Mrt 122012
 

Vanmorgen berichtte de Volkskrant dat de Israelische luchtmacht voor de derde achtereenvolgende dag aanvallen op doelen in de Gazastrook heeft uitgevoerd. Hoewel er al jaren elke week projectielen vanuit de Gazastrook op Israel worden afgevuurd, lijkt de huidige geweldsexplosie het gevolg van de Israelische aanslag op een voorman van de groepering die de projectielen afschiet, aldus het artikel.

Zolang de Israeliërs de Palestijnen hun raketten laten afvuren zonder iets terug te doen, horen we daar niets over in de Volkskrant. Israel tracht zich met antiraketgeschut tegen deze beschietingen te beschermen. Universiteit en scholen worden gesloten tijdens de aanvallen en mensen vluchten naar hun safe rooms. Door deze maatregelen blijft het aantal slachtoffers aan Israelische zijde beperkt.

Een enkele keer zet Israel een gerichte tegenaanval in, door de leiders van de groeperingen die de raketten afschieten te bombarderen, zoals ook nu. De Volkskrant beschouwt dit als een geweldsexplosie door Israel ontketend. De dagelijks exploderende Palestijnse raketten zijn dit blijkbaar niet. Mijn verstand zegt me dat deze manier van berichtgeving gekleurd is.

Weten we nog hoe toenmalig minister van justitie Dries van Agt reageerde op de treinkaping door Molukkers bij het dorpje de Punt in 1977? Twee gegijzelden en zes kapers doodgeschoten.

Mrt 092012
 

De overheid geeft in 2012 een kleine 4 miljard euro uit aan wetenschappelijk onderwijs. Dat is exclusief het nagenoeg net zo hoge bedrag voor studiefinanciering. Daar mag een prestatie tegenover staan.

Een collega, hoofddocent aan de Radboud Universiteit Nijmegen klaagt over de onbeleefdheid van bepaalde studenten tijdens het onderwijs. Ze gaan op de achterste rijen van de collegezaal zitten om gezellig met elkaar te kletsen in plaats van naar het verhaal van de docent te luisteren. Ze maken het daarmee de docent en de welwillende studenten moeilijk om het onderwijs goed te laten verlopen. Dit gedrag op de Nederlandse universiteiten schijnt in toenemende mate voor te komen.

Wat bezielt deze studenten? Ze hebben vrijwillig voor hun studie gekozen. Wanneer ze een bepaald college niet interessant vinden kunnen ze wegblijven. Wanneer ze de kwaliteit van de docent onder de maat vinden (hetgeen bij de collega overigens niet aan de orde is), kunnen ze een klacht bij het onderwijsmanagement indienen. Wel vrijwillig naar het college gaan om het onderwijs vervolgens te dwarsbomen staat haaks op de rationele houding die van een universitaire student gevraagd wordt.

Blijkbaar ogen sommige studenten volwassen, maar zijn het in wezen overjarige pubers, die de verantwoordelijkheid van volwassen gedrag nog niet kunnen dragen.

Mrt 082012
 

Zelden heb ik een Nederlandse actrice zo’n goede acteerprestatie zien leveren als Carice van Houten in de rol van de gelukkige huisvrouw Lea. Alleen al de manier waarop ze de zware bevalling speelt is niet van echt te onderscheiden, terwijl Carice bij mijn weten nog nooit een kind heeft gebaard.

In de psychiatrische kliniek zie je haar bij binnenkomst denken: “in welke wereld ben ik nu in vredesnaam terecht gekomen?” De film laat op een authentieke wijze zien hoe de gekken die haar in het begin angst inboezemen gaandeweg ontroerende personen worden die op de primaire manier van een kind uiting geven aan hun gevoelens. De vrouw die zich gillend aan Lea vastklampt is in feite het kind van drie dat niet van haar moeder gescheiden wil worden. Maar dan in een volwassen lijf.

De film draait de wereld geleidelijk om. Lea krijgt in de gaten hoe haar naasten in het normale leven krampachtig bezig zijn om bepaalde gevoelens buiten de deur te houden. Jarenlang liep ik bij het verlaten van mijn straat tegen een spreuk op een muurtje aan: gek zijn zij die het niet zijn. Een mooiere visualisatie van deze tekst heb ik tot nu toe niet gezien.

Mrt 062012
 

Naar verwachting duren de onderhandelingen over de extra bezuinigingen in het Catshuis tussen Mark Rutte, Maxime Verhagen en Geert Wilders ongeveer drie weken. Tenminste als ze niet eerder zijn afgelopen. De kans is namelijk aanwezig dat de heren onderweg botsen en de stekker uit het kabinet Rutte trekken.

