Francisca van Herten

Nov 282012
 

Kijk nou in een grote wolk van teleurstelling zit jij

Hoop van de ochtend weg

De zoete woorden van de nacht

Tastende aanrakingen uit je droom

Voeden zin tot openen van de poort

Krakend knarsend verzet

Voorvoeling van conflictverstrengeling

Van je inertie wend ik me af

Hang niet aan mij ga weg

Mijn gezicht vervormt zuur

Bloem wil ik zijn zo verlang ik naar bloei

Die ene die me zo gelukkig maakt

Teveel macht krijgt hij

Ik ben zo vluchtig zo fragiel zo instabiel

Je eigen dierbare kracht mag ook voor mij

Zegt me mijn binnenbuik

Ik geloof de glimlach van mijn navel

Voel versoepeling in mijn gelaat

Okt 282012
 

Waarom geen richtlijnen als je me bezet

Mijn openstellen snoert mijn adem af

Mijn passie is verdacht en komt alleen maar grenzen tegen

Ik wil me niet verstoppen

Ik wil niet kwetsen

Hoe me te verbinden

Hoe ruimte te geven

Ik dool met wilde passie

Poog te verbinden

En toch

Vandaag is het gelukt

 

Okt 122012
 

Jij met je dubbele natuur

Lief maankind en Poseidon die

     de zee doet schuimen

Ik hou zoveel van jou

Zacht glanzend licht mijn huid

     op  onder je blik

Je betovert mijn wereld

In het schijnsel van de maan

Neemt je pik me mee

    naar  de zee, diep onder water

    geef ik me over aan

    je koele kracht

Heet vol oesternat drijf ik weerloos

Tijd vloeit samen met de zee

Golven van orgasme

    lossen mijn lichaam op

Uitgestrekte vlakten van genot

Verder dan de zee neem je

     me mee

     naar de maan

Sep 282012
 

Bezieling spoort me aan

Maar jij houdt me in toom

Beweging is mijn motto

Gelijk is daar de grens

Gekwetst jaloers extra’s vragend

Zoekend naar de juiste toon

voor samenzang

hou ik de woorden bij me

Stil bij de grens       Verstarring

Beweging is mijn motto

Beweeg ik in verstilling

zoek in mijn vrouwnatuur

geheime smokkelpaden

Wegen langs ravijnen

Met nieuwe openingen

Mrt 282010
 

Er was eens iemand zonder verlangen…. Zo kan een sprookje over verlangen beginnen. Mensen zonder verlangen bestaan niet. Verlangen hoort bij leven en is een belangrijke motiverende kracht. De vervulling en vormgeving van verlangen kan zowel positief als negatief worden beleefd. Met de negatieve kant ervan worstelen velen en vragen zich af wat de beste manier is om de moeilijke gevoelens te hanteren. Er is niet één manier om met je verlangen om te gaan. Elke keuze heeft zijn consequenties zoals de korte vertellingen laten zien. Elk stukje geeft een ander beeld bij de vraag: Wat nu met het verlangen dat zich bij mij aandient?

Vasthouden aan een ideaal

Het is een warme dag. Man loopt op de markt en zijn oog valt op een kraam met perziken. Mooi zijn ze. Hij is dorstig geworden, kiest er een uit en betaalt de marktvrouw. Nu neemt hij een hap van de kleurige wang. De schil is makkelijk en zacht. Verrast vertraagt hij zijn eten, ze is precies goed zoet, en heel sappig en geurig. De perfecte perzik!

Bij hem ontstaat verlangen naar eenzelfde ervaring. Geregeld loopt man over de markt en kiest een perzik. Met nog helder zijn eerdere belevenis voor ogen proeft hij steeds hoopvol. Nee, de ene keer is ze te zuur, dan weer te hard, of ze geurt niet, het valt elke keer tegen. Teleurgesteld en boos eet hij ze niet eens meer helemaal op, gooit ze zomaar weg. Kwaad op zichzelf dat hij niet goed uitkiest, kwaad op de marktvrouw dat ze mindere kwaliteit aanbiedt, kwaad op de perziken in het algemeen, dat ze niet meer zijn wat ze in zijn ogen beloven. Man blijft zoeken naar dezelfde vervulling van zijn verlangen. Zijn verlangen groeit, zijn wanhoop groeit en zijn lijden groeit. Teleurstelling op teleurstelling volgt, zijn stemming laat te wensen over. Zijn leven staat in dienst van de zoektocht. Vermoeide, uitgeputte man hoopt maar dat in de hemel perfecte perziken zullen zijn.

Symbolisering en verering

Op een zonnige dag loopt man over de markt en ziet een mooie perzik liggen. Hij heeft dorst en koopt haar. Eet haar. Heerlijk. Precies goed zoet zacht sappig geurig. De perfecte perzik.

