Pierre Courage

Okt 172014
 

1 imagesSade (1740-1814) is een legendarische figuur in de erotica. Hij heeft de naam de grootste pornograaf aller tijden te zijn. Rond 1800 verschenen zijn belangrijkste boeken. Zijn werk is één grote handleiding om de hoer in ons tot leven te wekken. De ondeugd van een ontuchtig en losbandig bestaan wordt verheerlijkt en deugdzaamheid wordt veracht. Deugd en ondeugd worden belichaamd in twee romanfiguren Justine en Juliette, aan wie twee afzonderlijke boeken zijn gewijd: Justine, c.q. De nieuwe Justine of de tegenspoed van de deugd en Juliette of de voorspoed van de ondeugd.

De deugdzame Justine ontmoet tegenslag na tegenslag, wordt achtervolgd en2b images uitgebuit. De ondeugd van Juliette daarentegen wordt geschetst in alle charmes en genietingen die haar volgens Sade omringen en voortdurend2 download haar deel zijn. Beide kinderen groeien op in een klooster. Van de belevenissen van de deugdzame en dus oninteressante Justine in het klooster vernemen we niets. De belevenissen van de door haar losbandigheid interessante Juliette worden uitvoerig verhaald. Juliette sluit in het klooster vriendschap met de 15-jarige Euphosine, een protégee van de abdis Mme Delbène. Op haar verjaardag, als ze dertien wordt, vragen beiden Juliette zich bij hen aan te sluiten. Juliette wordt door de moeder-overste voor het middagmaal uitgenodigd, waarbij ook Euphrosine aanwezig is. Onder het excuus van de warmte treft Juliette hen aan in een ongegeneerde kleding: zij zijn vrijwel naakt onder een gazen hemd dat dichtgebonden wordt met een grote strik van rose lint. De verleiding van Juliette wordt vakkundig opgebouwd.

De twee lichtzinnige vrouwen kwamen giechelend naar me toe, en maakten dat ik weldra even luchtig gekleed was als zij. Toen werden de zoenen van Mme Delbène heel anders…
– Wat is ze toch mooi, mijn Juliette, riep ze bewonderend uit, kijk eens hoe haar prachtige borstjes zwellen! Euphrosine, ze zijn al groter dan de jouwe… en toch is ze nog maar pas dertien.
De vingers van onze charmante moeder-overste kietelden mijn tepels, en haar tong bewoog lustig in mijn mond. Ze merkte weldra dat deze liefkozingen mijn gevoelens zo prikkelden dat ik verschrikkelijk opgewonden raakte.

Het jonge meisje wordt opgewonden van de aanrakingen van de oudere vrouw en deze opwinding is het signaal voor de oudere vrouw om alle remmen te gooien.

– Verdomme, riep ze, zich niet meer inhoudend, en me wel verbazend met die krachttermen, godverdomme, wat een temperament! Liefjes, waarom ons nog inhouden, weg met die laatste kleren, het lichaam is niet bestemd om verborgen te blijven!
Ze wierp direct het gaasdunne kleed dat haar nog omhulde af, en stond daar mooi als Venus zoals de Grieken haar vereerden. Ze kon niet mooier zijn. Haar huid was blank en zacht, haar vormen waren fraai en prachtig gerond. Euphrosine volgde haar voorbeeld direct na, maar zij was minder mooi om te zien, niet zo mollig als Mme Delbène; ze was ook wat matter van huid en daardoor over het geheel genomen mogelijk iets minder aantrekkelijk. Maar wat een prachtige ogen! en hoe geestig was ze! De schoonheid van die twee vrouwen trof me, ze spoorden me aan om te doen als zij, mijn schaamtegevoel te laten varen, en dus deed ik dat maar.

Het overwinnen van de schaamte is de laatste stap van de seksuele verovering van het jonge meisje. Van nu af aan is het opgeroepen seksuele genot maatgevend voor de handelingen van alle deelnemers.

3 aeabbed2d5c040c7c6446861a55fbaf5La Delbène geraakte geheel in vervoering, ze tilde me op, droeg me naar haar bed en overdekte me met vurige kussen.
– Wacht even, zei ze verhit, één ogenblik schatjes, laten we ons genot even regelen, dan wordt het nog groter.
Ondertussen legde ze me op de rug, mijn benen uit elkaar, en ging ze zelf plat op haar buik liggen met haar hoofd tussen mijn dijen. Zo ging ze me likken terwijl ze het andere meisje haar mooie achterwerk bood. Zij wekte met haar vingers dezelfde lust op als haar tong bij mij deed. Euphrosine, die precies wist wat Delbène graag wilde, gaf haar af en toe ook nog harde klappen op de billen, wat een duidelijk effect had op onze aanminnige lerares. Die hoer raakte daardoor in extase en zoog het geil op dat ze telkens in mijn kut wist op te wekken. Af en toe hield ze op om me te bekijken… om te zien hoe ik genoot.
– Wat is ze toch mooi! riep de tribade uit… ach, verdomme, wat een lief kind! Maak me klaar, Euphrosine, steek je vingers er weer in, m’n schat, ik wil sterven, helemaal dronken worden van haar geil!

De lessen in het klooster blijken voor Juliette, in tegenstelling tot ha4 véritéar zuster Justine, een basis te vormen voor de inrichting van het verdere leven; stichtende lessen dus. Nadat beide meisjes door geldgebrek en later de dood van beide ouders het klooster moeten verlaten, brengt Juliette het geleerde direct in praktijk. Seksueel genot vormt voortaan voor haar een troost voor de teleurstellingen en tegenslagen van het leven.

– Weet je, Justine,  zei ze, terwijl ze voor de ogen van haar zus op het bed ging liggen en haar rokken tot haar navel opschortte, als ik verdriet heb, doe ik dit: ik vinger me en kom klaar. Dít is mijn troost.’
De oppassende en deugdzame Justine gruwde van deze daad en wendde de ogen af. Terwijl ze over haar mooie kutje wreef, zei Juliette: Je bent dom, Justine. Je bent mooier dan ik, maar gelukkig zul je nooit worden.
De sloerie ging door met zich te vingeren en slaakte een diepe zucht. Haar jonge kutje begon voor Justines zedig neergeslagen ogen te vloeien en legde zo de bron van haar tranen, die ze anders misschien net als haar zusje de vrije loop zou hebben gelaten, het zwijgen op.
– Je bent gek dat je je ongerust maakt, vervolgde het wellustige meisje, terwijl ze naast Justine plaats nam. Met ons uiterlijk en onze leeftijd hoeven we beslist niet van honger om te komen.

Beide zussen verschillen te zeer van elkaar om hun leven te delen en De Sade laat ze dan ook uit elkaar gaan zonder af te spreken of ze elkaar ooit zouden weerzien. Had Juliette, die een voorname dame zou worden, ermee kunnen instemmen een klein meisje op te nemen met wier deugdzame maar gewone neigingen ze geen eer zou hebben ingelegd? En had Justine haar zedigheid op het spel kunnen zetten in het gezelschap van een ontaard wezen, dat het slachtoffer zou worden van uitvaagsel en openbare bandeloosheid?

CourageP_PornografisheVER_OmslagUit: Pierre Courage, De pornografische verleiding, Aspekt, 2008, p. 14-18

Mei 302013
 

De vorig jaar verschenen 50-tinten trilogie van E.L. James heeft ongekende verkoopcijfers behaald en een publicitaire storm ontketend die nog steeds niet is uitgewoed. De literaire receptie was minder uitbundig, variërend van sceptisch tot afkeurend. De 50-tinten trilogie wordt standaard bejegend met het nodige dédain. Geen serieuze auteur die zijn of haar handen eraan wil branden. E.L. James wordt bij voorkeur neergezet als een onbeholpen auteur (Peter Giessen, Volkskrant 22-12-12), die evenwel – zoveel wordt wel toegegeven – handig inspeelt op de spanning tussen het verlangen naar een liefdevolle relatie en het verlangen om seksueel gedomineerd te worden. E.L. James creëert volgens Giessen een vrouwelijk pornotopia, waarin de vrouw als een prinses wordt begeerd, veroverd en onderworpen door een communicatieve macho. Macho, akkoord. Maar communicatief? In ieder geval niet over de liefde die de vrouwelijke hoofdpersoon hem wil bijbrengen. En verder: waarom E.L. James afschilderen als een onbeholpen auteur en waarom luidt de slotzin van Giessens betoog: mannen hebben lustporno, mama’s relatieporno? Een zin die Freud zou doen glimlachen. Het is van tweeën één. Of mannen tegenover vrouwen, of papa’s tegenover mama’s. Het venijn zit hem, zoals vaak, in de staart. Vrouwen worden toch weer in de moederrol opgesloten, hoezeer ze zich juist middels de massale aankoop van hun eigen seksuele bijbel als vrouw willen emanciperen.

In dit artikel beschrijf ik aan de hand van zeven in mijn De pornografische verleiding besproken kenmerken van pornografie welk spel E.L. James speelt met de pornografie. De vraag die de gemoederen vooral bezig lijkt te houden heeft betrekking op de literaire status van het werk ter verklaring van het succes. Is het een serieuze roman of slechts een pornografisch werk, een al dan niet superieure keukenmeiden- of kasteelroman? Elsbeth Etty opteert voor het laatste (NRC 8-6-2012). De grap van het boek is volgens haar de kinderlijk eenvoudige, voor iedereen toegankelijke stijl en boodschap. De strekking luidt: meisjes doe het niet, lever je niet uit, laat je niet ontvoeren in een glazen koets of privéjet, teken geen contract van onderdanigheid en blijf vooral financieel onafhankelijk. Deze grap kenmerkt ook in mijn optiek de trilogie, maar er is meer aan de hand. James speelt een gecompliceerder spel met pornografie dan het uitdragen van een simplistische morele boodschap om verwerpelijke dingen niet te doen. Door dingen niet te doen, doet Anastasia andere dingen wel op een manier die allesbehalve kinderlijk is en van een raffinement getuigt die haar tot een onvermoed gelijkwaardig tegenspeler maakt van de machtige man die Grey in sommige opzichten is, maar ook in andere opzichten helemaal niet is. De roman legt aldus de zwakke kanten bloot van de mannelijke almacht zoals die in hedendaagse porno wordt uitgedragen. Een prestatie van formaat die James niet voor niets miljoenen lezers heeft opgeleverd.

