeloos te stellen, door zijn atoomprogramma af te zweren en door de Westerse wereld vele investeringen in zijn olierijke land toe te zeggen, werd hij de grote vriend van menig Europees leider. Zo werd hij met alle égards in Rome en Parijs ontvangen, inclusief Bedoeïnentent en vrouwelijke veiligheidsgarde. Deze dagen wordt duidelijk hoe gewetenloos hij optreedt tegen zijn eigen volk dat in opstand komt voor meer vrijheid. De schattingen lopen uiteen, maar over het algemeen wordt aangenomen dat er nu reeds meer dan 1.000 doden gevallen zijn. De Europese leiders zien zich schoorvoetend genoodzaakt Kadhafi te laten vallen en het geweld te veroordelen, met Berlusconi als de grootste treuzelaar.

Wat is goed, wat is kwaad? Waarom rechtvaardigen wij de ene massamoord en herdenken we de andere als de ergste gruweldaad ooit gepleegd?  Waarom vinden we het de ene keer de moeite waard om tienduizenden mensen te slachtofferen voor het behoud van de democratie en houden we de andere keer wrede en krankzinnige tirannen probleemloos in het zadel? Waarom voelen we sympathie voor een land dat dagelijks raketten afvuurt en veroordelen we een land dat zich daar tegen verzet? In hoeverre laten wij ons werkelijk leiden door begrippen als vrijheid, democratie, rechtvaardigheid, humaniteit, een mensenleven? Een dappere jonge vrouw lost dit vraagstuk in onderstaand filmpje heel concreet op.

  8 Responses to “Wat is goed, wat is kwaad?”

  1. Door jouw artikel wordt duidelijk dat de scheidslijn tussen ‘goed’ en ‘kwaad’ zo dun is en zo veranderlijk. Vanuit het perspectief ‘tegen de nazi’s’ waren de bombardementen op Dresden en Berlijn ‘goed’, echter vanuit het menselijk perspectief is ’t net zo goed ‘moord’, dus ‘kwaad’ ‘fout’, evenals Hiroshima en Nagasaki. En zoals men deze vraag op wereldniveau kan stellen, is deze vraag ook op persoonlijk niveau te stellen; maar ook dan gooien de perspectieven de boel overhoop: wat is nu ‘goed’ en wat ‘kwaad’? Dagelijks kunnen standpunten veranderen, ook in een leven. Wat ‘vroeger’ ‘goed’ leek, blijkt jaren laten ‘fout’ of ‘kwaad’. Kan ’t één bestaan zonder ’t ander? Hier kunnen misschien de woorden van de Duitse dichter Rainer Maria Rilke in zijn gedicht “Über die Geduld” enige soelaas bieden: “….. versuche die Fragen selbst lieb zu haben ….. Forsche nicht nach Antworten, die dir nicht gegeben sind, weil du sie nicht leben kannst und darum handelt es sich doch, alles zu leben. Lebe jetzt die Fragen.
    Vielleicht lebst du dann eines fernen Tages, ohne es zu merken, in die Antwort hinein.”

  2. Natuurlijk heb je gelijk. Alle partijen gebruiken geweld om hun doelen te gebruiken. Soms is geweld echter te verdedigen als dat een groter gevaar beëindigt of een misdadig regime op de knieën krijgt.

    Het geweld van Israeliërs is vaak disproportioneel en niet te rechtvaardigen. Israël schiet vaak met scherp op stenen gooiende Palestijnen. Wat is daar nu eerlijk aan? Stenen doden over het algemeen niet. Waarom zet Israel geen waterkanonnen en traangas in? Waarom schiet zij niet met rubberen kogels in plaats van dat zij met scherp schiet?

    De raketten die de Palestijnen afvuren missen vaak hun doel en eindigen maar al te vaak in niemandsland. Het gebruik ervan is misdadig, of ze nu doeltreffen of niet. Degenen die ze afvuren moeten worden opgespoord, opgepakt en berecht.

    Het regime in Iran is dictatoriaal en autoritair. Bovendien is zij onbetrouwbaar. Dat bewijzen de beelden van het bloedige neerslaan van de protesten tegen het regime door de autoriteiten in 2009.

    Heel goed dat de Verenigde Staten en het Internationaal Atoomagentschap bezorgd zijn over de bouw van kernreactoren in Iran. Indien het regime ooit een atoombom ontwikkelt, zal zij het gebruiken als machtsmiddel in het internationale politieke speelveld om haar zin door te drijven.

    De Fransen hebben ook een atoombom. Parijs zal bij internationale conflicten tussen staten de dialoog zoeken in plaats dat zij dreigt met het afvuren ervan.

    Dat rechtvaardigt waarom het ene land wel over een atoombom mag beschikken en het andere land niet. Geweld moet altijd het laatste redmiddel zijn. De dialoog moet prioriteit hebben. Maar in enkele gevallen is geweld dus gerechtvaardigd. Als bevrijders daartoe overgaan, moet het aantal burgerslachtoffers zo gering mogelijk zijn.

    De bombardementen op Dresden en in Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog behoren, samen met de jodenvervolging door de nazi’s tot de meest zwarte bladzijden in de geschiedenis. Zonder het werpen van de atoombommen had Japan niet subiet gecapituleerd. Dan had de Tweede Wereldoorlog zich nog langer voortgesleept. Dus hoe weerzinwekkend het werpen van deze bommen ook is geweest, het gebruik ervan is knarsentandend te rechtvaardigen.

  3. voor mij bestaan goed en kwaad niet. ik zie alleen een afweging van belangen. volgens mij maakt dat de uitweg uit een conflict overigens makkelijker. je hoeft niet te zoeken naar de waarheid, eigen gelijk of het goede maar je weegt jouw belang af tegen het belang van een ander.