Verfrist voelt hij zich, zalig voldaan en zijn dorst is gelest. Een bijzondere ervaring weet hij, een cadeau om te eren. Man gaat thuis zijn ideale perzik dichten en schilderen. Nu is ze tastbaar aanwezig mooi aan de muur in zijn werkkamer, Perfecte Perzik. Steeds als hij daarnaar kijkt beleeft hij dat gelukkige moment opnieuw. Als hij weer dorstig is gaat hij naar de markt, kiest een mooie perzik uit en geniet  van haar. In haar proeft hij aspecten van de ideale, is blij met iedere vrucht die hij eet, ze hebben allemaal iets van de perfecte in zich en zo voelt hij haar steeds bij zich. Hij is een gelukkig man.

Transformatie in interactie en vervulling

Perzik2Op de markt bij een kraam met vele soorten fruit staat een mooie vrouw. Man loopt rond, ziet haar en spreekt de vrouw aan. ‘Ik zoek een speciale perzik die gelijk is aan één die ik niet kan vergeten, de perfecte perzik’. ‘Deze zijn heerlijk’, zegt de vrouw, ‘maar als je erover twijfelt kan je me volgen naar huis, daar kan ik misschien aan je wens voldoen’. Ze gaan op pad. Aangekomen leidt ze hem naar een plek op de bank en schenkt helder fris water voor hem in. Ik kom zo. Hij zit en wacht. Dansend verschijnt zij, de Perzik. Man kijkt zich sappig en geurend, zijn huid zacht glad. Haar dans loopt over in hem. Zij eten elkaar, likken en drinken. Dan weer gretig, dan weer heel traag hapje voor hapje, uitwisseling in weelde. Vredig loom liggen ze samen op de sofa, ‘verrukkelijk ben je’, zegt hij, zij zucht lachend. Tijd komt om te gaan. Man maakt zich op om zijn weg te vervolgen, zijn woorden ten afscheid aan haar zijn :‘Dag perfecter dan perzik, je leeft in mijn hart’.

Confrontatie in interactie en bevrijding

Man loopt op de markt, zonnig is het en hij is dorstig. Hij ziet een mooie vrouw bij de perziken staan en vraagt of zij de ideale perzik heeft.  ‘Nee’, zegt de vrouw, ‘maar wel thuis. Ik bewaar de allerbeste thuis voor speciale gelegenheden. Als je meegaat mag je ze wel kopen van me, ik zie dat je er veel voor over hebt’. Opgewekt nieuwsgierig verwachtingsvol gaat hij mee. ‘Ga hier maar zitten’, zegt ze. Zij schenkt hem wijn in en zet de kan naast hem neer,  ‘neem maar zoveel je verlangt’. Zij blijft lang weg. In gedachten bij de vervulling van zijn wens, de perfecte perzik, drinkt hij dorstig het ene glas na het andere. Loomheid maakt zich van hem meester en hij dommelt in. Zachtjes komt zij binnen, hij slaapt vast. Ze neemt al zijn waardevolle bezittingen af en legt in ruil drie perziken voor hem neer. Ze gaat ervandoor. Als hij wakker wordt schrikt man eerst van de ongelijke ruil, om daarna in een schaterlach uit te barsten. Hij lacht om zichzelf, om zijn gevangen zijn in verlangen, en neemt een hap van een sappige perzik.

Heimelijke bevrediging en ritualisering

In een land waar perziken met achterdocht worden bekeken en de vrucht ongepast is, woont man samen met zijn vrouw die een absolute hekel heeft aan perziken. Hijzelf voelt een hevig verlangen naar perziken, en waant zich daar alleen mee. Sinds kort kent hij meer mensen met hetzelfde verlangen. Hij is aan de praat geraakt met een man die hem attendeert op een boek met smakelijke schilderingen van perziken. Het boek is prijzig, toch koopt hij het, misschien is het genoeg om zijn verlangens rustig te houden? In een dichte zak gaat het mee naar huis en moet verborgen worden. Later heeft hij een winkel ontdekt die heimelijk, onder de toonbank, perziken verkoopt. Als hij weet dat hij het huis een tijdje voor zichzelf heeft, is hij zichzelf niet meer de baas. Op dat moment besluit hij zich over te geven aan zijn genoegens. Eerst zoekt hij de perfecte perzik uit en koopt haar. Thuisgekomen neemt man de tijd om het boek rustig door te bladeren en de perzik langzaam genietend tot zich te nemen. Het geeft een speciale spanning dat het stiekem moet. Hij voelt zich bevredigd als het ritueel ten einde is, maar ook eenzaam. Misschien wil hij liever het geheim met haar delen?