 

Het schandalige van pornografie

Pornografie gaat van oudsher over hoeren ofwel vrouwen die seks aanbieden voor geld. In met name de burgerlijke cultuur van de late 19e en vroege 20e eeuw gold dit als schandalig en als bedreiging voor het huwelijk dat in deze periode hoogtij vierde. Met de seksuele revolutie en de legalisering van pornografie in de jaren ’60 en ’70 van de 20e eeuw verdwijnt de wettelijke basis om bepaalde seksuele praktijken op grond van hun aanstootgevend karakter te verbieden, wat niet weg neemt dat mensen zich in het dagelijkse leven kunnen blijven ergeren aan seksuele praktijken, niet in het minst aan de porno-industrie zelf die de laatste decennia steeds dominantere vormen gaat aannemen. Het aardige van de 50-tinten trilogie is dan dat James de rol van seksuele verleiding omkeert: niet de vrouw, maar de man is de verleidende figuur. Pornografie gaat nu eens niet over de verderfelijke vrouw, maar over een verderfelijke man, de obsceen rijke Christian Grey. Niet de vrouw maar de man biedt seks aan in de vorm van een contract. Niet voor geld ditmaal, maar voor macht ofwel datgene waarvoor geld uiteindelijk staat. Hoofdpersoon Anastasia windt zich danig op over dit contract en zal het uiteindelijk niet ondertekenen. Door de opwinding hierover zo expliciet te maken, onderstreept James niet alleen het schandalige van een SM-contract, maar wellicht van ieder contract waaraan een vrouw wordt onderworpen. Anastasia slaagt erin de verleiding te weerstaan van het ondertekenen van een contract en toch in een liefdevolle relatie de seks te krijgen waarvoor het contract een strenge voorwaarde wil zijn. De stap is gezet voor de vrouw om in een pornografische wereld toch een bevredigende seksuele relatie te krijgen. Anastasia wordt hiermee een lichtend voorbeeld voor iedere vrouw die in het dagelijks leven zucht onder het juk van door mannen opgelegde regels.

 

Geilheid en neuken

Anastasia is een kind van haar tijd, een pornografische tijd waarin spreken en denken in termen van geilheid en neuken gemeengoed is geworden. Anders dan in reguliere porno laat E.L. James de lezer niet direct delen in gevoelens van geilheid en de wens om te neuken. In een standaard pornografisch geschrift worden deze gevoelens en wensen steevast geuit in de eerste pagina’s na een al dan niet korte, uitgebreide of obligate inleiding. In Vijftig tinten grijs blijft geilheid en de wens te neuken onderhuids tot het achtste hoofdstuk, waarin pas dan echte seks tot stand komt en wel op de expliciete wijze zoals die in porno beschreven wordt. Daarna is uiteraard het hek van de dam.

 

Kijken en voelen

Kijken en voelen maken ons bewust van het seksuele verlangen. Als voorbereiding op de uiteindelijke seksuele ontlading in hoofdstuk zes wordt al direct in het eerste hoofdstuk een erotische spanning opgebouwd middels een uitvoerige beschrijving van het kijkproces tussen de beide hoofdfiguren. Het eerste dat Anastasia ziet als Christian Grey haar na het binnenvallen in zijn kantoor overeind helpt zijn zijn intense grijze ogen. Gedurende de kennismaking kijkt hij haar regelmatig doordringend aan en als Anastasia probeert terug te kijken, houdt hij haar blik stevig vast, onbewogen. Haar hart begint dan sneller te kloppen, Anastasia bloost en wordt verder van de wijs gebracht door de manier waarop Grey met z’n wijsvinger over z’n onderlip streelt. Op deze fallische verwijzing reageert ze afwerend: Laat hem daarmee stoppen. Als blikken al verwarrend zijn, dan is het verbod om Grey in de ogen te kijken en aan te raken extra verwarrend. Voor Anastasia duidelijk een onmogelijkheid tot het krijgen van een relatie en dat is dan ook de reden waarom Grey dit verbod heeft ingesteld.

 

Bekentenissen

Pornografie betreft zaken die als lust worden voorgesteld, maar die volgens critici eigenlijk getuigen van misbruik. Identificatie van de lezer wordt in de pornografie bevorderd door de lustgevoelens breed uit te meten en maatstaf te laten zijn voor de beschreven belevingswereld. Aan lustgevoelens besteed James uitvoerig aandacht, maar ze doet er nog een schepje bovenop door hoofdpersoon Grey slachtoffer te laten zijn van seksueel misbruik. Grey bekent in eerste instantie als vijftienjarige zes jaar lang de Onderdanige is geweest van een van de vriendinnen van zijn moeder. Later komt daarbij de bekentenis een kind te zijn van een heroïnehoer en de eerste vier jaren van zijn leven door een hel te zijn gegaan.

 

Het ondenkbare

In pornografie wordt de lezer met seksuele ervaringen geconfronteerd die ondenkbaar zijn, maar wel intrigeren en geil maken. Van deze ervaringen staat de trilogie vol. Steeds weer ervaart Anastasia dat Grey over haar grenzen heen gaat. Als het over seks gaat, zijn deze overschrijdingen meer dan welkom en geniet Anastasia extatisch van alle geboden opwindende seks. Breekpunt is steeds het gebrek aan liefde in de relatie. Vooral wanneer Grey zich te buiten gaat aan onverdiende strafpraktijken, is voor haar de maat vol.

 

Subliem en obsceen

Subliem wordt de ervaring genoemd van verpletterd te worden door hetgeen ons te boven gaat. In pornografie heeft seks deze uitwerking, zo ook in de 50-tinten trilogie. Subliem is ook de entourage waarin de seks gearrangeerd wordt. Het kantoor van Grey, zijn huis, de helikopter waarin Grey Anastasia meeneemt naar zijn huis, het uitzicht vanuit de slaapkamer op Seattle worden allemaal beschreven in termen van een sublieme ervaring. Obsceen is vooral de rijkdom van Grey.

 

Sprookjes voor volwassenen

Pornografische vertellingen worden sprookjes voor volwassenen genoemd Net als in sprookjes worden in pornografie griezelmomenten beschreven, momenten van eenzaamheid, dingen die vreemd zijn en zowel aantrekken als afstoten. Etty meent dat Vijftig tinten grijs het klassieke sprookje volgt, waarin de maagdelijke Assepoester wordt uitverkoren door een prins die in één klap een einde maakt aan haar armoede en eenzaamheid. Probleem met deze vergelijking is dat Anastasia voordat ze Grey ontmoette een betrekkelijk onproblematisch leventje leidde en juist door de ontmoeting met Grey in problemen komt. Een vergelijking met een ander sprookje, Belle en het Beest, ligt meer voor hand. Het Beest staat in het sprookje onder betovering en verandert in een prins door de liefde van Belle. Dit is precies het thema van de 50-tinten trilogie. Grey is met al zijn macht een in zijn emotionele beperkingen opgesloten seksueel pornografisch monster, dat alle reddingsfantasieën wakker maakt van Anastasia.

 

Besluit

Anastasia slaagt ten volle in haar missie om Gray van de pornografische ondergang te redden. James helpt daarmee voor vrouwen een droom waar te maken. Deze droom is geen vrouwelijk pornotopia, maar de mogelijkheid van een liefdevolle, seksuele relatie in een pornografische werkelijkheid. Een emotioneel opbeurende en seksueel opwindende boodschap in ons harteloze tijdperk van harde porno.

Sep 282012
 

Detail van Madonna op de troon, BelliniIn zijn nieuwe boek Meer denken over seks wil Alain de Botton de kloof dichten tussen seks en deugd. Pornoplaatjes zijn vaak een belediging voor ons esthetisch gevoel en moreel besef. Anders is dit volgens De Botton het geval voor afbeeldingen in de kerk van Maria als toonbeeld van barmhartigheid, zelfopoffering, beminnelijkheid en goedheid. Hij constateert dat Madonna’s op kerkelijke altaarstukken niet alleen prachtig gekleed zijn en tegen een schitterende achtergrond zijn geplaatst, maar ook mooi om te zien en in vele gevallen zelfs uitgesproken sexy. Madonna’s bieden hem aldus gelegenheid om seksuele fantasieën te koesteren, waarbij geen ongemakkelijke keuze gemaakt hoeft te worden tussen seksualiteit en andere, moreel hogere eigenschappen die voor ons belangrijk zijn. Hij ziet daarmee over het hoofd dat voor een maker van een Madonna juist ongemakkelijke keuzes in het eigen leven motiverend kunnen zijn geweest voor het geven van een erotische uitstraling aan het schilderij. In de Madonna’s van Bellini bijvoorbeeld wordt seks niet alleen gekoppeld aan deugd, maar ook aan ondeugd, zoals de conclusie luidt van de ontdekkingstocht van Joost Divendal in Madonnaland.[i] Net als pornoplaatjes kunnen kerkelijke Madonna’s uitbeeldingen zijn van ondeugd, alleen is de erotische achtergrond daarbij meer verborgen.

Ook Joost Divendal is een auteur die getroffen wordt door de erotiek van Madonna’s, in zijn geval de schoonheid van de Madonna van Giovanni Bellini, en die op zoek gaat naar de identiteit van het meisje of de vrouw die voor deze Madonna model heeft gestaan. Divendal wil er achter komen wat de schilder in zijn model heeft gezien en ons wil laten zien. Hij wil beter leren kijken en nagaan waarom de Madonna hem zo aanspreekt. Hij wil de schoonheid van de Madonna een plaats in zijn leven geven. Het zien van schoonheid maakt bij Divendal het besef los iets volstrekt persoonlijks te ervaren, iets waardevols, iets dat zo eigen is dat het moeilijk door anderen kan worden afgepakt, maar wel met anderen moet worden gedeeld om zinvol te kunnen zijn. De schoonheidservaring van Bellini’s Madonna brengt Divendal tot een zoektocht naar de identiteit van deze Madonna die zeven jaar zal duren en begint als bij een bezoek aan de Accademia zijn oog valt op de Madonna op de troon van Bellini. Overweldigd door de schoonheid van deze Madonna gaat Divendal op zoek naar de identiteit van het model. Het raadsel dat Bellini’s Madonna voor Divendal is, wordt opgelost doordat hij het model van deze Madonna ook ontdekt in andere schilderijen. In schilderingen van Bellini zelf, maar ook in een schilderij van de schilder Andreas Mategna, de zwager van Bellini die zijn vrouw als model heeft genomen voor een figuur waarvan Divendal de gelijkenis aantoont met het model van zijn Madonna. Deze vondst is uiteindelijk de sleutel tot het ontraadselen van het geheim van de madonna van Bellini. Het model van de Madonna van Bellini blijkt zijn eigen zus Nicolosia te zijn geweest! De zus waarvoor hij als bastaardzoon en ongehuwd gebleven schilder een onbereikbare liefde moet hebben gevoeld. Een liefde die hij tot uitdrukking heeft gebracht in de vele naar zijn zus gemodelleerde Madonna’s.



[i] Joost Divendal, Nicolosia, J.M. Meulenhoff, Amsterdam, 2004

 

Feb 152011
 

De behandeling van seks in verhalend proza vormt een delicate aangelegenheid, samen met politiek misschien wel een van de meest problematische. Dit schrijft Nobelprijswinnaar Mario Vargas Llosa in De eeuwig durende orgie, zijn studie over Madame Bovary van Gustave Flaubert. Het boek van Llosa begint met een citaat van een brief van Flaubert uit 1858, waarin deze aangeeft dat de enige manier om het bestaan te verdragen, is door zich te verliezen in de literatuur als in een eeuwig durende orgie. Seks en literatuur liggen zo bezien dicht bij elkaar, maar daarmee is geen oplossing, maar eerder een probleem gegeven. Het probleem hoe tegen zowel seks als literatuur aan te kijken. Wat verstaan we onder seks en literatuur en hoe verhouden deze twee zich tot elkaar?