De alsmaar uitdijende kosten van de gezondheidszorg staan zeker op de agenda. Deze kosten verslaan alle andere financiële problemen, zoals die van de huizen- en hypotheekmarkt, dik. De zorgkosten slurpen in 2030 22 procent van het bruto nationaal product op. Er zijn nu zo’n 2,4 miljoen 65-plussers. En dat aantal stijgt de komende jaren nog steeds. De zorg voor deze ouderen kost ons nu al meer dan 70 miljard.

Vergaande hervormingen van de gezondheidssector valt er van de onderhandelaars niet te verwachten. Waarschijnlijk komen ze niet verder dan het verhogen van de eigen bijdrage – de verzekeraars bepalen de hoogte van de zorgpremies. Ook zal de zorgtoeslag lager worden. Het basispakket zal verder worden uitgekleed.Deze maatregelen zijn onvoldoende. Volgens Paul Schnabel zijn de kosten in de toekomst alleen beheersbaar als huizenbezitters de zorgkosten deels betalen van de waarde van hun eigen huis.

Mijn ouders bezitten twee huizen. Ik rekende altijd op een fijne nalatenschap. Als ze nog dertig jaar blijven leven vervliegt het vooruitzicht op een mooie erfenis.

Mrt 042012
 

Op de website van pvv-gelderland staat in een kaart van Nederland aangegeven hoe de allochtone bevolking tussen 2010 en 2040 toeneemt. Het kaartje kleurt per periode van 10 jaar snel donker en werkt in die zin onheilspellend, maar de bijhorende verklaring laat zien dat het een toename van niet meer dan 10 procent betreft.

Facebook toont verontruste reacties in de trant van: “Nederland voor de Nederlanders, laat ze met hun poten van onze cultuur afblijven!” Het plaatje maakt blijkbaar nationalistische gevoelens los.

Zouden deze mensen zich realiseren tot welke gruwelijke gevolgen deze gevoelens in de vorige eeuw hebben geleid? Een nationalist zet zijn angst voor het vreemde om in een vijandbeeld. Wie die vijand is, speelt daarbij een ondergeschikte rol.

De PVV als meest nationalistische partij van Nederland, die graag inspeelt op angstige onderbuikgevoelens, toont duidelijk hoe dit mechanisme werkt. De partij is groot geworden door de Islamitische bevolkingsgroep als vijand van de Nederlandse cultuur neer te zetten. Toen deze mantra uitgewerkt dreigde te raken, was men er als de kippen bij om een nieuwe vijand aan te dragen.

Vandaag zijn het de Islamitische mensen, morgen de Oost-Europese, wie zal het overmorgen zijn?

Feb 282012
 

Wat een afknapper gisteravond bij Pauw en Witteman, dat interview met Nebahat Albayrak over haar kandidatuur voor het fractievoorzitterschap van de PvdA. Natuurlijk, Jeroen Pauw voelde zich op zijn pik getrapt en werd de rest van het interview in beslag genomen door wraakgevoelens. Bovendien waren beiden presentatoren slecht voorbereid en was hun vorm van de dag belabberd. Maar Albayrak reageerde wel erg nadrukkelijk als een stier op een rode lap. Iemand die zo rigide ingaat op vragen die haar niet zinnen, zal vaker mensen tegen zich in het harnas jagen. En dat is geen goede eigenschap voor een fractievoorzitter.

Van de overige drie kandidaten viel Martijn van Dam direct door de mand in De Wereld Draait Door, hoewel gezegd moet worden dat Matthijs van Nieuwkerk hem op een bijna Rutger-Castricum-achtige wijze interviewde. Diederik Samson deed het beter bij Pauw en Witteman, maar Ronald Plasterk was de enige die op een ontspannen ogende manier en redelijk direct antwoord gaf op de vragen van de interviewers.

De echte natuurlijke leider van de PvdA zat gisteravond tegenover Albayrak bij Pauw en Witteman, maar helaas, Femke Halsema heeft de PvdA in 1997 ingeruild voor GroenLinks. Dus laten we het dan toch maar op Ronald Plasterk houden.

Feb 262012
 

‘Kut-Marokkanen!’, zei ik geagiteerd tegen oom agent die de aangifte opnam. De blinde razernij om wat er een paar uur eerder was gebeurd, was gezakt. Het gevoel van onmacht zat nog steeds hoog.

Op klaarlichte dag schopten en sloegen drie jonge Marokkanen mij. Het incident volgde op een woordenwisseling met ze eerder die week. Omstanders schoten te hulp. De aanval stopte omdat ik overeind bleef en door de tussenkomst van de voorbijgangers.

Toen ik direct na het voorval stijf van de adrenaline briesend het politiebureau binnenkwam, susten de agenten mij tevergeefs. ‘Spring in de auto en arresteer die vuile klootzaken’, schreeuwde ik. Ze deden niets. Ze stuurden mij weg, onder het mom dat ze hier geen tijd voor hadden.