Een volwassene moet zijn verlangens toch de baas kunnen

Op een bank in het park tussen het groen en de vogels zit man, ‘ik ben een gelukkig man in alle opzichten’, denkt hij. Hij hoort de vogels zingen en neemt genietend de geur van bloemen en planten tot zich. Totaal onverwachts komt een verlangen naar perzik op, zijn lichaam reageert en hij voelt het schaamrood op zijn kaken. ‘Weer dat verlangen, houdt dat nooit op?’, vraagt hij zich vertwijfeld af, en schaamt zich over zijn hunkering. Hij heeft besloten geen perziken meer te willen nemen, sinds het riskant en erg kostbaar is om aan perzik te komen. Als volwassen man moet je dit de baas kunnen. Zijn verlangen is in de diepte van zijn buik altijd aanwezig als een slapende opgekrulde draak. Maar nu totaal onverwachts ontwaakt de draak en vult het lichaam van man, zich ontrollend en groeiend. Hij zoekt zich een weg naar boven en buiten achterlangs de maag, achter langs het borstbeen, door de keel om zich in de mondholte te verstoppen. Man houdt zijn mond stijf dicht uit angst voor ontdekking. Bang dat draak door zijn mond perzik probeert te bemachtigen. Hij voelt zijn speeksel toenemen, slikken gaat moeilijk, zijn keel zit dicht. Hoe krijgt hij draak getemd of nog liever zijn lichaam uit? Deze lijkt te groeien tegen de verdrukking in, verdrukking geeft hem kracht. Hoe kan man standvastig blijven aan zijn voornemen? Het is een uitputtingsslag. Hij concentreert zich uit volle macht op de samenkomst die hij straks moet leiden. Het helpt, gelukkig! Draak krimpt en trekt zich terug, sluimerend op de achtergrond blijft hij aanwezig.

Transformatie in ontmoeting

Man zit piekerend achter zijn werktafel. Hij kan zich niet concentreren. Overdag is ideale perzik continu in zijn gedachten.’s Nachts slaapt hij onrustig omdat hij over haar droomt: ‘de ene keer geniet man haar vol overgave, dan weer staat ze schijnbaar dichtbij en toch ver weg als volle maan aan de hemel. Frustrerend onbereikbaar.’ Hij staat op en besluit raad te vragen aan de vrouw die weet, en gaat op pad. Aangekomen bij haar ontvangt zij hem vriendelijk en uitnodigend.‘Wat bedrukt je hart?’ vraagt ze. Man vertelt. Zij stelt een oefening voor, hij stemt in. ‘Ga zitten, sluit je ogen en adem rustig naar je buik. Wat beleef je?’ ‘Ik zie prachtige perzik voor me, speeksel komt in mijn mond, onrust in mijn buik, mijn hart klopt sneller en lijkt op te springen, ik word enthousiast’. ‘Merk je’, zegt ze, ‘hoe lichamelijk je verlangen is? Net als je hart: hart is eigen, van invloed op je stemmingen en in geringe mate te controleren. Om te leven ben je er afhankelijk van. Wat neem je nog meer waar?’ ‘Ik vraag me af wat ik hier doe. Ik kan beter perzik gaan zoeken. De plek waar ik naartoe zal gaan zie ik voor me. Ik ben energiek en ik sta in de aanslag om haar te gaan bemachtigen.’ ‘Ja, zegt ze, gelijk je paard kan  verlangen je overal brengen. Paard is krachtig en staat open om zich te laten leiden om op de plaats van bestemming te komen. Wat gaat er nu door je heen?’ Man zegt: ‘Als ik zo lang naar mijn verlangen kijk raak ik in de war. Ik twijfel, gaat mijn verlangen echt over perziken? Klamp ik me aan perzik vast? Ik word onzeker, ik weet het niet meer. ’De vrouw antwoordt: ‘Andere vragen verschijnen als je verlangen aandacht geeft, daarin lijkt het op een dwingend vragend kind. Geef jij je kind altijd zijn zin, zal het te pas en te onpas zeuren om meer. Verzadiging is van korte duur. Altijd ‘ja’ maakt dat de aandrang door blijft gaan. Zeg jij op alle vragen nee dan voelt je kind zich afgewezen en trekt zich verdrietig of mokkend in zichzelf terug. Onverwachts kan kind driftig worden. Met ‘nee’ ontstaat een grillig patroon van lusteloosheid en overrompeld voelen. Als je aandacht besteedt aan de vragen van kind, voelt het zich gezien en speelt zelf verder. Zo wil ook verlangen worden gekend.’ Man staat op, zegt dankbaar dag en vertrekt. Thuis neemt hij ontspannen nieuwsgierig plaats aan zijn werktafel: wat zal hij ontdekken?

Naschrift

Verlangens zijn een teken van leven. Leven schenkt verlangens om te vervullen, te koesteren of te transformeren, om je bestaan te bewegen.