Over dit onderwerp is recent het boek Venus in minirok verschenen van Piet Calis. In dit boek worden de grote veranderingen beschreven die Nederland en Vlaanderen in de jaren na 1945 op erotisch gebied hebben doorgemaakt. Calis bespreekt hoe in deze jaren in de literatuur steeds openlijker over seksualiteit wordt gesproken. In de jaren vijftig is het ‘terrein van de seks nog met ontelbare moralistische voetzoekers en tijdbommen bezaaid, waar je als jong volwassene maar het best buiten kon blijven.’ De komst van de televisie brengt hierin meer openheid, die in de jaren zestig tot volle ontwikkeling komt door de ontdekking van de anti-conceptiepil, het ontstaan van de seksuele revolutie, de popcultuur en ook de film die tot grote bloei komt. In de jaren zestig en zeventig ontstaat politieke bewustwording op het gebied van de seksualiteit zoals het feminisme en de homo- en lesbobeweging. De jaren negentig, tenslotte, brengen het internet, waardoor veel mensen voor het eerst in de gelegenheid worden gesteld om daadwerkelijk te zien hoe andere mensen hun seksualiteit beleven.

Calis beoogt met de geschetste ontwikkelingen vooral aan te geven hoe in de loop van de tijd allerlei belemmeringen om van seks te genieten weg zijn gevallen en wil het plezier laten zien dat dit met zich meebrengt (p. 360). Hierin is hij ten volle geslaagd. De lezer krijgt in een erudiet en meeslepend betoog een breed beeld voorgeschoteld van seksuele activiteiten zoals die in literatuur worden beschreven. Het is een erotische proeverij geworden waarin korte citaten de smaak aangeven van de vele besproken boeken. Het boek van Calis is thematisch opgebouwd. Aan bod komen de eerste voorproefjes van seks door er alleen nog maar over te denken, dan het kijken en bekeken worden, soloseks ofwel masturbatie, eerste ontmoetingen, de zoete koorts van de verleiding, het voorspel en het orgasme. Vervolgens de verschillende varianten van seks en sociale contexten waarin seks bedreven wordt: huwelijk, ontdekking van eigen homoseksualiteit, overspel, prostitutie, incest, leeftijdsverschil tussen partners, perversie en de relatie tot de dood. Al met al een indrukwekkende lijst die de suggestie van volledigheid wekt. Toch is het geschetste beeld minder breed dan op het eerste gezicht lijkt. Dit wordt duidelijk als we ons minder zoals Calis focussen op erotiek en meer nadrukkelijk de rol van pornografie in beeld willen krijgen, zoals ik in De pornografische verleiding heb gedaan. Er ontstaan dan vragen over literatuurkeuzes en kijk op seksualiteit. Waarom wordt wel geciteerd uit De Kapellekensbaan en Het onkruid bloeit van Louis Paul Boon en niet uit diens roemruchte seksueel meer expliciete Mieke Maaike´s obscene jeugd? Waarom Henri Miller wel genoemd in een beschouwing over de vooroorlogse situatie en niet als auteur die in de jaren 50 en 60 niet alleen door lezers maar ook door veel schrijvers op handen werd gedragen als voorbeeld van hoe over seks te schrijven? En dan de complete afwezigheid van Heere Heeresma, de enige Nederlandse literator die het heeft aangedurfd om zich als volbloed pornoschrijver te afficheren. Wat betekent dit voor het in Venus in minirok geschetste beeld van seksualiteit? Wat voegt pornografie toe of welke afbreuk doet pornografie aan dit beeld?

In De pornografische verleiding bespreek ik (p. 20) de gecompliceerde relatie tussen erotiek en pornografie. Erotiek kan als overkoepelende term worden gezien. Erotiek gaat over seksuele opwinding en wil ook zelf opwindend voor de lezer zijn. In goede erotiek wordt de seksuele spanning in het verhaal bij de lezer overgebracht. In deze opzet is het boek van Calis duidelijk geslaagd. Terecht vergelijkt hij in een slotpassage zijn boek met een sleutelgat waardoor gekeken kan worden naar boeken die zelf weer een sleutelgat zijn waardoor naar erotische taferelen kan worden gekeken. Wat is dan het verschil tussen een erotisch en een pornografisch tafereel? In de pornografie wordt seksualiteit en niets anders dan seksualiteit tot grondslag genomen van de lichamelijke aantrekkingskracht tussen mensen. Dit geeft pornografische werken een literaire kracht die uniek is in zijn soort en subversief ten opzichte van maatschappelijke instanties die deze kracht willen ontkennen. Vroeger was dit de kerk, tegenwoordig zijn dit fatsoensnormen over al dan niet vermeende schadelijke effecten van seks, in het bijzonder van internetseks. Door de bomen van de vele schadelijke uitwassen wordt het bos niet meer gezien van het seksuele plezier dat in goede pornografische literatuur tot uitdrukking wordt gebracht. De pornografie richt zich geheel en al op dit plezier onder ontkenning van alle mogelijke bezwaren tegen de beschreven seks. Roodkapje wordt het bos in gelokt en door de wolf opgegeten, maar dit laatste alleen in seksuele zin. De wolf initieert het meisje in sekspraktijken die ze plezierig leert vinden. Pornografische geschriften zijn daarom sprookjes voor volwassenen en moeten ook als zodanig in literaire zin worden opgevat. Het is de overdrijving, idealisering van seks die erotiek pornografisch maakt en daarmee tevens aanstootgevend en schandaleus. Vanwege dit laatste wordt pornografie nog wel eens als scheldwoord gebruikt.

Het in 1971 verschenen succesvolle boek Mieke Maaike’s obscene jeugd van Louis Paul Boon is een schoolvoorbeeld van geslaagde pornografie. Het vertelt de seksuele ontdekkingsreis van Mieke Maaike van haar twaalfde tot haar negentiende. De tijd van de puberteit dus die nu juridisch onder curatele is gesteld. Zo haalt de Italiaanse premier Berlusconi de laatste jaren regelmatig de schandaalpers vanwege de aanwezigheid van minderjarigen op zijn seksfeestjes. In 2008 nog werd een voorgenomen expositie in het Fotomusem van Antwerpen verboden van de fameuze erotische fotoverzameling Fenomenale feminateek van Louis Paul Boon onder verdenking van de minderjarige leeftijd van meisjes op enkele plaatjes. De reis van Mieke Maaike is uiteraard schandalig, waarin ze als twaalfjarige nog de kunst mag afkijken en zich vanaf haar dertiende steeds dieper in het onfatsoen stort. Ze heeft en vertelt over seks met iedereen en op alle denkbare plaatsen, thuis met de dokter die op huisbezoek komt, met de nieuwe vriend van haar moeder, op straat en in parken met toevallige voorbijgangers, met de pastoor in de biechtstoel, etc. De voornaamste stijlfiguur in het boek is de parodie. Een parodie op fatsoensnormen maar ook op de pornografie zelf. Dezelfde stijlfiguur is overheersend bij Heere Heeresma en bij de grote meester Sade zelf. De parodie in de pornografie geeft gelegenheid om via het seksuele lichaam commentaar te geven op de maatschappij. Het seksuele wordt gepolitiseerd en het politieke geseksualiseerd. De seksueel prikkelende inhoud van het boek maakt ook dat de lezer geconfronteerd wordt met eigen lustgevoelens. De lezer wordt een spiegel voorgehouden met de vraag: zou jij hetzelfde doen als je een type tegenkomt als Mieke Maaike, wat is de waarheid van jouw seksuele leven? Dit soort vragen maken dat pornografie een serieuze aangelegenheid is, hoe zeer de seksuele inhoud en aankleding ook anders doen lijken en hoe neerbuigend we ook vanuit een moralistische hoge toren op porno willen neerkijken. Dit punt is gemaakt door Simone de Beauvoir in haar beroemde en ook door Calis geciteerde essay Moeten we Sade verbranden?. Ook Willem Jan Otten stelt in Denken is een lust dat pornografie vooral gericht is op het leren beheersen van de lusten, niet op het ongeremde laten gaan van de lusten via de andere hand als die waarmee het boek wordt vastgehouden. Pornografie is dus wat meer dan alleen aftrekliteratuur.

Eerlijkheid over onze seksuele impulsen, natuurlijk niet een persoonlijke maar vooral een literaire eerlijkheid, is steeds de drijfveer die in het werk van Henri Miller kan worden afgelezen. In de jaren dertig verschenen zijn baanbrekende romans Tropic of Cancer en Tropic of Capricorn, gevolgd door de naoorlogse trilogie Sexus, Plexus en Nexus. Lange tijd waren de boeken van Miller in Amerika verboden vanwege hun obscene karakter. Dit verbod werd in 1964 opgeheven, een belangrijk wapenfeit in de seksuele revolutie van de jaren zestig. De schrijfstijl van Miller heeft veel literaire bewondering geoogst vanwege het natuurlijke, ongekunstelde en vloeiende taalgebruik. De persoon en de inhoud van het werk zijn vaak bekritiseerd als bombastisch.

Gebrek aan ironie en zelfspot kan de Nederlandse auteur Heere Heeresma in ieder geval niet worden verweten. In de jaren tachtig verschenen van zijn hand Een hete ijssalon, Gelukkige paren en Geschoren schaamte, waarin op soortgelijke wijze als door Louis Paul Boon gedaan veel seksuele zaken flink op de hak worden genomen. Deze boeken noemt Heeresma zelf pornopersiflages en kunnen, misschien nog wel meer dan die van zijn Belgische tegenhanger, gelezen worden als opwindende seksliteratuur, waarin veel taboes worden overtreden zoals de in De pornografische verleiding geciteerde verleiding van de minderjarige leerling door de leraar en van de dochter door de moeder. De verwarring van de leraar over zijn seksuele lusten wordt in Een hete ijssalon als volgt omschreven: ´Jan Worm voelde zich ineens warm worden. Ook voelde hij dondersgoed dat het niet deugde wat hij nu deed. Dit jonge leven was aan hem toevertrouwd door de ouders. Een meisje in haar groei. Maar verdomme, het kind was al behoorlijk tot wasdom gekomme! Hij kon het niet laten en zijn blik ging verder omhoog. De al behoorlijk geprononceerde, zeer forse heupen bolden in het broekje ter weerszijden. En daar was het slanke middeltje al. Door het zich uitrekken was het bloesje uit het broekje geschoten en Jan Worm zag een leuk lief naakt naveltje. En daarboven, alsjeblieft! Het kind droeg geen bustehouder en de volle borsten stonden gespannen. Doordat ze overvloedig transpireerde was haar bloesje vochtig en doorzichtig geworden. De stof zat tegen de bollen geplakt en hij zàg gewoon de heerlijke tieten waarin de tepels fel naar voren priemden. Jan Worm schrok. Hij werd bevreesd voor wat hij voelde. In zijn broek begon zich iets op te richten. Dat mocht niet! Dat was pure slechtheid en zonde! Maar hij kon er niets aan doen. Dat trillende, onder de halter haast bezwijkende figuurtje, wekte ineens en op vreselijke wijze zijn lust op.´ De ironie druipt er van af in dit citaat en wordt gevoed door een reflexieve houding die de schrijver op de lezer overbrengt zonder daarmee diens door de tekst opgewekte lustgevoelens te verminderen, zoals in een koele rationele of moralistisch belerende reflectie het geval zou zijn. Door de ironische reflectie worden lustgevoelens van de lezer eerder versterkt dan ontkracht en komt tevens bewustwording op gang van het mogelijk onoplosbaar problematische van de situatie. Roodkapje wordt misschien toch niet voor niets gewaarschuwd om niet alleen het bos in te gaan.