  4. Filosofisch gezien valt er nog heel wat aan te merken op goed en kwaad. De waarden zijn ons ooit ingegeven door de kerk. Een voorbeeld zijn indianenstammen in amerika. 2 stammen konden jarenlang vreedzaam naast elkaar leven totdat er een voedseltekort was. Beide stammen begonnen elkaar af te slachten om zo meer voedsel voor de eigen stam te garanderen. Is dit goed of het kwaad? De gelovige spanjaarden hebben compleet andere waarden gebracht.

    Frans,ik vind het een mooi stuk wat je geschreven hebt. Erg informatief. Alleen komt Israel er bij jou altijd behoorlijk goed vanaf. Ik citeer jou: “In reactie daarop bombardeert de Israëlische luchtmacht af en toe gericht Palestijnse doelen in Gaza. Daarbij vallen ook wel eens onschuldige slachtoffers.”
    Nu kan ik dat over de aanval van december 2008 tot maart 2009 niet echt zeggen.Naar mijn mening was dit buiten alle proporties.Israel beweert zelf dat de doden nagenoeg allemaal strijders waren (Ik meen 730) maar het lijkt mij zeer onwaarschijnlijk wanneer je dichtbevolkt gebieden bombardeert dat je dan precies alle strijders raakt en nagenoeg geen onschuldige burgers.

  5. Frank, interessant thema om goed en kwaad te bespreken, die twee indianenstammen die elkaar voor voedsel afslachten. Vind je dat Israel er bij mij in dit stuk goed vanaf komt? Kijk naar het bijgevoegde filmpje, waar je Israëlische soldaten met rubberkogels op Palestijnse jongeren ziet schieten en een jonge (Palestijnse?) vrouw die dit moedig probeert te verhinderen. Dat lijkt me absoluut geen reclame voor Israël.

    Mijn opmerking over het gericht bombarderen van Palestijnse doelen in Gaza waarbij ook wel eens onschuldige slachtoffers vallen, is niet bedoeld om Israel er beter vanaf te laten komen, maar om het verschil in strategie tussen Hamas en Israël te laten zien: Hamas richt zich bewust op het maken van burgerslachtoffers, bij Israël is dat ‘collateral damage’, om deze afschuwelijke term maar eens te gebruiken. Het oordeel over deze strategieën en hun uitwerkingen laat ik aan de lezer over.

  6. Frans, ik moet mij verontschuldigen voor mijn opmerking. Ik heb inderdaad niet naar het filmpje gekeken. Nu dus wel. Zeer moedig van dat meisje maar ook zeer gevaarlijk. Een soldaat maakt de ander ook duidelijk dat zij gefilmd worden..

  7. De moed en de vastberadenheid van de vrouw in het filmpje bewonder ik! De verrassende vergelijkingen in de tekst geven weer aan dat het moeilijk is snel en simpel te oordelen over goed en kwaad. Ik wil daar nog eens over nadenken. En zal in mijn blog daar zeker op terugkomen.
    Vriendelijke groet

  8. Terwijl de Arabieren in het filmpje met stenen gooien (en slingeren) die wel degelijk kunnen doden, sturen zij een vrouw op de soldaten af om hen te hinderen bij het terugschieten met rubberen kogels. De regeringen van alle landen gebruiken dwang en geweld om hun macht over de bevolking uit te oefenen, zo is het ook in Nederland. Ik zie geen vreedzaam ‘protest’ bij de Arabieren in het filmpje, eerder een cynisch misbruik van de situatie.

    De goed of kwaad vraag is makkelijk te beantwoorden: goed of kwaad hangt niet af van het middel maar van het motief. Een voorbeeld van het motief is de medische eed die artsen verplicht het leed van de patiënt te verzachten, niet te vergroten. De dokter mag dus alleen een injectie geven of een operatie (laten) verrichten indien dit per slot van rekening in het voordeel is, ook in financieel opzicht, van de patiënt. In de realiteit zien wij echter het omgekeerde: onze supermarkten en fastfood-restaurants ‘produceren’ kunstmatig en ongezond voedsel, hierdoor wordt de bevolking zwak en ziek en moet vervolgens naar de dokter die dure medicamenten voorschrijft welke door hun bijwerkingen giftig zijn.

    Met leed en conflicten valt enorm veel geld te verdienen, samen met de zorg en de medische industrie staat de oorlogvoering bovenaan de lijst van de meest winstgevende takken van de samenleving. De staat zou de burger tegen alle vormen van het kwaad moeten beschermen, maar in de praktijk zweert zij samen met de banken en de grote bedrijven om de zeer lucratieve medische en oorlogsmachine draaiende te houden. Wie daartegen protesteert of een obstakel vormt (Olaf Palme, Jitschak Rabin, Martin Luther King, John F. Kennedy, Mohandas Gandhi en natuurlijk Jezus van Nazareth) wordt vermoord.

    Dit zal niet altijd zo blijven, want ooit zullen niet alleen de Occupy beweging maar alle burgers begrijpen wat er met hun BTW gebeurt. In die toekomst, die nu begint, zullen de mensen het Ego afzweren en zelfstandig en vrijwillig leren als gemeenschap te denken, te voelen en te handelen. Zij zullen het dan niet meer nodig hebben om wetten, voorschriften, boetes en straffen door anderen opgelegd te krijgen, maar hun conflicten in zichzelf oplossen voordat zij in de buitenwereld zichtbaar worden. In deze periode van de menselijke evolutie is het vormen van (kleine) gemeenschappen die de vrede en de verzoening in de praktijk beoefenen niet alleen mogelijk maar ook essentieel. Zelf ondersteun ik een dergelijke groep van mensen.

 Leave a Reply

(vereist)

(vereist)