Later die dag deed ik redelijk gekalmeerd alsnog aangifte. De agent had moeite met de term kut-Marokkanen. ‘Ja, oke’, gromde ik. Ik vertelde dat ik vanaf midden jaren tachtig jarenlang in een team met vijf of zes Marokkanen had gevoetbald. Nooit problemen mee gehad.

De PVV wint stemmen met anti-Marokkanen retoriek. Als mensen geen nieuws meer zouden volgen, merken ze dat de kans dat ze het slachtoffer worden van een misdrijf gepleegd door Marokkanen klein is.

Feb 232012
 

Na het vertrek van Job Cohen klinkt opnieuw de roep om de PvdA op te heffen. De verzorgingsstaat is af, dus de PvdA is klaar. Wat een onzin!

De laatste twintig jaar is hard gewerkt aan de afbraak van de verzorgingsstaat. De publieke sector wordt meer en meer geprivatiseerd, waardoor we knarsetandend moeten toezien hoe NS en ProRail elkaar de schuld geven van de wanprestaties op het spoor, waardoor compleet uit hun voegen gewassen woningcorporaties miljarden vergokken, waardoor telefoon- en energiemaatschappijen ons om de haverklap lastig vallen met volstrekt onbegrijpelijke contracten en waardoor de bankiers ongehinderd kunnen doorgaan met graaien waar we bijstaan. Om nog maar te zwijgen over een geprivatiseerde gezondheidszorg; hoe meer zieken, hoe profijtelijker!

Nederland is harder dan ooit toe aan een partij die solidariteit en eerlijk delen hoog in het vaandel heeft staan. Een partij die doordrongen is van het belang van Europa. Een partij die snapt dat solidariteit niet ophoudt bij de grenzen. Een partij die de tomeloze hebzucht aan banden legt. Een partij tenslotte die ook doet wat ze zegt. Een PvdA dus die zichzelf opnieuw uitvindt, maar dan wel met politici die het belang van het land boven hun eigenbelang stellen.

Feb 232012
 

Roger Federer heeft tennisminnend Nederland in extase gebracht met zijn oogstrelende optreden in Rotterdam. Toeschouwers waar ook ter wereld pinken een traantje weg bij zijn weergaloze spel. Hij verovert al jaren hun harten.

Na het winnen van het World Tennis Tournament zondag in Ahoy zinspeelde de Zwitser op een terugkeer als titelverdediger volgend jaar. Dat geeft de fans moed. Hopelijk tennist hij nog een aantal jaar op het allerhoogste niveau.

Federer ontroert met zijn fluwelen techniek. Zijn fabuleuze backhand en zijn snelle voetenwerk zijn ongeëvenaard. Soms is zijn surplus aan techniek ook zijn valkuil. Federer zou zoveel risico in zijn slagen leggen dat hij de ballen juist uitslaat. En zo uiteindelijk verliest.

Volwassenen kijken ademloos toe als de magiër zijn tegenstanders met verfijnde slagen verslaat. Ze zitten urenlang gespannen op het puntje van hun stoel tijdens een titanenstrijd tegen Novak Djokovic of Rafael Nadal. Ze treuren in stilte als hun held het voor de zoveelste keer moet afleggen tegen deze twee sympathieke hardhitters. Als hij verliest, verliezen zij.

Federer is de parel van de tennissport. Djokovic en Nadal domineren de ranglijst. Federer is de grote publiekstrekker. Het tennis kan zich geen betere ambassadeur wensen.

Feb 212012
 

Job Cohen is een fatsoenlijk, bindend, respectvol en integer man, kortom iemand die deugt. Hij schijnt een uitstekend bestuurder te zijn, door het weekblad Time ooit tot de beste burgemeester van Europa uitgeroepen. Toch heb je als politiek leider niets aan die kwalificaties, integendeel. De PvdA maakt zich op om een nieuwe partijleider te vinden. Ziehier het profiel.

Gezocht een politicus die als straatvechter in staat is voortdurend tweedracht tussen groepen te zaaien. Hij – een zij mag ook – moet bereid zijn om collega’s op een geraffineerde manier onderuit te halen, desnoods met een dolkstoot in de rug. Het vermogen om schaamteloos leugens te verspreiden die resulteren in electoraal gewin strekt tot eer. De kandidaat moet vooral over de vaardigheid beschikken om in oneliners te spreken, het onderbouwen van standpunten speelt in de huidige politieke arena geen enkele rol.

Bovenstaand profiel klinkt ironisch, maar is het niet. De kwalificaties beschrijven in belangrijke mate de politici die momenteel het meest succes hebben. Nederland kiest er voor om zich te laten leiden door mensen die vooral niet deugen. Job leek een bevrijd man, toen hij gisteren het juk van politicus aflegde. Tot ziens, Job.