Besluit

Met deze bespreking van literatuur in het pornografische genre wil ik volstaan om de aanvullende waarde van pornografie duidelijk te hebben gemaakt voor een analyse van de relatie tussen seks en literatuur zoals door Calis ondernomen. Pornografie vormt mijns inziens een substantiële toevoeging aan een erotisch panorama zoals geschetst in het boek Venus in minirok. Porno is het ruige broertje van het lieve erotisch ingestelde zusje. Calis is af en toe ingegaan op de uitnodiging van het broertje om van het seksueel uitdagende straatleven te genieten, maar heeft er tevens voor gezorgd de ouders niet al te ongerust te maken door op tijd of misschien net iets later dan met de ouders afgesproken weer veilig terug in huis te zijn.

Pierre Courage is auteur van De pornografische verleiding (Aspekt, 2008) en publiceert regelmatig over seksuele onderwerpen op www.zinenrede.nl en zijn eigen website www.erotiekenpornografie.nl. Mailadres: pierrecourage@gmail.com

Dec 082010
 

Seks op internet heeft een slechte naam en heet verslavend  en van slechte kwaliteit te zijn. Net als ieder ander genotmiddel is internetseks inderdaad potentieel verslavend en moet er prudent mee worden omgegaan. Naast slechte porno, is er echter zeker goede porno op internet te vinden, zoals in dit feuilleton wordt aangegeven. Seks op internet verdient een bredere discussie en waardering dan de vooroordelen die in de media hoogtij vieren.

Sandee Westgate

Het beeldverhaal van Sandee Westgate op het Pornstar Book is dat van het sprookje van Roodkapje en de wolf.

 

‘Oh, Sandee, wat heb je grote borsten’.

‘Dat, lieve kind, is om beter te voelen.’

‘Sandee, je trekt ineens je jurkje uit?’.

‘Dat is om mijn lichaam te laten zien.’

‘Sandee, waarom speel je met je borsten?’

‘Dat is omdat ik dat lekker vind.’

‘Sandee, waarom kijk je zo smachtend.’

‘Dat, lieve kind, is omdat ik verlangen voel.’

‘Sandee, waarom gaan je lippen van elkaar?’

‘Dat is omdat ik open sta.’

‘Sandee, waarom kom je nu in close-up?’

‘Dat is om dichtbij jou te zijn.’

Een goed model weerspiegelt de ambivalentie van de toeschouwer om wel/niet te kijken, wel/niet opgewonden te raken, al dan niet toe te geven aan verlangen. Het eerste contact tussen model en toeschouwer gaat via de ogen. De ogen van het model moet een spanning creëren, een juiste dosering tussen afstand en nabijheid. Gay Talese laat Hugh Hefner op deze wijze naar modellen kijken en daarin de inspiratie vinden voor het creëren van het virtuele sekspaleis dat Playboy zou worden, met Hefner als sultan heersend over een harem waarvan de gewone man alleen maar kan dromen.

Turend door het vergrootglas concentreerde hij zich op Dianes opgeheven kin, haar sensuele lippen, en haar grote bruine ogen die hem aankeken met een zowel uitnodigende als afhoudende uitdrukking. Dit intrigeerde hem, de manier waarop ze direct naar hem keek en zich toch afgezonderd hield van de reactie die ze opriep.[i]

Sinds internet kan ook de gewone man zich sultan wanen en droommodellen genietend binnen gezichtsbereik brengen om ze daarna met één druk op de knop weer probleemloos af te voeren. Sandee neemt in mijn harem een bijzondere plaats in vanwege de perfecte ambivalentie tussen een koele blik en hete lichaamstaal waarmee zij haar begeerten prijs geeft. In eerste instantie creëert haar blik afstand: ‘Wie ben jij?’, lijkt zij te vragen, ‘Wie ben jij om naar mij te kijken?’, ‘Wie ben jij dat ik zo maar zonder meer mijn lichaam aan jou zou laten zien?. Maar ja: ‘Ik ben geil, geil, geil’, zeggen de lippen van Sandee’s mond met een naar binnen gerichte krullende beweging die alles bij de toeschouwer in stelling brengt om in te gaan op de totaal-uitnodiging van haar lichaam en naar tekenen te zoeken die de attractie van dit eerste erotische contact bevestigen. Die tekenen zijn er in overvloed. Sandee heft haar armen op, de borsten strekken zich strak over de tepels, Sandee wrijft in vervoering het reeds uitgetrokken slipje tussen haar andere sappige lippen, de kutlippen, en als ze uiteindelijk met gespreide benen haar hele kut laat zien breekt op haar gezicht een triomfantelijke lach door die haar lichaam laat stralen zoals de zon een zomers landschap in gouden gloed kan zetten.

Nina Mercedez

En dan nu het fruit onder de porno-actrices. Niemand die zich voller, sappiger presenteert dan Nina Mercedez. Nina is voorgerecht, hoofdgerecht en toetje tegelijk. Haar in prachtige bh’s naar voren gestoken meloenen doen je watertanden. De directe wijze waarop zij mannen neemt en hun pikken verschalkt doen je verlangen zelf zo door haar te worden geconsumeerd en als zij loom op de bank ligt uitgestrekt denken wij weemoedig aan de opwindende momenten die wij met haar hebben mogen doorbrengen. Boven alles is Nina fris, ze kijkt je met stralende blik en glanzende, glossy lippen uitnodigend aan, in trance van haar eigen seksueel verlangen dat zich in een slangenbeweging door haar lichaam krult. Ze likt een roze vibrator, zuigt aan haar vingers, duwt haar broekje naar beneden, knielt voor ons neer om het volle zicht te geven op haar beide prachtjuwelen en ligt dan al met opgeheven kont op de grond. En als ze ons neemt, vertrekt ons gezicht zich in vervoering, maar Nina kijkt met ontspannen blik stralend in de camera als zegt ze: kijk hoe ik genot kan geven, maar vooral ook hoe ik zelf geniet en mij voedt met jouw verlangen.

Jenna Jameson

Jenna is de Queen of Porn, met afstand de beroemdste en rijkste van de besproken pornostars, die ook bekendheid heeft verkregen buiten de pornowereld met grootste wapenfeit het verkrijgen in 2006 van een wassen beeld van Madame Tussaud in haar geboorteplaats Las Vegas. Met Jenna is het altijd feest, feestjes met verkleedpartijtjes als kinderen kunnen laten zien in de huiselijke sfeer, hartveroverend en ongedwongen, Jenna likt de kutjes van haar medespelers met de overgave waarmee een kind aan een ijslolly likt, haar borsten bollen boven een college outfit als ballen waar iedere jongen mee wilt spelen, haar haren zijn kinderlijk versierd met bloemen, strikken of ook met sterrenglitter als ze als engel met grote witte vleugels sexy uit de hemel daalt. Op het feestje is Jenna het uitverkoren snoepje, de oester die in een stoel, op een bank, bed of ergens in de open lucht klaar ligt om geopend en geconsumeerd te worden. Een all american party als ze op de witte lakens zit van een bed en kamer versierd met de stars and stripes van de Amerikaanse vlag, de hoed van mister Jack op het kussen, het rode bhtje met sterren opengemaakt, haar ene hand in het blauwe broekje met sterren gestoken en de andere hand door het blonde haar strijkend. Dan de achterkant, het hoofd ver in de nek gegooid, het haar lang vallend over de rug, bijna tot aan de beide hartjes en tekst Heartbreaker op de bovenkant van haar rechterbil en het blauwe broekje naar beneden trekkend net tegen de onderkant van de billen. Als we Jenna bellen om haar te feliciteren met dit feestje laat ze de rode plastic hoorn genietend over haar lichaam gaan en we voelen de zachte borsten tegen de gladde hoorn, ze laat de telefoon verder naar beneden dwalen tegen haar kut en dan valt ze achterover op het bed en kijkt genietend als afscheid eerst recht in de camera en dan gooit ze nogmaals in vervoering haar hoofd in de nek met lustvol uitgestoken tong, die ons ontnuchterend vertelt dat dit een beeld is en altijd beeld zal blijven, een fata morgana.

Maar het beeld gaat gelukkig verder, er is zelfs geen einde aan. Op een glazen plaat zien we haar op de buik liggen zowaar in dubbelbeeld, van boven het smalle jongenskontje en zeer lange, slanke vrouwenbenen en van onderen de door haar vingers beroerde in het spiegelbeeld enigszins wazige kut – of zijn het onze ogen die we niet scherp kunnen krijgen door het verlangen zelf de hoofdrol op te eisen in dit beeld van seksueel verlangen? Met de artiesten achternaam Jameson van een whiskeymerk en de tattootekst Heartbreaker, weet iedere man dat met Jenna niet te spotten valt. Take it or leave it, is de boodschap die iedere fotosessie uitstraalt en vooral: weet wat je mist als je Miss Jenna in de kou laat staan en een blauwtje laat lopen. Jenna is een wereld in zichzelf, uitnodigend en tegelijk ongenaakbaar, een stralende ster aan het pornofirmament, baken voor de dappere dolenden op die diepe, woelige oceaan van seks, seks, seks.

Besluit

Hiermee zijn we aan het einde gekomen van onze korte rondgang door internetland en dient de vraag te worden beantwoord wat dit allemaal heeft opgeleverd. In ieder geval het nodige lees- en kijkgenot, naar ik hoop. Kwaliteit kan internetseks naar mijn mening niet worden ontzegd. Er is zelfs kwaliteit in overvloed, wat van vroegere gebedsprentjes waarmee we pornografische afbeeldingen hebben vergeleken zeker niet altijd kan worden gezegd. Net als gebedsprentjes voor de religie, hebben pornografische afbeeldingen voor de seks de functie om het geloof daarin te verkondigen en te versterken. Kan seks dan echt vergeleken worden met religie, neemt internetseks in deze geseculariseerde tijd dan helemaal de functie over van de kerken als plaats voor verkondiging van religie? Zijn wij met huid en haar overgeleverd aan internet, zoals we vroeger aan de kerk waren overgeleverd? Het antwoord is ja en neen. Ja, in zoverre seks en religie ons van buitenaf via uitgekiende machtsstrategieën worden opgedrongen. Neen, vanuit de innerlijke beleving van zowel religie als seks. De mystici leerden ons een innerlijke religie die vaak op gespannen voet stond met de Kerk. Innerlijke seks leren we niet van internet, maar van spirituele stromingen als bij voorbeeld de Tantra. Internetseks als genotmiddel heeft zijn mogelijkheden en beperkingen en kan in spiritueel opzicht misschien nog het beste worden vergeleken met alcoholische dranken. Net als alcohol kan internetseks een roes opwekken, die in de kiem een spirituele dimensie heeft. Niet voor niets worden alcoholische dranken spiritualiën genoemd. Om deze kiem uit te werken tot een volwaardige spiritualiteit is meer nodig dan simpel drinken en internet kijken, hoeveel genot dit drinken en kijken ook kunnen geven. Het einde van dit verhaal over internetseks is dus het begin van een ander verhaal over spirituele seks, dat in een nieuw boek Verhalen van genot zal worden uitgewerkt.

Noten


[i] G. Talese, Gij zult niet begeren, 1982, p. 27.

Sep 272010
 

Seks op internet heeft een slechte naam en heet verslavend  en van slechte kwaliteit te zijn. Net als ieder ander genotmiddel is internetseks inderdaad potentieel verslavend en moet er prudent mee worden omgegaan. Naast slechte porno, is er echter zeker goede porno op internet te vinden, zoals in dit feuilleton wordt aangegeven. Seks op internet verdient een bredere discussie en waardering dan de vooroordelen die in de media hoogtij vieren.

Crissy Moran

Aria is een goede vriendin van Crissy. In een Romeins interieur ontkleden ze elkaar, Aria likt vol overgave Crissy’s borsten, terwijl Crissy mijmerend in de camera staart, haar volle lippen half geopend, de sekslucht van beide smachtende lijven in zich zuigend. Dan richt Aria haar aandacht op het majestueuze achterwerk van Crissy, prachtiger billen zijn niet vertoond. Blote Aria trekt het satijnen gewaad van haar vriendin over de volle billen en houdt de jurk met beide handen vlak onder de billen uitnodigend vast, waarbij ze zich voorover buigt en haar eigen borsten laat bungelen naast de twee grote bollen van Crissy. Het satijnen kleed werkt als een rode lap op de stier, we willen vooruit stormen, maar worden in de vaart geremd door de zachtgele kleur van de jurk, die rustiger gevoelens oproept. We kijken nu ook naar de geelgouden sieraden van beide meisjes waarmee hun opgestoken haar wordt vastgehouden. In het beeld overheersen zachte tinten, het licht is gedempt, de wanden zijn roze als het warme kutvlees dat naar verwachting aanstonds onthuld zal worden. De billen van Crissy komen in close-up, Aria laat het kleed iets zakken en tussen de benen wordt de zwarte eindbestemming van ons verlangen getoond, waarvan we zeker weten dat die al net zo open staat als de open monden met getuite lippen van de beide meisjes. Nu ligt Crissy met de benen wijd op de chaisse longue, met de arm ontspannen leunend op de leuning en haar kut presenterend aan Aria die devoot knielt overweldigd door zoveel geiligheid, haar lippen likkend. Dan zijn de rollen omgedraaid en ligt Crissy bovenop Aria die zich loom heeft neergevleid aan de andere kant van de bank, hun tongen ontmoeten elkaar, Crissy likt Aria’s tepel, eerst ons nog taxerend aankijkend en dan in overgave de ogen neerslaand, in close-up zien we de rode tong en paars opgemaakte ogen, de kleuren van een penis in opgewonden stand. Naar deze denkbeeldige toeschouwer verwijst nadrukkelijk het laatste beeld en face waarin Crissy op de schoot zit van Aria en de beide meisjes met de benen wijd hun gerimpelde oester uit de zee van dijen aanbieden. De opgestoken haren, gouden sieraden, maskara-ogen, lipstick-monden, gelakte nagels, tepel-borsten, open benen, hooggehakte ranke voeten zijn attributen voor de verheerlijking van de twee kutten midden in beeld van de op elkaar zittende meisjes. We staan in aanbidding van een welhaast voelbaar kloppende dubbelkut die ons het beeld inzuigt.

Shay Laren

Shay heeft een slanke taille, grote borsten en weelderig sluik haar dat soepel over haar schouders valt. Haar blik is omfloerst alsof ze net wakker is geworden en het liefst weer in bed wil terugkeren. Met jou natuurlijk die ze enigszins verwonderd aankijkt. Je bent aangenaam verrast door dit onverwachte contact en door de aanlokkelijkheden die Shay voor jou etaleert. Als ze aan de rand ligt van een zwembad, verheffen haar borsten zich als twee verre eilanden waarnaar je zo op vakantie wilt gaan. Als jij loom op de grond ligt in de koelte van een boom hangen haar borsten als rijpe vruchten plukklaar onder het hemdje dat ze omhoog heeft getrokken en daarna vlotjes uittrekt om zelf haar schatten alvast in de handen te nemen en te koesteren. Shay daagt je verder uit door zich met getuite lippen licht over jou heen te buigen, haar rug te strekken en haar borsten geprononceerder nog naar voren te steken. Ze danst daarna met haar kut vlak boven jouw verbaasde ogen, gooit haar hoofd in vervoering in de nek en haalt haar handen door haar haar. Terug in de jungle van de stad slingert ze zich als een aapje naakt aan een hoog tuinhek om je vervolgens te inviteren binnen de veilige beslotenheid van haar huis verder te genieten van haar vrouwelijke juwelen. Nu is er meer gelegenheid op te gaan in het subtiele spel van ogen en mond, die zich beurtelings openen en sluiten als begeleidende beweging van haar bungelende prachten en kronkelend onderlijf dat niet langer kan, niet langer wil wachten.

Cassia Riley

Cassia is een pittig meisje. Met dromerige Shay ligt zij op een bed hoog op een heuvel in een wijds landschap. Cassia is actieve partner, pakt Shay vast bij haar borsten, billen, houdt haar mond bij de buik van Shay, de camera in kijkend, dan drukt ze haar borsten op de schouder van Shay, terwijl deze in haar armen liggend naar haar opkijkt. Cassia houdt Shay van achteren vast en likt haar nek, als een tijger bespringt ze Shay, die op het bed liggend met gespreide benen het hoofd van Cassia in haar schoot neemt. Dan kijken we naar de blote borsten van Cassia in een rood omlaag getrokken hemdje, Shay heeft eenzelfde rood hemdje aan dat haar borsten nog bedekt, totdat Cassia dat hemdje uittrekt, haar blote borsten vasthoudt en daarna Shay bij de kin strelend op de mond kust. Met de borsten tegen elkaar zien we beide meisjes in vervoering contact maken via hun tong. Cassia duwt haar partner tegen de grond, legt een hand op haar keel en dan tongen beide meisjes weer heftig. In de slotscène van de serie brengt Cassia de kut van haar partner in beeld, liggend op haar borsten en de gespreide benen strelend van Shay die haar eigen borsten in de handen houdt en een tepel naar haar mond brengt. Roze kleurt Cassia goed. We zien haar in een roze trui, een roze hemdje, een hemdje met drukkertjes, die allen open zijn gesprongen om haar borsten vrij spel te geven. De borsten zijn midden in beeld, de open mond van Cassia is een uitnodiging die niet kan, niet mag worden weerstaan. Een meisje dat zich zo presenteert moet gekoesterd worden, de borsten komen verder in beeld, Cassia heeft haar hemdje uitgedaan, de mond is gesloten, ogen zijn uit beeld, de twee volle borsten komen nog groter in beeld, we kunnen ze bijna pakken. Helemaal? Neen, bijna.

Sandy Fantasy

Sandy heeft iets met zwart, heeft iets zwarts. Haar haar is blond of zwart. Als het haar blond is, steken de zwarte attributen scherp af. Het zwarte halsbandje, zwarte lijfje, zwarte nylonkousen en jarretels, zwarte kanten handschoenen, zwarte armband, ketting en ring. Als dit eenmaal is opgevallen, is het niet meer terug te draaien: je ziet steeds de combinatie zwart en blond, yin en jang, goed en slecht, met rood als variatie uiteraard, het rood van de lippen, het binnenste van de kut, het rood van het red light district als zij hoerige buitenopnamen maakt, rood ook wel als enkele kleur als ze in een doorschijnend rood jurkje en rode schoentjes poseert en het rood laat contrasteren met de zwart opgemaakte ogen en het donkere schaamhaar, dat we tussen haar open benen zien als ze het jurkje optrekt. De eigen haarkleur is donker, ook in het hoofdhaar schijnt het donkere vaak onder het geblondeerde door en herhaalt zich het spel tussen licht en donker. Als zij staande wordt gehouden door twee agenten in zwart uniform, een man en een vrouw – een zwarte man en een blanke vrouw uiteraard – is Sandy met haar blonde haar niet de slechterik, maar de goede boodschapper die de dienstdoenders met haar seks overweldigt en uit de kleren laat gaan.

Het haar kan ook zwart zijn en dan wordt haar zwarte kant duidelijker geprononceerd. Als heks in zwart kant wil ze ons betoveren, maar dat is een beetje kinderspel vergeleken bij het hoertje dat in rood lakleren outfit tegen een muur geleund ons een donkere blik toewerpt en haar gezicht schuil laat gaan onder het zwarte haar dat donker is als de nacht en het licht tegenhoudt van de straatlantaarns. Het licht dat toch in deze duisternis doordringt laat haar blanke huid goed uitkomen tegen de zwarte en rode contrasten, de blanke huid die zich niet in het duister laat wegstoppen maar onder onze ogen steeds meer het beeld gaat vullen als Sandy het rode jurkje naar beneden trekt om de borsten vrij spel te geven en naar boven trekt om ons haar kont toe te steken, met haar roodgelakte vingers steun zoekend tegen een bakstenen buitenmuur, waarlangs ze zich vervolgens naar beneden laat zakken om als een krolse kat liggend op de straatstenen te eindigen. Geen Cat on a hot tin roof, maar een ordinaire straatkat, die zijn krolsheid een metafysische dimensie geeft door, als in een schilderij van De Chirico, schaduwen de hoofdrol in het beeld te laten spelen. Schaduwen van het naakte lichaam over de straat, schaduwen ook op het lichaam zelf, schaduwen over wang, hals en onderkant van de verleidelijk omhoog geheven arm waarop het gezicht rust, schaduwen op het ene been van het andere been, dat net als de arm omhoog wordt geheven om de kut te tonen zoals de arm de oksel vrij geeft. Schaduwen tenslotte over de lippen en de gesloten ogen, naar binnen kijkend, alleen nog het eigen verlangen voelend.


Aug 232010
 

Wanneer je de vijftig gepasseerd bent heb je manieren nodig om jezelf zichtbaar te maken aan jezelf.

Philip Roth[i]

In kapitalen staat de expositie aangekondigd op de muur van het museum in het plaatsje Hameau du Lac in Zuid-Frankrijk waar wij al enige jaren een vakantiehuis hebben. De naam van het museum correspondeert met de naam van het plaatsje, le Lac en LAC (Lieu d’Art Contemporain). Het is niet zomaar een museum, maar een bekend centrum voor hedendaagse kunst opgericht door de Nederlandse kunstschilder Piet Moget. Een aantal jaren geleden was er tot onze verrassing een grote overzichtstentoonstelling van Karel Appel en we ontdekten toen dat Piet Moget als vriend van Karel Appel over een uitgebreide collectie van diens werk beschikt. Hollandser kan het nauwelijks in een klein Frans gehucht aan een meer bestaand uit enkele straten en enige tientallen huizen. En nu dan een tentoonstelling met als thema Casanova forever, het neusje van de zalm voor een erotomaan! Bij bezoek blijkt de tentoonstelling in ons vakantieplaatsje onderdeel te vormen van een keten van maar liefst 33 exposities in de streek van de Languedoc-Rousillon en dat dit al de derde biënnale van de afgelopen jaren is, met als voorgangers in 2006 en 2008 exposities in het teken van leven en werk van Marcel Duchamps en van François Rabelais. Nu is het de beurt aan Casanova om als 18e eeuws schrijver zijn aantrekkingskracht te beproeven op een 21e eeuws publiek.

Maskers

Deze aantrekkingskracht is niet gering. Leven en werk van Casanova blijken kunstenaars van onze tijd zeer tot de verbeelding te spreken. Misschien wel vooral omdat we in de hedendaagse kunst weer inspiratie putten uit voorgaande eeuwen nadat we de moderniteit van de 20e eeuw hebben afgezworen en in de 21e eeuw de relativeringen en depersonaliseringen van het postmodernisme te boven zijn gekomen, zoals J.J. Charlsworth schrijft in de inleiding van de catalogus van Alicia Paz, die het hoofdbestanddeel vormt van de tentoonstelling in het LAC.[ii] In de taalspelletjes van het postmodernisme is de idee van de moderne kunst als authentieke expressie van de persoon van de kunstenaar geheel opgelost. De deconstructie van het postmodernisme heeft allerlei processen onder en achter de persoon in beeld gebracht en nu is het de taak van de hedendaagse kunst om duidelijk te maken hoe de mens als persoon zich tot deze processen verhoudt. Het menselijk subject moet met andere woorden weer worden aangekleed en dit zien we met meestal alledaagse middelen gebeuren in de hedendaagse kunst. De vraag is nu bijvoorbeeld hoe het menselijke element zichtbaar kan worden gemaakt in een onmenselijke, machineachtige wereld. Alicia Paz doet dit door van het menselijk lichaam alleen het gezicht in schilderijen op te nemen als onderdeel van complexe gehelen opgebouwd uit elementen van de ons omringende cultuur en natuur. Gezichten hangen als bladeren aan een boom of vormen de knoesten aan de stam, bomen zijn opgebouwd als letterlijke verfklodders met daarin verweven bloemmotieven, dierfiguren, gebruiksvoorwerpen en afbeeldingen van sieraden. De gezichten zijn zonder uitzondering vrouwelijk en laten de schilderijen een soort zelfportret zijn. De objecten in het schilderij zijn allen onderdeel van een persoonlijkheidsbeeld dat de schilder zichtbaar wil maken, van een subject dat ons vanuit een eigen wereld, een geschilderde werkelijkheid aankijkt. Wanneer het gezicht ook nog eens bedekt wordt door een masker volgens de Venetiaanse stijl waarin Casanova is opgegroeid, loopt het enige contact met de mens nog via de ogen en lijkt het of het schilderij zelf ons aankijkt of naar zich laat kijken. Het schilderij zelf wordt persoon, het spreekt ons aan en vraagt om reacties. Vergelijk bijvoorbeeld het bezielde maskerschilderij met ogen van Alicia Paz en de onpersoonlijke maskeraffiche zonder ogen van de tentoonstelling .

Kastelen

De mens voegt iets toe aan de wereld en de kunst wil dit zichtbaar maken. We zijn niet alleen onderdeel van de wereld, maar zijn tevens in staat van de wereld in onze voorstelling een geheel maken dat ons in staat stelt iets met de wereld te doen zoals die in dat geheel gerepresenteerd wordt. Casanova was een meester in deze tweeslachtigheid, deze dubbelheid om zowel deelgenoot als meester te zijn, zowel gewoon als buitengewoon. Hij was een intrigant, die binnendrong in situaties om daar zijn voordeel mee te doen om er vervolgens weer uit te stappen en verder te trekken. De enkele keer dat hij wel in gevangenschap werd opgesloten mondde uit in een spectaculaire ontsnapping, het thema van de expositie in het kasteel van Salses. Dit kasteel dat nu op Frans grondgebied staat werd in een minimale tijd tussen 1497 en 1504 door de Spanjaarden gebouwd om zich te beschermen tegen Franse invallen. In latere tijden toen de grens tussen Frankrijk en Spanje meer in zuidelijke richting naar de Pyreneeën werd verlegd diende het een tijd als staatsgevangenis. Bescherming, opsluiting en bevrijding zijn even zovele kanten van een machtig bolwerk als dit kasteel, van een gebouw dat bij uitstek symbool staat voor de macht. De schrijver Jean Genet liet zich regelmatig in een gevangenis opsluiten om anders te kunnen schrijven dan voor hem in vrijheid mogelijk was, zo lezen we in de toelichting bij de schilderijen van Jacques Monory. Tijdens de rondleiding door het kasteel zien we in een donkere zaal op een muur het beeld geprojecteerd van een wapperend gordijn voor een open raam van Anna Malagrida. Het beeld bij uitstek van een ontsnapping, waardoor we ons ineens gevangen voelen in dit kasteel. Dit gevoel wordt versterkt door het grote stalen hek dat de ruimte afsluit en ons verhinderd de ruimte te betreden waar het raam geprojecteerd wordt. Het open raam wordt hierdoor voor ons onbereikbaar. Onze excursie is tegen sluitingstijd. Terwijl we kijken naar de installatie van Anna Malagrida komt een suppoost aangesloft die het hek opent en de stekker uit het stopcontact trekt. Wèg installatie, wèg illusie, alleen de herinnering blijft. We turen in het zwarte gat dat de ruimte nu geworden is.

In ons dorp staat ook een kasteel dat toebehoorde aan de Comte de Lareinty-Tholoran. De huizen van het dorp zijn alle gebouwd door en voor mensen die in dienst waren van de graaf en die later hun eigen huis van de graaf mochten kopen toen het tijdperk van graven ten einde liep. Het einde van onze graaf was vlak na de tweede wereldoorlog toen hij werd gefusilleerd wegens collaboratie met de Duitsers, waarna het kasteel wegens geldgebrek tot een ruïne verviel. Was geldgebrek de reden van de collaboratie van de graaf of speelde hij een ingewikkeld dubbelspel om de toekomst van zijn kasteel veilig te stellen? Deze vraag blijft tot op heden onbeantwoord. De oudste dorpelingen bewaren levendige herinneringen aan de extravagante leefstijl van de graaf en de overdadige feesten op het kasteel. Ook van deze zijde stapt Casanova onverwachts de geschiedenis van dit dorp binnen. Casanova vertoefde aan vele hoven, speelde menig dubbelspel en liet ons zijn herinneringen na.

Spel van de erotiek

Casanova staat aan de wieg van de Franse staatsloterij, die hij op 32-jarige leeftijd samen met Calzabigi opzette en waarmee hij veel geld verdiende. In de tentoonstelling neemt het kansspel dan ook een belangrijke plaats in. Spel met een erotische onder- of boventoon, spel was voor Casanova vooral middel om die ene felbegeerde vrouw te veroveren die hem op dat moment fascineerde en het doel vormde waarop hij al zijn pijlen wilde richten. Het spel van het hart wordt in de vorm van een serie speelkaarten in drie tableaus tentoongesteld als work in progress sinds 2006 van Sarah Venturi. Het hart wordt als een masker voor het hoofd gedragen door een danser op toneel, een penis met twee ballen vormen een hartvormige kaartenhouder, het hart is de neus van een omgekeerd doodshoofd, het centrum van elkaar kruisende lijnen wordt als een hart getekend, de ballen van een penis op poten vertonen ook de vorm van een hart, de vleugels van een vrouwenengel zijn hartvormig, etc. Ook komen we een oude bekende tegen. Paul-Emile Bécat, die besproken werd in de eerste aflevering van het feuilleton Seks op internet, heeft de memoires van Casanova uitgebeeld in een erotisch kaartspel van 18e eeuwse figuren in een meer of minder ontklede pose met een voornamelijk Venetiaans décor als achtergrond. Speels is ook de ruimte van Tom Friedman, geheel gevuld met allerlei voorwerpen zoals stukjes speelgoed, sport- en gebruiksartikelen, waaronder ook een stevige kunstpenis en een barbiepopje dat als een hermafrodiet is toegerust met een lang puntig pikje. De voorwerpen zijn met dunne draden onzichtbaar aan het plafond opgehangen wat een hallucinerend effect geeft: science-fiction van het alledaagse leven, een sterrenhemel van alles en nog wat, gewone dingen tot ster verheven.

Forever

Casanova is aan het einde van zijn leven op 65-jarige leeftijd begonnen zijn memoires op schrift te stellen. Voor eigen plezier, zoals hij schrijft, maar wel van zulke algemene waarde dat hij er een enorm lezerspubliek mee heeft verworven. Memoires die soms zo schandaleus waren dat ze pas laat in de twintigste eeuw ongecensureerd konden worden uitgegeven. Casanova betoont zich hiermee een kind van onze tijd, een tijd waarin zonder problemen over seksualiteit kan worden geschreven. Zijn memoires staan vol gebeurtenissen en overdenkingen uit het alledaagse leven, die hem ook tot een eigentijds auteur maken. Hoewel meer dan 200 jaar oud, leest zijn werk als een trein. In de catalogus zijn dan ook meerdere passages uit zijn memoires opgenomen.[iii] Met de toevoeging forever wordt bezworen dat de tentoonstelling geen anachronisme is, geen terug naar af, geen nostalgie naar vroegere, betere tijden. Voor mij is het forever vooral een liefdesverklaring aan een auteur die voor zichzelf zijn liefdesleven heeft uitgetekend en daardoor in al zijn passie en kwetsbaarheid een model heeft neergezet dat ons nog steeds verbazen en inspireren kan.

Noten


[i] Informatie over Philip Roth, in Philip Roth, Portnoy’s klacht, Literair Moment, Meulenhoff Amsterdam, 1990.

[ii] J.J. Charlesworth, Alicia Paz: Unfinished subjects, december 2008, in Alicia Paz, Galerie Dukan & Hourdequin, 83, rue d’Aubagne, 13001 Marseille, www.dukanhourdequin.com.

[iii] Casanova forever, Frac Languedoc-Rousillon, 2010. 4 rue Rambaud – 34000 Montpellier. www.fraclr.org.

Jul 222010
 

Seks op internet heeft een slechte naam en heet verslavend en van slechte kwaliteit te zijn. Net als ieder ander genotmiddel is internetseks inderdaad potentieel verslavend en moet er prudent mee worden omgegaan. Naast slechte porno, is er echter zeker goede porno op internet te vinden, zoals in dit feuilleton wordt aangegeven. Seks op internet verdient een bredere discussie en waardering dan de vooroordelen die in de media hoogtij vieren.

Dit was porno, het heerlijkste geheim van de wereld, streng verboden foto’s die hij zo zou hebben geruild voor God.

Bruce Robinson[i]

Ik kuste haar. Haar ogen straalden me tegen als twee blauwe stenen. Het was net of ik in de kerk zat.

James M. Cain[ii]

Pornstar Book

Wat maakt een pornomodel tot pornstar? Het antwoord op deze vraag wijst niet zozeer in de richting van lichamelijke kwaliteiten op zich, als wel naar de wijze waarop een model deze kwaliteiten gebruikt om genot op te wekken bij de toeschouwer. Het zijn niet de objectieve maten die het doen, maar de subjectieve uitstraling. Genot bij de toeschouwer wordt effectiever opgeroepen als deze er van overtuigd is dat het model zelf geniet, zelf een voorbeeld is van hoe genot ervaren kan worden. Een model is dus nooit alleen seksobject, maar vooral ook sekssubject. Een subject dat zichzelf zo als object weet te presenteren dat het genot van het beeld afspat en de toeschouwer in de ban houdt van de belofte om meer en meer voorbeelden van genot te verschaffen. Iconen van seks die ons de weg wijzen naar ware seks, zoals de iconen van religie ons de weg wijzen naar de ware God. Iconen die in onze tijd zelfs de gedaante kunnen aannemen van een ezel, volgens het roemruchte voorstel van Reve uit 1966 in zijn boek Nader tot U:

Als God zich opnieuw in Levende Stof gevangen geeft, zal hij als ezel terugkeren, hoogstens in staat een paar lettergrepen te formuleren, miskend en verguisd en geranseld, maar ik zal hem begrijpen en meteen met hem naar bed gaan, maar ik doe zwachtels om zijn hoefjes, dat ik niet te veel schrammen krijg als hij spartelt bij het klaarkomen.

Van de beide bij de geboorte van Zijne Majesteit aanwezige dieren de os en de ezel, is de ezel in de ogen van Reve het meest sexy:

En God Zelf zou bij mij langs komen in de gedaante van een éénjarige, muisgrijze ezel en voor de deur staan en aanbellen en zeggen: “Gerard, dat boek van je – weet je dat ik bij sommige hoofdstukken gehuild heb?” “Mijn Heer en mijn God! Geloofd weze Uw Naam tot in alle Eeuwigheid! Ik houd zo verschrikkelijk veel van U”, zou ik proberen te zeggen, maar halverwege zou ik al in janken uitbarsten, en Hem beginnen te kussen en naar binnen trekken, en na een geweldige klauterpartij om de trap naar het slaapkamertje op te komen, zou ik Hem drie keer achter elkaar in Zijn Geheime Opening bezitten, en daarna een present-eksemplaar geven, niet gebrocheerd, maar gebonden – niet dat gierige en benauwde – met de opdracht: “Voor De Oneindige. Zonder Woorden”.

Zoals Reve God in de ezel weerspiegeld ziet, zien wij God stralen in de pornosterren van internet. Joost Zwagerman beschouwt popsterren als collega’s van God.[iii] Popsterren streven een goddelijke status na, Madonna zegt zelfs beroemder te willen worden dan God. Madonna verbindt in haar werk seksuele thema’s zeer nadrukkelijk aan religieuze symbolen en slaagt er in de Paus te laten oproepen om haar concerten niet te gaan bekijken. De verbinding van seksualiteit en religie in het werk van Madonna is blasfemie voor een seksloze God als in het Christendom, maar vormt de essentie in andere godsdiensten als bijvoorbeeld het Hindoeïsme Zo is de tempel van Madurai beroemd om zijn duizend zuilen waarin het liefdesspel in alle variaties wordt uitgebeeld en het allerheiligste gevormd wordt door de Fallus van god Shiva.[iv] De erotische ervaring die een gelovige in deze tempel wordt geboden heeft zijn niet-religieuze, seculiere tegenhanger in het tegenwoordige internet.

Als popsterren beschouwd kunnen worden als collega’s van God, kunnen pornosterren goed vergeleken worden met de heiligen, die afgebeeld en vereerd worden op bidprentjes. Heiligen in de Katholieke Kerk hebben de goden uit de oudheid opgevolgd en de sterren uit de popcultuur hebben op hun beurt weer de heiligen opgevolgd uit de Katholieke Kerk.[v] Religieuze bidprentjes hebben eenzelfde functie als seksplaatjes. Beiden zijn aansporingen tot devote verering van de grote voorbeelden op eenzame hoogte naar wie we smachtend van verlangen opkijken.

Aria Giovanni

Aria is zeven jaar ouder dan Kate. Kate startte haar website in 2003 op 19-jarige leeftijd. De porno-carrière van Aria startte in 2000 toen ze als 23-jarige ontdekt werd door Penthouse. Aria is overwegend van Italiaanse afkomst en mist de kinderlijke uitstraling die het handelsmerk is van Kate. Aria toont een meer volwassen vrouwelijk beeld. Ze lijkt de seks diep in zich te voelen en de toeschouwer uit te nodigen dit ook diep in en met haar te voelen. Haar borsten zijn rijpe vruchten klaar voor consumptie. Eerst nog keurig verpakt in een hemdje met bh, wordt de bh al snel naar beneden getrokken om het naakte vlees te tonen. Het hemdje dient als presenteerblad. Aria kijkt ons boven deze borsten gebiologeerd aan en likt daarbij de lippen als aanzet voor wat ze wil dat met haar borsten wordt gedaan. Ze doet een hand in haar broekje, trekt dit broekje uit en steekt gedecideerd, niet nadrukkelijk, een beetje terloops haar vinger in haar kut. De kut vormt een integraal onderdeel van het lichaam, dat eigenlijk niet hoeft te worden onthuld maar altijd, ook ongezien, aanwezig is. Aria lacht met haar kut als ze deze met een genotvolle lach aan ons toont. Aria lacht van boven en van onderen. De lippen beneden krullen zich net zo als de lippen boven. Haar lippen krullen om zich met lullen te vullen. We prevelen een schietgebedje.

Wees gegroet, Aria,

Vol van verlangen.

Gezegende pornoster,

Jouw geilheid straalt  ons toe.

Aanbidster van onze pikken

Gericht op jouw schoot.

Heilige Aria,

Seksgodin,

Inspireer ons genot,

Nu en in de kleine dood.

Amen.

Noten


[i] Bruce Robinson, De merkwaardige herinneringen van Thomas Penman, 1999, p. 34.

[ii] James M. Cain, De postbode belt altijd tweemaal, 1974, p. 21.

[iii] Joost Zwagerman, Collega’s van God, 1993.

[iv] Anton Constandse, Eros – de waan der zinnen, 1979, p. 88-89.

[v] Voor de opvatting dat de heiligen uit de Kerk opvolgers zijn van de goden uit de oudheid, zie João Ubaldo Ribeiro, Het huis van de gelukkige boeddha’s, 2001, p. 11-12.


Jun 012010
 

Karen is een speciale gast op de speelplaats van Kate. Karen laat zien hoe Kate seksueel kan worden benaderd. De serie wordt vaak aangeprezen als sapfisch of lesbisch, maar lijkt toch vooral bedoeld om te laten zien hoe de toenadering van een begeerde vrouw in beeld kan worden gebracht zonder de mannelijke kijker voor het hoofd te stoten. Een man in beeld zou onvermijdelijk gevoelens oproepen van concurrentie en jaloezie. Deze gevoelens blijven achterwege door het beeld van twee met elkaar vrijende vrouwen. Het begeerde vrouwelijk object wordt hierdoor bovendien verdubbeld, de kijker kan zich verlustigen aan beide vrouwen. Het enige gevaar is dat de toeschouwer zich van het minnespel voelt uitgesloten. Dit wordt verhinderd door het voortdurend uitnodigend naar de camera kijken van de modellen. Ze kijken naar de onzichtbare regisseur van de beelden, zoals de man of vrouw zich onwillekeurig voelt die deze beelden bekijkt.

We zien Karen en Kate in weer een trapscène. Ze hebben beiden een geruit jurkje aan, met een wit biesje aan de bovenkant. Het rokgedeelte hebben ze omhoog getrokken, waardoor een wit broekje zichtbaar wordt. Ook hebben ze witte kousen aan, reikend tot halverwege de dijen, die samen met de blote armen het beeld geven van blank vlees dat appetijtelijk wordt getoond. Ze dragen zwarte schoenen met hoge hakken. Deze kleur komt weer terug in de donkerte van de ogen. Het blonde haar van beiden versterkt de blankheid van hun vlees, de rode lippen zien we terug in het rood van het ruitjesmotief van de jurkjes. De achtergrond is crème-kleurig, wat rust geeft aan het blonde van de haren en het blanke van de lichaamshuid. Een wit-zwarte en rood-blanke kleurencompositie. Kate en Karin zien er uit als twee schoolmeisjes op de drempel van het ontdekken van hun seksualiteit. Kate wil haar ontdekkingen graag met ons delen getuige de hand die zij, ons aankijkend, in haar witte broekje heeft gestoken. Zij zit met de benen wijd. Karen houdt haar benen meer gesloten, toch zijn de knieën niet over elkaar geslagen. Ze heeft haar ene been omhoog geheven tegen de trapleuning, zodat we de onderkant van de dijen duidelijk zien. De boodschap is dat beide meisjes in zijn voor seks. Deze boodschap wordt geëxpliciteerd in een afbeelding, waar Kate achterover leunt tussen de opengesperde dijen van haar speelkameraadje, die nu met haar handen de beide borsten van Kate omvat. De schouders van Kate zijn naakt, het halsbandje van haar jurk heeft ze afgedaan. Kate streelt de handen van Karen.

In een volgende serie zien we Karen zitten op een klassiek mahoniehouten bureau, de benen wijd met Kate tussen haar benen staand voor het bureau. Ze zijn nu gekleed in een wit verpleegsterspakje met witte kousen, witte schoenen, die alle het wit van de ogen doen oplichten. Kate houdt haar handen op de dijen van Karen en Karin trekt Kate bij haar borsten naar zich toe en drukt zich zelf tegen haar vriendin aan. Beide meisjes kijken niet naar elkaar maar naar de camera. Het lijkt alsof we ze betrappen, maar daarvoor zijn ze weer te ontspannen. We zitten misschien al wat langer in de kamer, wellicht op uitnodiging van beide meisjes die ons wat willen laten zien. Deze interpretatie van de beelden wordt bevestigd door het volgende beeld,  waar Kate haar vingers strijkend laat gaan langs de gleuf tussen Karens billen, die deze uitnodigend naar achteren steekt, in bukkende houding met één been half liggend op het bureau. Kate kijkt weer nadrukkelijk in de camera of naar de onzichtbare toeschouwer in de kamer. Karen heeft in vervoering de ogen neergeslagen.

Er worden meerdere pakjes geshowd. Jurkjes met grote visgraten, die nauwelijks nog een bedekking zijn voor het lichaam. Kate is in wit, Karen in rood; de verschillen tussen beiden worden geaccentueerd. Daarna weer de overeenkomsten in zwart leer. Karen heel bloot in een zwartleren bh en string die met elkaar verbonden zijn door leren banden die zich over haar buik spannen. Kate heeft een leren rokje en lijfje, dat aan de voorkant met veters over de borsten is dichtgestrikt. Karen trekt aan deze veters, Kate helpt haar door met de handen de zijkant van het lijfje naar beneden te trekken en begeleidt deze handeling met haar blik. Die is gevestigd op een punt tussen haar borsten. Karen kijkt met troebele blik in de camera, het lijkt of ze wil zeggen dat ze bezig is een grens te overschrijden en dat ook heel nadrukkelijk wil doen. Ook Kate is content met het spel. Als Karen het leren rokje van Kate naar beneden trekt, kijkt Kate lachend in de camera. In de volgende afbeelding zijn de borsten van Kate ontbloot en drukt Karen met één hand bij de tepels beide borsten tegen elkaar. Karen is de dominante partij, ze kijkt onverschrokken de camera in; een uitdrukking van ‘doe mij dit maar na’. Kate laat het gebeuren, ze trekt haar schouders op en laat de armen passief naar beneden hangen met beide duimen in de band van het rokje. Dan volgt het afscheid. Beide dames keren ons hun rug toe, elkaar met één hand stevig bij de billen houdend. Ze lopen weg uit het beeld en kijken nog even achterom om er zeker van te zijn dat wij hen met de blik volgen.

Wáár ze naar toe gaan wordt duidelijk in een laatste serie waar Kate nu het initiatief neemt en Karen geboeid het seksuele spel van Kate ondergaat. Kate is geheel naakt en Karin heeft een zwartleren halsband en polsbanden die ter hoogte van de borsten via een ketting met elkaar zijn verbonden. De handen heeft zij hierdoor hoog geheven, een teken van overgave. Kate drukt zelfverzekerd haar blote borsten tegen die van Karen, die half ontbloot zijn onder een roze visgraat hesje dat met lange mouwen een visuele verbinding maakt tussen hals- en polsband. De mond van Kate komt dichtbij die van Karen, ze kust haar bijna. Karen kijkt afwachtend, maar gespannen toe wat er gebeuren gaat. De beide meisjes kijken niet langer in de camera, ze zijn te druk bezig met elkaar. In de volgende afbeelding drukt Kate Karen’s gezicht tussen haar borsten. De beide handen van Karen zijn nog steeds geboeid omhoog geheven. Onder de druk van de hand van Kate die Karen bij het achterhoofd heeft vastgepakt, helt Karen enigszins voorover. Ze is uit evenwicht gebracht en moet steun zoeken bij de borsten van Kate. Kate zorgt goed voor Karen. Heel voorzichtig neemt ze de tepel van Karen tussen de tanden en trekt er lichtjes aan. De mond van Karen opent zich van genot. Dan ligt Karen op haar rug, met Kate boven op zich en likt nu op haar beurt in vervoering de tepel van Kate die nog net in beeld is te zien. We zien beiden nu van achteren. We kijken naar de billen van Kate die haar kut tegen de buik van Karen aanwrijft. Karen ligt met de benen wijd met ook haar kut duidelijk in beeld. Twee kutten die liggen te wachten op verdere actie.

 


Apr 202010
 

Seks op internet heeft een slechte naam en heet verslavend  en van slechte kwaliteit te zijn. Net als ieder ander genotmiddel is internetseks inderdaad potentieel verslavend en moet er prudent mee worden omgegaan. Internetseks kan zowel een krachtig afrodisiacum zijn als een middel om weg te vluchten in een wereld van virtuele seks. Dit feuilleton gaat over internetseks als afrodisiacum, over een positieve, hedonistische beleving van internetseks als tegenwicht tegen de negatieve, puriteinse waardering hiervan die in de media hoogtij viert en die weinig ruimte laat voor genot. Ook in deze tijd van emancipatie blijft seks omgeven met taboes, die ter discussie moeten worden gesteld.

Kates Playground

Kate Ground is een Canadese vrouw van gemengd blanke en Indiaanse afkomst, die met groot succes in 2003 een eigen website opende: Kates Playground.[i] De naamgeving van de website sluit aan op de achternaam van Kate en prikkelt de fantasie van de bezoeker een speelplaats te gaan delen met de eigenares en voyeuristisch getuige te zijn van de wijze waarop deze zich op haar eigen speelplaats vermaakt. De exotische afkomst van de maakster geeft de extra associatie hier te maken te hebben met een kleine wilde. Niet voor niets begon ook Louis Paul Boon de beschrijving van zijn Feminatheek met ‘de nog wild en ongeschonden indiaanse, met haar door amazone en orinoco bemodderde borsten’[ii].

Het verhaal van Kate

Daar zit ze dan, alleen, op een bankje in de zonneschijn. Moeten we doorlopen of stil blijven staan? Wil ze alleen blijven of stelt ze gezelschap op prijs? Kate lacht ons toe en kijkt ons, net als wij haar, taxerend aan. We kunnen haar uitvoerig bestuderen. Haar mond is licht geopend, de lippen roze gestift, roze het medaillon om haar nek, roze het lint aan de bovenkant van haar bloesje in ruitjesmotief en roze ook het strikje middenin tussen beide borsten. Haar borsten bollen ietwat op in de voorgevormde bh van het bloesje, de armen en benen zijn zedig over elkaar geslagen. Ook wij kijken neutraal, maar innerlijk worden we onrustig. De blik wordt getrokken naar het korte spijkerbroekje, dat de ronding laat zien van haar billen of, neen, de billen zien we niet echt, we krijgen hiervan alleen nog een vermoeden.

In een volgende buitenopname staat Kate met scheve heup op straat voor een auto. Een afbeelding later zien we haar van achteren, de billen ontbloot met de rok omhoog om haar middel geslagen. De handen rusten op de billen die ze ons uitdagend toesteekt. We schrikken wat van het tempo en de plaats waar dit allemaal gebeurt. Wil Kate op deze plaats genomen worden, gewoon hier op straat, terwijl het een ogenblik geleden nog maar de vraag was of we wel náást haar mochten zitten? Wat betekent de associatie met de auto? Is het bezit van Kate vergelijkbaar met dat van een auto, mooi, duur, maar wel te koop voor de kapitaalkrachtigen onder ons?

In het zwembad is de ontklede pose in badkleding gewoon geworden. Figuur en achtergrond passen conventioneel in elkaar. Maar klopt dat wel? Is de figuur die Kate laat zien wel gewoon? We volgen haar met extra gespannen aandacht. Kate komt in bikini het water uit, steunend met haar handen op de rand van het zwembad. We kijken van boven neer op haar glanzende borsten die mooi afsteken tegen een luipaardbikini met een helblauw randje. Ze houdt haar hoofd enigszins scheef, uitnodigend om zich goed te laten bekijken. De borsten steekt ze naar voren, de billen naar achteren, met een lief lachje kijkt ze recht in de camera. In een volgende opname in het zwembad heeft ze een andere outfit. Kate zit nu op de rand van het zwembad gekleed in zwarte bh en een blauw rokje van spijkerstof, op de neus prijkt een grote zwarte zonnebril die haar een sterallure geeft. Haar handen houden de band vast van het rokje en ja, ze gaat hier op de volgende afbeelding iets mee doen. Voor onze ogen, ons nadrukkelijk aankijkend, tilt ze haar rokje op en gunt ons een blik op haar kruis dat slechts bedekt wordt door een kleine zwarte string. Haar mond opent zich uitnodigend, het puntje van de tong wordt zichtbaar tussen de tanden. Vervolgens zien we Kate in een zwarte bikini genieten van het water, eigenlijk heel gewoon, maar ze heeft wel heel expliciet haar handen op haar borsten gelegd die ze zachtjes lijkt te strelen. Een laatste foto in het zwembad maakt duidelijk dat er inderdaad een feestje kan worden gebouwd met Kate. Met de ene hand wrijft ze uitnodigend een champagnefles tussen haar borsten, met de andere hand laat ze één borst tegen de fles aan bollen. De fallus van de champagnefles wijst recht omhoog in de richting van haar half geopende mond.

De buitenscènes hebben ons niet onberoerd gelaten en roepen de vraag op hoe Kate zich binnenshuis gedraagt. Wat zullen we in de grotere intimiteit van een omsloten ruimte van haar te zien krijgen? We zien Kate zitten op een trap, een stairway to heaven, de toegang tot of verdere doorgang binnen een huis. Ze heeft een zwart visgraten hemdje aan dat haar borsten als twee appels in een mandje omvat. Als we net binnen zouden zijn gekomen van het boodschappen doen, zouden we haar met borsten en al zo in onze boodschappentas omhoog de trap op willen dragen. Haar handen houdt ze tegen haar kruis gedrukt, ze kijkt ons afwachtend aan. Als een tijger sluipt ze op de volgende foto op handen en voeten naar boven, haar kont – want dat zijn haar billen in deze houding geworden – heft ze in onze richting, we hoeven maar te volgen. Wanneer de camera inzoomt, bukt ze zich verder tegen de grond, waardoor haar kont verder omhoog komt en het beeld gaat domineren. Ze duwt met haar vingers de onderlip van haar half geopende mond nog wat meer naar beneden. In slierten hangt het haar voor het gezicht en bedekt het ene oog, het andere kijkt loom in onze richting. Ze raakt in vervoering. Dan is haar hemdje uit, met één hand bedekt ze nog haar borsten. Kate ontkleedt zich rustig, ze heeft geen haast. Ze geniet van iedere handeling die de naaktheid en de rondingen van haar lichaam accentueert. Wij genieten met haar mee.

Ze heeft ons inmiddels binnengelaten. Kate showt nog wat ondergoed. Een bruine bh en broekje, een crèmekleurige ketting, heupriem en netkousen. Als we haar van achteren bekijken zien we beloftevol de ronding van de billen door het kanten broekje heen. Een afbeelding van Kate in een negligeetje, zittend op de bank, past in deze reeks. Het negligé omspant haar borsten zo strak, dat onze handen jeuken om dat ook te mogen doen. Kate voert de spanning verder op door in een volgende serie uitvoerig met haar borsten te pronken. Ze trekt haar truitje omhoog, zodat de onderkant van haar borsten zichtbaar is. We kijken tegen deze rondingen op. Het truitje gaat nog meer omhoog zodat we de hele borsten zien, wel nog met twee handen bedekt. Daarna bedekt één hand de beide borsten en gaat de andere hand haar broekje in. Met body paint wordt speels aangegeven wat de goede richting is: een roze pijl wijst vanaf haar navel naar beneden. En dan is ze helemaal bloot. Kate zit in kniehouding op bed en houdt met beide handen haar borsten stevig omklemd. Doe dit met mij, lijkt ze te vragen.

Nu is de beurt gekomen aan de achterkant. In een zwart truitje met snoeproze kraagje en gehuld in zwarte netkousen tilt Kate een snoeproze rokje op: eindelijk zijn haar billen vol in zicht.[P5] Met ontbloot bovenlijf en nu voor de verandering in een hardroze rokje demonstreert ze hoe haar handen gebonden zijn in zachtroze handboeien. Ze trekt deze handboeien over haar borsten, die hierdoor twee grote gespannen bollen worden die zich met alle kracht uit deze omarming los willen maken. Hoe geboeid zitten we nu naar haar te kijken. Kate ligt voor het oprapen, maar iets weerhoudt ons om tot actie over te gaan. We kijken gebiologeerd verder. Ze zit met wijd open benen voor ons op de bank: we hebben het volle zicht op haar witte broekje. Ze grijpt, in een volgende reeks zonder handboeien, onderzoekend en uitdagend in haar eigen broekje. Ze loopt weer een trap op, nu helemaal ontkleed, haar naaktheid accentuerend met een een roze sjerp die ze bevallig om haar schouders heeft gedrapeerd. Ze gaat een kamer binnen die niets anders dan haar slaapkamer kan zijn.

De slotscène van iedere serie op haar website ontvouwt zich nu voor onze ogen. Kate rekt zich uit voor de spiegel, via de spiegel haar beeld verdubbelend, we voelen ons dronken worden, kunnen onze ogen niet geloven als Kate, voorover leunend op een stoel of bed, haar prachtkont inmiddels meer dan uitnodigend naar ons toe heeft opgeheven. Door de camera, inzoomend, worden we met onze neus op deze feiten gedrukt. Billen vullen het hele beeld en tussen beide bollen zien we de diepe mysterieuze gleuf glinsteren die het eindpunt vormt van onze fantasiereis.


[i] Informatie van Wikipedia.

 

[ii] Louis Paul Boon, Fenomenale feminatheek, in Het erotische/pornografische werk, De Arbeiderspers, Amsterdam/Antwerpen, 2008, p. 12.